نکات کلیدی
- بر اساس مادۀ 201-d قانون کار ایالت نیویورک (Labor Law § 201-d)، اینکه کارفرما به دلیل فعالیتهای سیاسی قانونی، استفادۀ قانونی از محصولات مصرفی یا فعالیتهای تفریحی قانونی در خارج از ساعات کار، یا به دلیل عضویت در اتحادیۀ کارگری، از استخدام یک شخص خودداری کند، او را از کار برطرف کند یا به هر شکل دیگر علیه او تبعیض کند، غیرقانونی است.[1]
- این قانون فعالیتهای سیاسی را بهطور محدود تعریف میکند: نامزد شدن برای مقام دولتی، کمپاین برای یک نامزد، یا اشتراک در جمعآوری کمک مالی برای یک نامزد، حزب سیاسی یا گروه حمایت‌گری سیاسی.[2]
- استفاده از کانابیس در خارج از ساعات کار مطابق قانون ایالت شامل این حمایت میشود، اما اگر کارمند در حین کار علایم مشخص و قابل بیانی نشان دهد که عملکرد کاری را کاهش دهد یا با محل کار ایمن تداخل کند، اقدام کارفرما این ماده را نقض نمیکند.[3]
- از 6 سپتمبر 2023، § 201-d همچنین از کارگری حمایت میکند که از اشتراک در جلسهای که کارفرما ترتیب داده است و هدف اصلی آن انتقال نظر کارفرما دربارۀ مسائل دینی یا سیاسی است، خودداری کند.[4]
- شخص زیاندیده می‌تواند برای جبران قانونی مبتنی بر انصاف و جبران خساره اقامۀ دعوا کند؛ خود این ماده هیچ مهلتی برای این دعوا ذکر نمیکند.[5][6]
ایالت نیویورک قدرت کارفرما را برای تنبیه کارگران به خاطر برخی از کارهای قانونی‌ای که در وقت شخصی خود انجام می‌دهند، محدود میکند. بر اساس مادۀ 201-d قانون کار ایالت نیویورک (Labor Law § 201-d)، مگر اینکه قانون دیگری به گونۀ دیگری مقرر کند، اینکه کارفرما یا آژانس کاریابی به دلیل فعالیتهای سیاسی قانونی، استفادۀ قانونی از محصولات مصرفی یا فعالیتهای تفریحی قانونی در خارج از کار، یا به دلیل عضویت در اتحادیۀ کارگری، از استخدام یک شخص خودداری کند، او را از کار برطرف کند یا به هر شکل دیگر علیه او تبعیض کند، غیرقانونی است.[1] هر کتگوری شرایطی دارد، قانون استثناهایی را فهرست میکند و «فعالیتهای سیاسی» تعریف مشخصی دارد.[2][7]
مادۀ 201-d یک قانون ایالت است. این ماده از قوانین ضد تبعیض جداست؛ آن قوانین از اشخاص به دلیل ویژگی‌هایی مانند نژاد، جنس یا معلولیت حمایت میکنند و این ویژگی‌ها در ویژگی‌های مورد حمایت قانون در نیویورک فهرست شدهاند. قاعدۀ عمومی‌ای که این ماده آن را تعدیل میکند، در استخدام قابل ختم به ارادۀ هر طرف (at-will employment) در نیویورک توضیح داده شده است.
