وکیل مهاجرت برای دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری (writ of mandamus)
علیه USCIS به دلیل تأخیرهای غیرمعقول اقامۀ دعوا کنید
شما درخواست مهاجرتی خود را چند ماه، یا چند سال، پیش ثبت کرده‌اید. هر رهنمایی را دنبال کردید، هر سندی را تسلیم کردید و با صبر منتظر ماندید. و هنوز هیچ خبری نیست. نه تصمیمی، نه معلومات تازه‌ای و نه توضیحی از سوی ادارۀ خدمات تابعیت و مهاجرت ایالات متحده (USCIS). اگر این وضعیت برای شما آشنا است، شما بی‌اختیار نیستید. دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری (writ of mandamus) یک دعوای فدرال است که دولت را مجبور می‌سازد دربارۀ قضیۀ شما اقدام کند، و ممکن است دقیقاً همان چیزی باشد که برای شکستن دیوار بیروکراسی به آن نیاز دارید.
در دفتر حقوقی جویا (Joya Law)، ما دعواهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را علیه USCIS، وزارت امور خارجۀ ایالات متحده (Department of State) و دیگر ادارات فدرال که قضایای مهاجرتی را به‌طور غیرمعقول به تأخیر انداخته‌اند، ثبت می‌کنیم. دفتر ما که توسط وکیل کامران جویا (Kamran Joya) تأسیس شده است، درک می‌کند که هر ماه تأخیر برای شما هزینه دارد: دستمزد ازدست‌رفته، جدایی فامیل‌ها، جوازهای کار منقضی‌شده و نگرانی روزافزون. ما آماده‌ایم مبارزۀ شما را به محکمۀ فدرال ببریم.
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری (writ of mandamus) چیست؟
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری قرار محکمه‌ای است که توسط یک قاضی فدرال صادر می‌شود و به یک ادارۀ دولتی دستور می‌دهد وظیفۀ قانونی‌ای را که انجام نداده است، انجام دهد. در قانون مهاجرت، این به معنای مجبور ساختن USCIS، وزارت امور خارجه یا ادارۀ دیگری است تا دربارۀ درخواستی در حال بررسی که آن را به‌طور غیرمعقول به تأخیر انداخته است، تصمیم بگیرد.
مبنای قانونی دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری دو قانون فدرال است:
- 28 U.S.C. § 1361: به محکمه‌های ابتدائیۀ فدرال (district courts) صلاحیت قضایی می‌دهد تا «یک مأمور یا کارمند ایالات متحده یا هر ادارۀ آن را به انجام وظیفه‌ای که در برابر مدعی دارد، مجبور سازند.»
- 5 U.S.C. § 555(b) از قانون اصول اجرائات اداری (Administrative Procedure Act): ادارات را الزام می‌کند که موضوعات را «در ظرف یک مدت معقول» به پایان برسانند، و پیش‌بینی می‌کند که محکمه‌ها می‌توانند «اقدام اداری را که به‌طور غیرقانونی دریغ شده یا به‌طور غیرمعقول به تأخیر افتاده است، الزامی سازند.»
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری از محکمه نمی‌خواهد که قضیۀ مهاجرتی شما را تأیید یا رد کند. این دعوا تنها از محکمه می‌خواهد به دولت دستور دهد که تصمیم بگیرد؛ همان تصمیمی که اداره از قبل از نظر قانونی مکلف به گرفتن آن بود.
چه وقت می‌توانید دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری را علیه USCIS ثبت کنید؟
هر تأخیری اقامۀ دعوای فدرال را توجیه نمی‌کند. محکمه‌ها ادعاهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را با سنجیدن چند عامل ارزیابی می‌کنند که در قضیۀ Telecommunications Research & Action Center v. FCC (TRAC)، 750 F.2d 70 (D.C. Cir. 1984) تعیین شده‌اند. این شش عامل عبارت‌اند از:
- آیا مدتی که اداره صرف کرده است از «قاعدۀ عقل» فراتر می‌رود: آیا تأخیر بسیار بیشتر از مدت معمول رسیدگی است؟
- آیا کانگرس جدول زمانی تعیین کرده است: برخی درخواست‌ها مهلت‌های قانونی دارند (مثلاً قاعدۀ 120 روزه برای اخذ تابعیت بر اساس INA § 336(b)).
- اثر تأخیر بر صحت و رفاه انسان: تأخیرهای مهاجرتی مستقیماً بر معیشت، فامیل‌ها و امنیت اثر می‌گذارد.
