نکات کلیدی
- بر اساس ADA فدرال، شخصی که در حال حاضر به استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر مشغول است، وقتی کارفرما بر اساس همین استفاده اقدام میکند، مورد حمایت نیست، اما شخصی که توانبخشی شده است یا در یک برنامۀ تحت نظارت قرار دارد و دیگر استفاده نمی‌کند مستثنا نیست.[1][2]
- مقررۀ ایالت نیویورک اعتیاد به الکول و اعتیاد به مواد مخدر را مریضی می‌نامد و از معتاد به الکول یا مواد مخدر که بهبود یافته یا در حال بهبودی است حمایت میکند، اما نه از شخصی که در حال حاضر به‌طور غیرقانونی مواد مخدر استفاده میکند.[3]
- بر اساس قانون حقوق بشر شهر نیویورک، اعتیاد به الکول یا اعتیاد به مواد مخدر تنها برای شخصی معلولیت شمرده میشود که در حال بهبودی است یا بهبود یافته است و در حال حاضر از چنین سوءمصرفی پاک است.[4]
- بر اساس قانون ایالت نیویورک، یک مریض تصدیق‌شدۀ کانابیس طبی بر اساس قانون حقوق بشر دارای معلولیت شمرده میشود، هرچند کارفرما هنوز می‌تواند پالیسی منع کار کردن در حالت تأثیر مواد را اجرا کند.[5]
- قانون کار ایالت نیویورک (New York Labor Law § 201-d) از استفادۀ قانونی از کانابیس خارج از ساعات کار و بیرون از محل کارفرما حمایت میکند، با یک استثنا برای وقتی که کارمند در حین کار علایم مشخص و قابل بیان تأثیر مواد را نشان دهد.[6]
در نیویورک، بهبودی از اعتیاد توسط قانون منع تبعیض بر اساس معلولیت حمایت میشود، در حالی که استفادۀ فعلی غیرقانونی از مواد مخدر عموماً حمایت نمیشود. بر اساس قانون فدرال امریکایی‌های دارای معلولیت (ADA)، شخصی که در حال حاضر به استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر مشغول است، وقتی کارفرما بر اساس همین استفاده اقدام میکند، مورد حمایت نیست، اما شخصی که توانبخشی شده است و دیگر استفاده نمی‌کند مستثنا نیست.[1][2] کانابیس از قواعد جداگانۀ ایالت نیویورک پیروی میکند: یکی برای مریضان طبی تصدیقشده و یکی برای استفادۀ قانونی خارج از ساعات کار.[5][6]
سه لایۀ قانون هم‌زمان تطبیق می‌شوند: ADA فدرال، قانون حقوق بشر ایالت نیویورک (NYSHRL) و قانون حقوق بشر شهر نیویورک (NYCHRL). هر کدام مرز خود را میان بهبودی و استفادۀ فعلی می‌کشد، بنابراین جدول زیر آن‌ها را در کنار هم قرار می‌دهد.[1][3][4]
سه لایه با مواد مخدر، الکول و بهبودی چگونه برخورد می‌کنند
| پرسش | قانون فدرال (ADA) | ایالت نیویورک (NYSHRL و مقررۀ آن) | شهر نیویورک (NYCHRL) |
|---|---|---|---|
| استفادۀ فعلی غیرقانونی از مواد مخدر | یک «شخص واجد شرایط دارای معلولیت» شامل کارمند یا متقاضی کاری نمیشود که در حال حاضر به استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر مشغول است، وقتی کارفرما بر اساس همین استفاده اقدام میکند.[1] | شخصی که در حال حاضر به‌طور غیرقانونی مواد مخدر استفاده میکند، در این زمینه توسط قانون حقوق بشر حمایت نمیشود.[3] | تعریف معلولیت شامل شخصی نمیشود که در حال حاضر به استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر مشغول است، وقتی کارفرما بر اساس همین استفاده اقدام میکند.[4] |