بر اساس § 201-d از چه چیزی حمایت میشود؟
| کتگوری | آنچه قانون ایالت نیویورک از آن حمایت میکند | شرایط مندرج در متن |
|---|---|---|
| فعالیتهای سیاسی | فعالیتهای سیاسی یک شخص، اگر این فعالیتها قانونی باشند.[1] | خارج از ساعات کار، بیرون از محل کارفرما، و بدون استفاده از تجهیزات یا دیگر دارایی کارفرما.[1] |
| محصولات مصرفی | استفادۀ قانونی یک شخص از محصولات مصرفی، از جمله کانابیس مطابق قانون ایالت.[1] | پیش از آغاز یا پس از پایان ساعات کار، بیرون از محل کارفرما، و بدون استفاده از تجهیزات یا دیگر دارایی کارفرما.[1] |
| فعالیتهای تفریحی | فعالیتهای تفریحی قانونی یک شخص، از جمله کانابیس مطابق قانون ایالت.[1] | خارج از ساعات کار، بیرون از محل کارفرما، و بدون استفاده از تجهیزات یا دیگر دارایی کارفرما.[1] |
| عضویت در اتحادیه و حقوق کارگری | عضویت در اتحادیۀ کارگری، یا هرگونه استفاده از حقوقی که بر اساس قانون کار فدرال (فصل 7 عنوان 29 در U.S. Code) یا بر اساس باب 14 (article 14) قانون خدمات ملکی ایالت نیویورک (Civil Service Law) داده شده است.[1] | در متن، هیچ شرطی دربارۀ خارج از ساعات کار یا بیرون از محل کار به این کتگوری وصل نشده است.[1] |
| خودداری از جلسات «مخاطبان اجباری» (captive audience) | خودداری یک شخص از اشتراک در جلسهای که کارفرما ترتیب داده است، یا از شنیدن سخنرانی یا دیدن پیامهایی، که هدف اصلی آن انتقال نظر کارفرما دربارۀ مسائل دینی یا سیاسی است.[4] | با تاریخ انفاذ 6 سپتمبر 2023 افزوده شد.[4] |
این قانون علاوه بر کارمندان فعلی، از متقاضیان کار نیز حمایت میکند: اعمال ممنوع شامل خودداری «از استخدام، به کار گماشتن یا جواز دادن» است.[1]
چه چیزی «فعالیتهای سیاسی» شمرده میشود؟
مادۀ 201-d «فعالیتهای سیاسی» را چنین تعریف میکند: (i) نامزد شدن برای مقام دولتی، (ii) کمپاین برای نامزد یک مقام دولتی، یا (iii) اشتراک در فعالیتهای جمعآوری کمک مالی به نفع یک نامزد، حزب سیاسی یا گروه حمایت‌گری سیاسی.[2]
تعریف کامل همین است. این تعریف رأی دادن، ثبت‌نام در یک حزب، اشتراک در یک تظاهرات، یا بیان یک عقیدۀ سیاسی در گفتگو یا بهصورت آنلاین را فهرست نمیکند.[2] متن قانون پاسخ نمیدهد که آیا فعالیتی خارج از سه مورد فهرست‌شده شامل حمایت این ماده میشود یا نه. بند مربوط به فعالیتهای سیاسی همچنین بر اشخاصی تطبیق نمی‌شود که در غیر آن، بر اساس قوانین فدرالی که از آن‌ها نام می‌برد (فصل 15 عنوان 5 و فصل فرعی III از فصل 73 عنوان 5 در U.S. Code)، از اشتراک در فعالیت سیاسی منع می‌بودند.[8]
حتی برای فعالیتهای فهرست‌شده، حمایت به زمان، مکان و تجهیزات وابسته است: خارج از ساعات کار، بیرون از محل کارفرما، و بدون تجهیزات یا دیگر دارایی کارفرما.[1] کمپاین از طریق حساب ایمیل کاری یا در جریان یک نوبت کاری خارج از این شرایط قرار می‌گیرد.[1]
چه چیزی «فعالیتهای تفریحی» و «ساعات کار» شمرده میشود؟
«فعالیتهای تفریحی» یعنی هر فعالیت قانونی در اوقات فراغت که کارمند برای آن هیچ مزدی دریافت نمیکند و عموماً به منظور تفریح انجام میشود، از جمله ورزش، بازی‌ها، سرگرمی‌ها، تمرین بدنی، مطالعه، و تماشای تلویزیون، فلم‌ها و مواد مشابه.[2] کار جانبی با مزد در این تعریف نمی‌گنجد، زیرا فعالیت باید فعالیتی باشد که کارمند برای آن هیچ مزدی دریافت نمیکند.[2]
«ساعات کار» یعنی تمام وقتی، از جمله وقفه‌ها و وقفه‌های غذا با پرداخت و بدون پرداخت، که به کارمند اجازه داده میشود، گذاشته میشود یا از او انتظار می‌رود که مشغول کار باشد، و تمام وقتی که کارمند در واقع مشغول کار است.[2] وقفه‌ها و وقفه‌های غذا در این تعریف نام برده شدهاند، بنابراین «بعد از کار» با «دور از محل انجام کار» یکی نیست.[2]