- ماهیت و میزان منافعی که در اثر تأخیر آسیب می‌بینند: آیا جواز کار خود را از دست می‌دهید، از رویدادهای مهم فامیلی محروم می‌مانید، یا با خطر دیپورت روبه‌رو هستید؟
- آیا اداره با بدنیتی عمل کرده است: بی‌عملی بدون توضیح، قضیۀ شما را قوی‌تر می‌سازد.
- آیا تسریع اقدام به‌تأخیرافتاده بر موضوعات دارای اولویت بالاتر اثر می‌گذارد: محکمه‌ها جبران قانونی برای فرد را در برابر حجم کار گسترده‌تر اداره می‌سنجند.
لازم نیست هر شش عامل را برآورده سازید. محکمه‌ها این عوامل را به‌طور مجموعی می‌سنجند. با این حال، هرچه شواهد تأخیر غیرمعقول و ضرر ملموس قوی‌تر باشد، احتمال مداخلۀ محکمه بیشتر است.
وضعیت‌هایی که در آن‌ها دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری مناسب است
وقتی دولت قضیۀ شما را به‌طور غیرمعقول فراتر از مدت معمول رسیدگی به تأخیر انداخته باشد، ممکن است دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری قابل اجرا باشد. وضعیت‌های رایج عبارت‌اند از:
- درخواست‌های گرین کارت (green card) که بیش از یک سال بدون توضیح در حال بررسی مانده‌اند؛ به‌خصوص قضایای مبتنی بر ازدواج که پس از مصاحبۀ I-485 متوقف مانده‌اند
- درخواست‌های اخذ تابعیت (naturalization/citizenship) که در آن‌ها 120 روز از مصاحبۀ تابعیت شما گذشته و هیچ تصمیمی گرفته نشده است (این آستانه را INA § 336(b) تعیین می‌کند)
- درخواست‌های پناهندگی (asylum) که در آن‌ها چهار سال یا بیشتر برای مصاحبه، یا شش ماه یا بیشتر پس از مصاحبه برای تصمیم منتظر مانده‌اید
- تأخیرهای رسیدگی اداری (administrative processing) که در آن‌ها قضیۀ شما پس از مصاحبۀ کنسولی ماه‌ها بدون نتیجه متوقف مانده است
- قضایای ویزۀ سرمایه‌گذاری EB-5 که در آن‌ها متقاضیان صدها هزار دالر سرمایه‌گذاری کرده‌اند و سال‌ها منتظر مانده‌اند، بی‌آنکه گرین کارت دریافت کنند
- درخواست‌های ویزۀ U که در آن‌ها با وجود عریضه‌ای که به‌درستی ثبت شده است، هنوز جواز کار خود را دریافت نکرده‌اید
- درخواست‌های سند جواز کار (EAD) که بسیار بیشتر از مدت رسیدگی اعلام‌شده در حال بررسی مانده‌اند و شما را از کار کردن بازداشته‌اند
انواع قضایای مهاجرتی که برای آن‌ها دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری ثبت می‌کنیم
در دفتر حقوقی جویا، ما دعواهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را تقریباً در همۀ کتگوری‌های مهاجرتی پیش می‌بریم. رشتۀ مشترک همیشه یکی است: دولت به شما یک تصمیم بدهکار است، و آن را در ظرف یک مدت معقول نگرفته است.
تأخیر در گرین کارت
چه قضیۀ شما مبتنی بر فامیل باشد و چه مبتنی بر استخدام، درخواست‌های گرین کارت ممکن است در چند مرحله متوقف شوند: بررسی‌های نام در جریان، تحقیقات سوابق، یا به سادگی گم شدن در صف یک بررسی‌کننده. اگر درخواست گرین کارت شما یک سال یا بیشتر بدون پیشرفت در حال بررسی مانده است، ممکن است دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری گام بعدی مناسب باشد.
تأخیر در اخذ تابعیت و قضایای تابعیت
قانون فدرال در این مورد صریح است. بر اساس INA § 336(b)، اگر USCIS در ظرف 120 روز پس از مصاحبۀ شما دربارۀ درخواست اخذ تابعیت شما تصمیم نگیرد، حق دارید در محکمۀ ابتدائیۀ فدرال عریضه ثبت کنید. این یکی از روشن‌ترین زمینه‌های قانونی برای دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری در قانون مهاجرت است. بخش خدمات تابعیت و اخذ تابعیت دفتر ما به‌طور منظم این ادعاها را پیگیری می‌کند.