| اشخاص در حال بهبودی | این استثنا بر شخصی تطبیق نمیشود که توانبخشی تحت نظارت را با موفقیت تکمیل کرده یا به شکل دیگری توانبخشی شده است و دیگر استفاده نمی‌کند، یا در یک برنامۀ توانبخشی تحت نظارت قرار دارد و دیگر استفاده نمی‌کند.[2] | این قانون از معتاد به الکول یا مواد مخدر که بهبود یافته یا در حال بهبودی است حمایت میکند.[3] | در مورد اعتیاد به الکول، اعتیاد به مواد مخدر یا سایر سوءمصرف مواد، «معلولیت» تنها بر شخصی تطبیق میشود که در حال بهبودی است یا بهبود یافته است و در حال حاضر از چنین سوءمصرفی پاک است.[4] |
| کسی که به اشتباه گمان می‌رود استفاده میکند | این استثنا بر شخصی که به اشتباه مصرف‌کنندۀ غیرقانونی مواد مخدر پنداشته میشود و چنین نمی‌کند تطبیق نمیشود.[2] | تعریف ایالت از معلولیت شامل وضعیتی است که دیگران آن را نقص می‌پندارند.[7] | قانون شهر در برابر تبعیض به دلیل معلولیت واقعی یا پنداشته‌شده حمایت میکند.[8] |
| آزمایش مواد مخدر | آزمایش استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر معاینۀ طبی نیست، و ADA آزمایش مواد مخدر را نه تشویق میکند، نه منع میکند و نه اجازه می‌دهد.[9] | این مقرره بیان میکند که آزمایشی برای تعیین استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر نباید آزمایش طبی شمرده شود، و اینکه این مقرره نباید چنان تفسیر شود که آزمایش مواد مخدر را تشویق، منع یا اجازه کند.[10] | هیچ چیزی در قانون شهر مانع آزمایش مواد مخدری که از جهات دیگر قانونی باشد نمیشود.[11] |
آیا اعتیاد یا اعتیاد به الکول معلولیت است؟
بر اساس قانون ایالت نیویورک، مقررۀ ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک (New York State Division of Human Rights) به صراحت می‌گوید که اعتیاد به الکول و اعتیاد به مواد مخدر مریضی هستند.[3] سپس این مقرره مرز را در استفادۀ فعلی غیرقانونی از مواد مخدر می‌کشد: شخصی که در حال حاضر به‌طور غیرقانونی مواد مخدر استفاده میکند حمایت نمیشود، در حالی که معتاد به الکول یا مواد مخدر که بهبود یافته یا در حال بهبودی است حمایت میشود.[3]
بر اساس قانون فدرال، قانون ADA «اختلالات ناشی از مصرف مواد روان‌گردان که از استفادۀ فعلی غیرقانونی از مواد مخدر ناشی می‌شوند» را در میان وضعیت‌هایی که معلولیت نیستند فهرست میکند.[12] تعریف ADA از استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر شامل دارویی نمیشود که تحت نظارت یک متخصص صحی دارای جواز مصرف شده است.[2]
بر اساس قانون شهر نیویورک، تعریف عمومی معلولیت هر نقص جسمی، طبی، روانی یا روان‌شناختی، یا تاریخچه یا سابقۀ چنین نقصی است.[13] در مورد اعتیاد به الکول، اعتیاد به مواد مخدر و سایر سوءمصرف مواد، تعریف شهر یک شرط اضافه میکند: این تعریف تنها بر شخصی تطبیق میشود که در حال بهبودی است یا بهبود یافته است و در حال حاضر از چنین سوءمصرفی پاک است.[4] یک اشتباه رایج این است که فرض شود اعتیاد فعال به الکول بر اساس قانون شهر یک معلولیت مورد حمایت است؛ در این نکته متن قانون چیز دیگری می‌گوید.[4]
برای تعریف‌های عمومی، چه چیزی در نیویورک معلولیت شمرده میشود را ببینید.