کانابیس و دیگر محصولات قانونی
مادۀ 201-d به‌صراحت کانابیسی را که مطابق قانون ایالت استفاده میشود، هم به عنوان یک محصول مصرفی و هم به عنوان یک فعالیت تفریحی، شامل میشود، وقتی استفاده خارج از ساعات کار، بیرون از محل کار و بدون دارایی کارفرما باشد.[1][3] سپس قانون می‌گوید کارفرما این ماده را نقض نمیکند وقتی اقدامی مربوط به کانابیس را بر اساس هر یک از موارد زیر انجام دهد:[7]
- اقدامات کارفرما به موجب قانون، مقرره، فرمان محلی یا دیگر الزام دولتی ایالتی یا فدرال لازم بوده است؛[3]
- کارمند تحت تأثیر استفاده از کانابیس است، یعنی کارمند «در حین کار علایم مشخص و قابل بیانی نشان میدهد» که اجرای وظایف یا کارهای وظیفه را کم یا کاهش میدهد، یا با مکلفیت کارفرما برای فراهم کردن محل کار ایمن و صحی تداخل میکند؛ یا[7]
- اقدامات کارفرما در غیر آن ایجاب می‌کرد که کارفرما قانون فدرال را نقض کند یا به از دست رفتن یک قرارداد فدرال یا بودجۀ فدرال می‌انجامید.[7]
کانابیس طبی (medical cannabis) بر اساس قانون حقوق بشر ایالت یک پرسش جداگانه مطرح میکند، زیرا مریض تصدیق‌شده بر اساس آن قانون دارای معلولیت شمرده میشود.[9] این موضوع، همراه با الکول و اعتیاد، در اعتیاد، اعتیاد به الکول و کانابیس طبی در محل کار بررسی شده است.
محدودیت‌های درج‌شده در § 201-d
کلمات آغازین این منع «مگر اینکه قانون به گونۀ دیگری مقرر کرده باشد» است، بنابراین قانون دیگری می‌تواند بر آن برتری یابد.[1] علاوه بر آن، این ماده چند محدودیت را فهرست میکند.
- تضاد منافع. این ماده از فعالیتی که با اسرار تجاری، معلومات اختصاصی یا دیگر منافع اختصاصی یا تجاری کارفرما تضاد منافع اساسی ایجاد کند، حمایت نمیکند.[7]
- باور کارفرما دربارۀ الزامات قانونی یا پالیسی. کارفرما در جایی که بر اساس این باور اقدام کند که اقدامات او به موجب قانون، مقرره، فرمان محلی یا دیگر الزام دولتی لازم بوده، یا بر اساس یک برنامۀ تثبیت‌شدۀ مربوط به سوءمصرف مواد یا الکول یا پالیسی محل کار، قرارداد حرفه‌ای یا قرارداد دسته‌جمعی کار (CBA) مجاز بوده است، مرتکب تخلف نمی‌شود.[10]
- سوء رفتار و عملکرد. کارفرما در جایی که بر اساس این باور اقدام کند که یک کارفرما یا کارفرمای قبلی اعمال آن شخص را غیرقانونی یا به منزلۀ عملکرد ضعیف دوامدار، بی‌کفایتی یا سوء رفتار دانسته است، مرتکب تخلف نمی‌شود.[10]
- قراردادهای خدمات حرفه‌ای. این ماده بر اشخاصی تطبیق نمی‌شود که بهطور انفرادی با یک کارفرما قرارداد خدمات حرفه‌ای دارند، در جایی که ماهیت منحصربه‌فرد خدمات به کارفرما اجازه میدهد، به عنوان بخشی از قرارداد، فعالیتهای خارج از ساعات کار را محدود کند.[11]
- قیمت‌گذاری بیمه. این ماده پالیسی بیمۀ صحی، معلولیت یا زندگی را که بر اساس فعالیتهای تفریحی یا استفاده از محصولات مصرفی میان کارمندان از نظر نوع یا قیمت پوشش تفاوت قایل شود، منع نمیکند، اگر نرخ‌های متفاوت بازتاب هزینۀ متفاوت برای کارفرما باشد و کارفرما به کارمندان بیانیه‌ای از نرخ‌ها بدهد.[11]
فعالیت همچنین باید قانونی باشد؛ کتگوری‌های سیاسی، محصولات مصرفی و تفریحی هر کدام همین کلمه را به کار می‌برند.[1] آزار و اذیت یک همکار در یک برنامه بیرون از دفتر یا از طریق پیام‌های آخر شب، توسط مجموعۀ دیگری از قوانین بررسی میشود که در آزار و اذیت جنسی (sexual harassment) بیرون از دفتر و پس از ساعات کار توضیح داده شده است.
خودداری از جلسات سیاسی یا دینی: تعدیل سال 2023
فصل 354 قوانین سال 2023 (Chapter 354 of the Laws of 2023)، که در 6 سپتمبر 2023 امضا شد و فوراً نافذ گردید، کتگوری پنجمی از حمایت را به این قانون نیویورک افزود.[4] کارفرما اجازه ندارد یک شخص را به دلیل خودداری از اشتراک در جلسهای که کارفرما با کارفرما یا کارگزار، نماینده یا شخص تعیین‌شدۀ او ترتیب داده است و هدف اصلی آن انتقال نظر کارفرما دربارۀ مسائل دینی یا سیاسی است، یا به دلیل خودداری از شنیدن سخنرانی یا دیدن پیامهایی با همین هدف اصلی، تنبیه کند.[4]
«مسائل سیاسی» یعنی موضوعات مربوط به انتخابات برای مقام سیاسی، احزاب سیاسی، قانون‌گذاری، وضع مقررات، و تصمیم به پیوستن به هر حزب سیاسی یا سازمان سیاسی، مدنی، اجتماعی، اخوت یا کارگری، یا حمایت از آن.[4] سازمان‌های کارگری در این تعریف نام برده شدهاند.[4]
قانون می‌گوید که موارد زیر را منع نمیکند:[12]
- کارفرمایی که معلوماتی را که قانون او را مکلف به انتقال آن کرده است انتقال میدهد، اما تنها تا حد همان الزام قانونی؛[12]
- کارفرمایی که معلوماتی را انتقال میدهد که برای انجام وظایف کاری کارمندان لازم است؛[12]
- یک مؤسسۀ تحصیلات عالی که به عنوان بخشی از دروس، سمپوزیم‌ها یا یک برنامۀ علمی با کارمندان خود جلسه می‌گیرد یا ارتباط برقرار میکند؛[12]
- گفتگوهای عادی میان کارمندان، یا میان یک کارمند و یک کارگزار کارفرما، به شرطی که اشتراک الزامی نباشد؛ یا[12]
- الزامی که تنها به کارمندان مدیریتی و سرپرستی کارفرما محدود باشد.[12]
همچنین برای یک شرکت، نهاد، انجمن، مؤسسۀ تعلیمی یا جمعیت دینی که بر اساس 42 U.S.C. § 2000e-1(a) از عنوان هفتم قانون حقوق مدنی سال 1964 (Title VII) معاف است، در رابطه با سخنان دربارۀ مسائل دینی به کارمندانی که کار مرتبط با فعالیتهای آن را انجام می‌دهند، یک استثنا وجود دارد.[12]
مکلفیت نصب اطلاعیه
بر اساس § 201-d(10)، هر کارفرما باید در هر محل کار، در محل یا محل‌هایی که اطلاعیه‌ها برای کارمندان معمولاً نصب میشوند، لوحه‌ای نصب کند تا کارمندان را از حقوق آنان بر اساس این ماده آگاه سازد.[12] دیگر مکلفیت‌های ایالت در زمینۀ نصب اطلاعیه و پالیسی در برای مدیران و کارفرمایان کوچک جمعآوری شدهاند.