استفادۀ «فعلی» از مواد مخدر به چه معناست؟
مقررۀ ایالت نیویورک استفادۀ غیرقانونی فعلی را استفادۀ غیرقانونی‌ای تعریف میکند که به اندازۀ کافی تازه رخ داده باشد تا این باور معقول را توجیه کند که استفادۀ شخص از مواد مخدر فعلی است یا اینکه ادامۀ استفاده یک مشکل واقعی و جاری است.[3] این مقرره اضافه میکند که اشتراک موفقانۀ شخص در یک برنامۀ توانبخشی یا بهبودی از زمان آن استفادۀ تازه، با این پرسش مرتبط است.[14]
تداوی، رخصتی و تسهیلات
بر اساس مقررۀ ایالت نیویورک، تعدیلات تقسیم اوقات کار که برای تداوی جاری لازم است، در صورتی که معقول باشد، باید به عنوان تسهیلات اجازه داده شود، اگر شخص هنوز بتواند وظایف اساسی کار (essential functions)، از جمله حضور قابل پیش‌بینی و منظم، را انجام دهد.[14] در جایی که کارفرما از استفادۀ فعلی غیرقانونی از مواد مخدر آگاه است، این مقرره می‌گوید که کارمند به حکم قانون حق تسهیلات ندارد و کارفرما می‌تواند او را از کار برطرف کند.[14] همین مقرره کارفرمایان را در آن وضعیت، یا وقتی اجرای کار یک معتاد به الکول یا معتاد به مواد از معیارهای قابل قبول پایین‌تر می‌افتد، تشویق میکند، اما ملزم نمیسازد، که از رخصتی همراه با حضور الزامی در یک برنامۀ توانبخشی، همراه با یک توافق‌نامۀ آخرین فرصت (last-chance agreement)، استفاده کنند.[14]
قوانین رخصتی نیز ممکن است تطبیق شوند. قانون فدرال رخصتی فامیلی و صحی (FMLA) به کارمندان واجد شرایط برای یک وضعیت صحی جدی رخصتی می‌دهد، که به عنوان مریضی، جراحت، نقص یا وضعیت جسمی یا روانی تعریف میشود که شامل مراقبت بستری یا تداوی مداوم توسط یک ارائه‌کنندۀ خدمات صحی است.[15] رخصتی مریضی ایالت نیویورک را می‌توان برای یک مریضی یا وضعیت صحی روانی یا جسمی و برای تشخیص، مراقبت یا تداوی استفاده کرد.[16] رهنمای قوانین رخصتی چگونه با هم جور می‌آیند آن‌ها را مقایسه میکند.
چگونگی درخواست رخصتی برای تداوی، و آنچه کارفرما می‌تواند در پاسخ بپرسد، در چگونه تسهیلات معقول درخواست کنیم و رخصتی صحی به عنوان تسهیلات معقول توضیح داده شده است.
آیا کارفرما هنوز می‌تواند قواعد رفتار و اجرای کار را اجرا کند؟
بلی، در هر لایه. بر اساس ADA فدرال، کارفرما می‌تواند استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر و استفاده از الکول در محل کار را منع کند، الزام کند که کارمندان در کار تحت تأثیر نباشند، و کارمندی را که به استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر مشغول است یا معتاد به الکول است تابع همان معیارهای اهلیت برای استخدام، اجرای کار و رفتار کارمندان دیگر بداند، حتی اگر اجرای کار یا رفتار نارضایت‌بخش با استفاده از مواد مخدر یا اعتیاد به الکول مرتبط باشد.[17]
بر اساس قانون ایالت نیویورک، مقررۀ ایالت می‌گوید که قانون حقوق بشر فراهم کردن تسهیلات برای رفتارهایی را که معیارهای رفتاری محل کار را، که به‌طور یکسان بر همۀ کارمندان در وضعیت مشابه تطبیق می‌شوند، برآورده نمی‌سازند، الزامی نمی‌کند، حتی وقتی یک معلولیت سبب آن رفتار باشد.[18] مثال‌های آن شامل اقدام تأدیبی به دلیل مستی یا تأثیر مواد در حین کار توسط یک معتاد به الکول است.[19]
در شهر نیویورک، قانون بیان میکند که هیچ چیزی در آن مانع نمیشود که کارفرما استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر یا استفاده از الکول در محل کار، یا تأثیر هر کدام در حین وظیفه، را منع کند.[11]
کانابیس طبی (medical cannabis): مریضان تصدیقشده بر اساس قانون ایالت نیویورک
قانون کانابیس نیویورک (Cannabis Law) مقرر میکند که مریض تصدیق‌شدۀ کانابیس طبی بودن «باید داشتن یک “معلولیت” شمرده شود» بر اساس قانون حقوق بشر ایالت.[5] قانون حقوق بشر ایالت معلولیت را در میان ویژگی‌هایی فهرست میکند که کارفرما اجازه ندارد بر اساس آن‌ها تبعیض کند، و خودداری از فراهم کردن تسهیلات معقول (reasonable accommodation) برای معلولیت‌های معلوم یک کارمند را غیرقانونی می‌سازد.[20][21]
همین ماده دو محدودیت تعیین میکند. این ماده مانع اجرای پالیسی‌ای نمیشود که کارمند را از انجام وظایف کاری در حالت تأثیر یک مادۀ تحت کنترول منع میکند.[5] و هیچ شخص یا نهادی را ملزم نمیسازد کاری انجام دهد که آن را در نقض مستقیم قانون فدرال قرار دهد یا باعث از دست دادن یک قرارداد یا بودجۀ فدرال شود.[5]
یک باور رایج این است که مریضان کانابیس طبی در نیویورک هیچ حمایتی برای وظیفۀ خود ندارند. حکم ایالتی که در بالا توضیح داده شد Cannabis Law § 42(2) است.[5] آن حکم، قانون ایالت است. تعریف ADA از استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر بر قانون فدرال مواد تحت کنترول (Controlled Substances Act) استوار است، با یک استثنا برای دارویی که تحت نظارت یک متخصص صحی دارای جواز مصرف شده است و برای سایر استفاده‌هایی که قانون فدرال اجازه داده است.[2] اینکه این تعریف چگونه بر کانابیسی که بر اساس قانون ایالت قانونی است تطبیق میشود، پرسشی است برای مطرح کردن با یک وکیل.
استفاده از کانابیس خارج از ساعات کار و مادۀ Labor Law § 201-d
یک قانون دیگر ایالت نیویورک از استفادۀ قانونی از کانابیس بیرون از کار حمایت میکند؛ این قانون به مریضان طبی محدود نیست، و ادارۀ کار ایالت نیویورک (New York State Department of Labor) استفادۀ مورد حمایت را استفادۀ قانونی توسط بزرگسالان بالاتر از سن 21 سال توصیف میکند.[6][22] قانون کار ایالت نیویورک (Labor Law § 201-d) از استفادۀ قانونی یک شخص از محصولات مصرفی، «از جمله کانابیس مطابق با قانون ایالت»، پیش یا پس از ساعات کار، بیرون از محل کارفرما و بدون استفاده از تجهیزات یا دارایی کارفرما حمایت میکند.[6] مگر اینکه قانون دیگری چیز دیگری مقرر کند، کارفرما اجازه ندارد به دلیل این استفادۀ قانونی از استخدام یک شخص خودداری کند، او را از کار برطرف کند یا به هر شکل دیگر علیه او تبعیض کند.[23]
این قانون در مورد کانابیس استثناهایی دارد. کارفرما این ماده را نقض نمی‌کند اگر:
- اقدام او به حکم قانون یا دستور ایالتی یا فدرال الزامی بوده باشد؛[6]
- کارمند تحت تأثیر استفاده از کانابیس باشد، یعنی کارمند در حین کار علایم مشخص و قابل بیانی نشان دهد که اجرای وظایف کار را کاهش دهد یا کم کند یا در مکلفیت کارفرما برای فراهم کردن یک محل کار ایمن و صحی مداخله کند؛[6] یا
- رعایت این ماده کارفرما را به نقض قانون فدرال وادار کند یا باعث از دست دادن یک قرارداد فدرال یا بودجۀ فدرال شود.[24]
رهنمود ادارۀ کار ایالت نیویورک در اکتوبر 2021 دربارۀ این قانون می‌گوید که نشانه‌های قابل مشاهدۀ استفاده که به تنهایی تأثیر مواد را نشان نمی‌دهند نمی‌توانند به عنوان علامت قابل بیان تأثیر مواد ذکر شوند، اینکه بوی کانابیس به تنهایی شاهدی بر چنین علایمی نیست، و اینکه آزمایش استفاده از کانابیس نمی‌تواند مبنای نتیجه‌گیری کارفرما دربارۀ اینکه کارمند تحت تأثیر مواد بوده است قرار گیرد.[22] همین رهنمود می‌گوید که کارفرمایان از تأدیب کارمندانی که در جریان ساعات کار کانابیس استفاده می‌کنند یا از دارایی کارفرما استفاده می‌کنند منع نشده‌اند.[22]
مادۀ 201-d قانون معلولیت نیست، و جبران‌های قانونی خود را دارد. لوی څارنوال ایالت نیویورک (Attorney General) می‌تواند از محکمه بخواهد که یک تخلف را متوقف سازد، و در آن رسیدگی محکمه می‌تواند جریمۀ مدنی $300 برای تخلف اول و $500 برای هر تخلف بعدی تعیین کند؛ شخص متضرر می‌تواند برای جبران قانونی مبتنی بر انصاف و جبران خساره اقامۀ دعوا کند.[25] رهنمای رفتار خارج از ساعات کار و Labor Law § 201-d کل این قانون را توضیح می‌دهد.