تطبیق § 201-d چگونه صورت می‌گیرد؟
این قانون نیویورک دو راه پیش‌بینی میکند.[5]
- لوی سارنوال ایالت نیویورک (Attorney General) می‌تواند برای صدور قرار منع (injunction) علیه اعمال غیرقانونی درخواست کند، و در آن رسیدگی محکمه می‌تواند جریمۀ مدنی $300 برای تخلف اول و $500 برای هر تخلف بعدی وضع کند.[5]
- شخص زیاندیده می‌تواند برای جبران قانونی مبتنی بر انصاف و جبران خساره دعوا آغاز کند.[5]
فقرۀ مربوط به تطبیق، انواع جبران خساره را جزء به جزء ذکر نمیکند و هیچ مدت مرور زمان خاص خود را بیان نمیکند.[5][6] بنابراین خود § 201-d پاسخ نمیدهد که کدام مدت مرور زمان عمومی تطبیق میشود. برای مهلت‌ها بر اساس دیگر قوانین تلافی‌جویی (retaliation)، مقایسۀ مهلت‌های تلافی‌جویی را ببینید.
رابطۀ § 201-d با دیگر قوانین
- قانون کار فدرال. قانون ملی روابط کار (NLRA) به کارمندان حق میدهد برای کمک یا حمایت متقابل در فعالیت دسته‌جمعی (concerted activity) اشتراک کنند، و ممانعت کارفرما از این حق را یک عمل ناعادلانۀ کاری می‌شمارد.[13] صحبت با همکاران دربارۀ پرداخت و شرایط کاری را ببینید.
- گزارش دادن رفتار غیرقانونی. کارگری که به دلیل گزارش دادن آنچه بهطور معقول باور دارد نقض قانون است تنبیه شود، تحت حمایت یک قانون دیگر ایالت قرار دارد: مادۀ 740 قانون کار (Labor Law § 740).[14]
- رفتاری که ناعادلانه اما قانونی است. هر تصمیمی که ناعادلانه به نظر می‌رسد، شامل حمایت یک قانون نمی‌شود؛ مرز میان این دو در رفتار ناعادلانه در برابر رفتار غیرقانونی در محل کار بحث شده است.
اشتباهات رایج مردم
- «نیویورک از همۀ رفتارهای خارج از ساعات کار حمایت میکند.» این قانون کتگوری‌های مشخصی را فهرست میکند که هر کدام شرایط خاص خود را دارد.[1]
- «فعالیت سیاسی یعنی عقاید سیاسی.» این تعریف از نامزد شدن برای مقام، کمپاین برای یک نامزد و جمعآوری کمک مالی نام می‌برد.[2]
- «یک تست مثبت کانابیس برای اقدام تأدیبی کافی است.» در مورد کانابیس، استثنای مربوط به تحت تأثیر بودن در این قانون بر حسب علایم مشخص و قابل بیانی بیان شده است که کارمند در حین کار نشان میدهد و عملکرد کاری را کاهش میدهد یا با محل کار ایمن تداخل میکند.[7] استثناهای جداگانه شامل اقداماتی میشوند که قانون ایالتی یا فدرال الزام کرده است و شرایط قرارداد یا بودجۀ فدرال.[7]
- «کارفرما می‌تواند هر جلسهای را اجباری سازد.» از 6 سپتمبر 2023، خودداری از اشتراک در جلسهای که هدف اصلی آن انتقال نظر کارفرما دربارۀ مسائل دینی یا سیاسی است، با رعایت استثناهای فهرست‌شده، مورد حمایت است.[4][12]
پرسش‌های رایج
آیا کارفرمای من می‌تواند در نیویورک مرا به دلیل دیدگاه‌های سیاسی من از کار برطرف کند؟
مادۀ 201-d قانون کار ایالت نیویورک (Labor Law § 201-d) از فعالیتهای سیاسی قانونی در خارج از ساعات کار، بیرون از محل کارفرما و بدون استفاده از تجهیزات کارفرما حمایت میکند، اما فعالیتهای سیاسی را چنین تعریف میکند: نامزد شدن برای مقام دولتی، کمپاین برای نامزد یک مقام دولتی، یا اشتراک در جمعآوری کمک مالی برای یک نامزد، حزب یا گروه حمایت‌گری سیاسی.[1][2] این تعریف داشتن یا ابراز عقاید سیاسی را به‌خودی‌خود فهرست نمیکند، بنابراین متن قانون این پرسش را حل نمیکند.[2]
آیا ممکن است به دلیل استفاده از کانابیس در وقت شخصی خود از کار برطرف شوم؟