پرسش‌های طبی و محرمیت
بر اساس مقررۀ ایالت نیویورک، معلومات طبی‌ای که از یک آزمایش مواد مخدر به دست می‌آید، به جز معلومات دربارۀ استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر، باید محرمانه نگه داشته شود و استفاده از آن به زیان شخص مجاز نیست.[10] پرسش‌های طبی دیگر همچنان محدود هستند. بر اساس قانون فدرال، کارفرما اجازه ندارد از یک کارمند فعلی بپرسد که آیا معلولیت دارد، یا دربارۀ ماهیت یا شدت آن بپرسد، مگر اینکه نشان داده شود که این پرسش با وظیفه مرتبط و با ضرورت کسب‌وکار سازگار است.[26] قواعد هر مرحلۀ استخدام در آیا کارفرمای من می‌تواند دربارۀ وضعیت طبی من بپرسد آمده است.
تلافی‌جویی به دلیل درخواست کمک
بر اساس قانون ایالت نیویورک، یک تعدیل در سال 2025 درخواست تسهیلات معقول را به فهرست فعالیت‌هایی که در برابر تلافی‌جویی (retaliation) حمایت می‌شوند اضافه کرد؛ این تعدیل در 5 دسمبر 2025 امضا شد، فوراً نافذ شد و بر دعواهایی که در آن تاریخ یا پس از آن ثبت شده‌اند تطبیق میشود.[27] قانون شهر نیویورک از 11 نومبر 2019 درخواست‌های تسهیلات را به عنوان فعالیت مورد حمایت فهرست کرده است.[28] قانون ADA فدرال جداگانه اجبار، ارعاب، تهدید یا ممانعت در برابر شخصی را که حقوق ADA خود را به کار می‌برد غیرقانونی می‌سازد.[29] برای معیارها، تلافی‌جویی در محل کار چیست را ببینید.
یادداشت‌های عملی برای کارمندان و مدیران
- کارمندان: اگر برای تداوی وقت یا تغییراتی در تقسیم اوقات کار درخواست می‌کنید، درخواست را کتبی بنویسید و یک کاپی آن را نگه دارید.
- کارمندان: اسنادی را که تاریخ‌های تداوی و اشتراک در برنامه را نشان می‌دهند نگه دارید؛ اگر بعداً دربارۀ استفادۀ «فعلی» اختلاف پیش آید، ممکن است مهم باشند.
- مدیران: رفتار یا علایم مشخصی را که در کار مشاهده شده است، با تاریخ‌ها، بنویسید، نه نتیجه‌گیری‌هایی دربارۀ صحت یک شخص.
- مدیران: پیش از اقدام بر اساس استفاده از کانابیس، بررسی کنید که آیا یک قاعده یا قرارداد فدرال بر این وظیفه تطبیق میشود، زیرا قوانین ایالت این وضعیت‌ها را مستثنا ساخته‌اند.[5][6]
پرسش‌های رایج
اگر در حال بهبودی از اعتیاد باشم، آیا در محل کار مورد حمایت هستم؟
بهبودی در هر لایه، با کلمات متفاوت، مورد حمایت است. قانون ADA فدرال شخصی را که توانبخشی تحت نظارت را تکمیل کرده است، یا در یک برنامۀ تحت نظارت قرار دارد، و دیگر مواد مخدر غیرقانونی استفاده نمی‌کند، مستثنا نمیسازد. مقررۀ ایالت نیویورک از معتاد به الکول یا مواد مخدر که بهبود یافته یا در حال بهبودی است حمایت میکند. قانون شهر نیویورک شامل شخصی میشود که در حال بهبودی است یا بهبود یافته است و در حال حاضر از چنین سوءمصرفی پاک است.[1][3][4]
آیا در نیویورک می‌توانم به دلیل نتیجۀ مثبت آزمایش کانابیس از کار برطرف شوم؟
بر اساس قانون ایالت نیویورک، قانون کار (Labor Law § 201-d) از استفادۀ قانونی از کانابیس خارج از ساعات کار حمایت میکند، و کارفرما می‌تواند اقدام کند اگر کارمند در کار تحت تأثیر مواد باشد، یعنی کارمند در حین کار علایم مشخص و قابل بیان نشان دهد. ادارۀ کار ایالت نیویورک گفته است که آزمایش استفاده از کانابیس نمی‌تواند مبنای این نتیجه‌گیری قرار گیرد که کارمند تحت تأثیر مواد بوده است. کارفرما همچنین زمانی این ماده را نقض نمی‌کند که اقدام او به حکم قانون ایالتی یا فدرال الزامی بوده باشد، یا زمانی که رعایت این ماده او را به نقض قانون فدرال وادار کند یا باعث از دست دادن یک قرارداد فدرال یا بودجۀ فدرال شود.[6][22][24]
آیا کارت کانابیس طبی در نیویورک از وظیفۀ من حمایت میکند؟
بر اساس قانون کانابیس نیویورک (Cannabis Law)، مریض تصدیقشده بودن، داشتن معلولیت بر اساس قانون حقوق بشر ایالت شمرده میشود. این وضعیت مانع نمیشود که کارفرما پالیسی منع انجام وظایف کاری در حالت تأثیر یک مادۀ تحت کنترول را اجرا کند، و کارفرما را ملزم نمیسازد کاری انجام دهد که قانون فدرال را نقض کند یا باعث از دست دادن یک قرارداد یا بودجۀ فدرال شود.[5]