مادۀ 201-d، که یک قانون ایالت نیویورک است، از استفادۀ قانونی از محصولات مصرفی، از جمله کانابیس مطابق قانون ایالت، پیش یا پس از ساعات کار، بیرون از محل کارفرما و بدون استفاده از تجهیزات کارفرما حمایت میکند.[3] کارفرما این ماده را نقض نمیکند اگر اقدام آن به موجب قانون ایالتی یا فدرال الزامی بوده باشد، اگر کارمند در حین کار علایم مشخص و قابل بیانی نشان دهد که اجرای وظایف کار را کم یا کاهش دهد یا با مکلفیت کارفرما برای فراهم کردن محل کار ایمن و صحی تداخل کند، یا اگر اقدامی که کارفرما در غیر آن ناچار به انجام آن میبود، او را در وضعیت نقض قانون فدرال قرار دهد یا به از دست رفتن یک قرارداد فدرال یا بودجۀ فدرال بینجامد.[7]
آیا میتوانم از اشتراک در یک جلسۀ ضد اتحادیه در محل کار خودداری کنم؟
بر اساس § 201-d، به شکلی که با تاریخ انفاذ 6 سپتمبر 2023 تعدیل شد، کارفرما در نیویورک اجازه ندارد علیه یک شخص به دلیل خودداری از اشتراک در جلسهای که کارفرما ترتیب داده است، یا خودداری از شنیدن سخنرانی یا دیدن پیامهایی که هدف اصلی آن انتقال نظر کارفرما دربارۀ مسائل دینی یا سیاسی است، تبعیض کند.[4] تعریف این قانون از مسائل سیاسی شامل تصمیم به پیوستن به یک سازمان کارگری یا حمایت از آن است.[4] این قاعده الزامی را که تنها به کارمندان مدیریتی و سرپرستی محدود باشد، منع نمیکند.[12]
آیا § 201-d از آنچه من بهصورت آنلاین نشر میکنم حمایت میکند؟
این قانون نیویورک از شبکههای اجتماعی نامی نمیبرد. این قانون از فعالیتهای سیاسی به شکلی که تعریف شدهاند (نامزد شدن برای مقام، کمپاین، جمعآوری کمک مالی) و از فعالیتهای تفریحی، که به عنوان فعالیتهای قانونی و بدون مزد در اوقات فراغت که عموماً به منظور تفریح انجام میشوند تعریف شدهاند، حمایت میکند، وقتی این فعالیتها خارج از ساعات کار، بیرون از محل کار و بدون تجهیزات کارفرما انجام شوند.[1][2] متن قانون به این پرسش پاسخ نمیدهد که آیا یک پست مشخص در یکی از این دو تعریف میگنجد یا نه. قانون کار فدرال بهطور جداگانه از همکارانی حمایت میکند که دربارۀ شرایط کاری با هم اقدام میکنند.[15]
مهلت اقامۀ دعوا بر اساس Labor Law § 201-d چیست؟
مادۀ 201-d به شخص زیاندیده حق میدهد برای جبران قانونی مبتنی بر انصاف و جبران خساره دعوا آغاز کند، اما خود این ماده هیچ مهلتی ذکر نمیکند.[6] متن خود § 201-d پاسخ نمیدهد که کدام مدت مرور زمان عمومی تطبیق میشود، بنابراین بهتر است هر کسی که ادعایی را در نظر دارد این تاریخ را بیدرنگ بررسی کند.[6]
منابع
- N.Y. Lab. Law § 201-d(2)(a)–(d) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(1)(a)–(c) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(2)(b), (4-a) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(2)(e), (1)(d); L. 2023, ch. 354 (S.4982/A.6604), signed 6 Sept. 2023, effective immediately — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(7) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Labor Law § 201-d(7)(b); N.Y. C.P.L.R. 214(2) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(3)(a), (4-a) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(2)(a) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Cannabis Law § 42(2) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(4) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(5)–(6) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(8)–(10) — New York State Senate, Laws of New York
- 29 U.S.C. §§ 157, 158(a)(1), 158(a)(4) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Lab. Law § 740(2)(a) — New York State Senate, Laws of New York
- NLRB, "Concerted Activity" (Rights We Protect) — National Labor Relations Board