آیا کارفرمای من می‌تواند مرا به دلیل رفتاری که از نوشیدن الکول ناشی شده است تأدیب کند؟
عموماً بلی، بر اساس هر لایه. قانون ADA فدرال به کارفرما اجازه می‌دهد کارمندی را که معتاد به الکول است تابع همان معیارهای اجرای کار و رفتار کارمندان دیگر بداند، حتی اگر مشکل با اعتیاد به الکول مرتبط باشد. مقررۀ ایالت نیویورک فراهم کردن تسهیلات برای رفتاری را که معیارهای محل کار را که به‌طور یکسان تطبیق می‌شوند برآورده نمیسازد، الزامی نمی‌کند. قانون شهر نیویورک به کارفرمایان اجازه می‌دهد استفاده از الکول در محل کار و تأثیر مواد در حین وظیفه را منع کنند.[17][18][11]
آیا آزمایش مواد مخدر یک معاینۀ طبی است؟
نه بر اساس قانون فدرال و نه بر اساس مقررۀ ایالت نیویورک. قانون ADA می‌گوید که آزمایشی برای تعیین استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر معاینۀ طبی شمرده نمیشود، و اینکه این قانون آزمایش مواد مخدر را نه تشویق میکند، نه منع میکند و نه اجازه می‌دهد. مقررۀ ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک می‌گوید که آزمایشی برای تعیین استفادۀ غیرقانونی از مواد مخدر نباید آزمایش طبی شمرده شود. قانون شهر نیویورک می‌گوید که هیچ چیزی در آن مانع آزمایش مواد مخدری که از جهات دیگر قانونی باشد نمیشود.[9][10][11]
منابع
- 42 U.S.C. § 12114(a)–(b) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 42 U.S.C. §§ 12111(6)(A), 12114(b) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 9 NYCRR § 466.11(h)(1), (2), (4) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 (definition of "Disability", para. 2) — New York City Commission on Human Rights
- N.Y. Cannabis Law § 42(2) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(2)(b), (4-a) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 292(21) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-107(1)(a). — New York City Commission on Human Rights
- 42 U.S.C. § 12114(d) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 9 NYCRR § 466.11(h)(6)(i), (ii), (iv) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y.C. Admin. Code § 8-107(15)(c) — New York City Commission on Human Rights
- 42 U.S.C. § 12211(b) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 (definition of "Disability") — New York City Commission on Human Rights
- 9 NYCRR § 466.11(h)(2), (4), (5) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 29 U.S.C. §§ 2612(a)(1), 2611(11) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Lab. Law § 196-b(4)(a), (5)(a) — New York State Senate, Laws of New York
- 42 U.S.C. § 12114(c)(1), (2), (4) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 9 NYCRR § 466.11(g)(1) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 9 NYCRR § 466.11(g)(1)(iv) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Exec. Law § 296(1)(a) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law §§ 296(3)(a), 292(21-e) — New York State Senate, Laws of New York
- NYS Department of Labor, *Adult Use Cannabis and the Workplace: New York Labor Law 201-D* (P420, Oct. 2021), Frequently Asked Questions — New York State Department of Labor
- N.Y. Lab. Law § 201-d(2)(a)–(d) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(3)(a), (4-a) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Lab. Law § 201-d(7) — New York State Senate, Laws of New York
- 42 U.S.C. § 12112(d)(4)(A)–(C) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Exec. Law § 296(7); L. 2025, ch. 600, §§ 1–4 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Local Law 129 of 2019; N.Y.C. Admin. Code § 8-107(7)(v) — New York City Commission on Human Rights
- 42 U.S.C. § 12203(a)–(b) — Legal Information Institute, Cornell Law School