تأخیر در مصاحبه و تصمیم پناهندگی
تراکم دوسیه‌های پناهندگی در سال‌های اخیر به شدت افزایش یافته است، و برخی متقاضیان تنها برای مصاحبۀ اول چهار تا پنج سال منتظر می‌مانند. اگر برای مصاحبه مدتی غیرمعقول منتظر مانده‌اید، یا اگر مصاحبۀ شما انجام شده و شش ماه یا بیشتر هیچ تصمیمی دریافت نکرده‌اید، دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری می‌تواند دفتر پناهندگی را برای اقدام تحت فشار قرار دهد. دربارۀ خدمات پناهندگی و دفاع در برابر دیپورت ما بیشتر بخوانید.
تأخیر در EAD و جواز کار
درخواست‌های جواز کار در حال بررسی ممکن است شما را از تأمین مخارج خود یا فامیل خود ناتوان سازند. وقتی USCIS درخواست تمدید یا درخواست اول EAD را در ظرف مدت رسیدگی اعلام‌شده فیصله نمی‌کند، دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری ابزاری برای مجبور ساختن آن به اقدام است.
تأخیر در ویزۀ سرمایه‌گذاری EB-5
متقاضیان EB-5 اغلب صدها هزار، یا حتی میلیون‌ها، دالر را در سرمایه‌گذاری‌های ایالات متحده مسدود دارند، در حالی که قضایای آن‌ها معطل مانده است. ضرر مالی قابل اندازه‌گیری و قابل ملاحظه است، و این استدلال دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری را قوی‌تر می‌سازد.
تأخیر در ویزۀ U
متقاضیان ویزۀ U قربانیان جرم هستند که با مراجع تنفیذ قانون همکاری کرده‌اند. تأخیرهای طولانی در صدور جواز کار یا فیصلۀ عریضه‌ها به گروهی که از قبل آسیب‌پذیر است، ضرر مداوم می‌رساند. محکمه‌ها در چنین وضعیت‌هایی نسبت به ادعاهای الزام اداره به تصمیم‌گیری پذیرا بوده‌اند.
روند دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری: مرحله به مرحله
در دفتر حقوقی جویا، ما دعواهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را تقریباً در همۀ کتگوری‌های مهاجرتی پیش می‌بریم. رشتۀ مشترک همیشه یکی است: دولت به شما یک تصمیم بدهکار است، و آن را در ظرف یک مدت معقول نگرفته است.
ارزیابی قضیه
ما کار را با بررسی دقیق سابقۀ قضیۀ مهاجرتی شما آغاز می‌کنیم. این بررسی شامل تحلیل تاریخ‌های ثبت، اطلاعیه‌های رسید، هر نوع مکاتبه با USCIS یا وزارت امور خارجه، استعلام‌هایی که ممکن است از طریق اعضای کانگرس کرده باشید، و مدت رسیدگی اعلام‌شده برای نوع قضیۀ شما است. ما ارزیابی می‌کنیم که آیا تأخیر شما به آستانۀ قانونی لازم برای دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری می‌رسد یا خیر.
راه‌های جبران قانونی اداری
پیش از ثبت دعوا در محکمۀ فدرال، ما اطمینان حاصل می‌کنیم که شما از همۀ راه‌های اداری موجود استفاده کرده‌اید. این معمولاً به معنای فرستادن یک استعلام رسمی به اداره، تماس با محتسب USCIS (USCIS Ombudsman)، یا ثبت یک استعلام از طریق نمایندۀ کانگرس یا سناتور شما در ایالات متحده است. این گام‌ها قضیۀ شما را قوی‌تر می‌سازند، زیرا نشان می‌دهند که اداره هر فرصتی برای اقدام داشت و باز هم اقدام نکرد.
تهیه و ثبت عریضۀ دعوا (complaint)
ما یک عریضۀ دعوای فدرال آماده می‌کنیم که در محکمۀ ابتدائیۀ فدرال مربوط ثبت می‌شود. عریضۀ دعوا مقامات مشخص دولتی مسئول قضیۀ شما را نام می‌برد؛ معمولاً رئیس USCIS، رئیس دفتر ساحوی محلی، لوی سارنوال ایالات متحده (U.S. Attorney General) و وزیر امنیت داخلی. عریضۀ دعوا جدول زمانی تأخیر، وظیفۀ قانونی‌ای که بر عهدۀ اداره است، و ضرری را که شما متحمل شده‌اید به تفصیل شرح می‌دهد.
پاسخ دولت
پس از ابلاغ، دولت معمولاً 60 روز برای پاسخ دادن وقت دارد؛ به وزارت عدلیۀ ایالات متحده (Department of Justice)، که از ادارات فدرال نمایندگی می‌کند، بر اساس قواعد فدرال وقت اضافی داده می‌شود. در بسیاری از موارد، تنها ثبت دعوا اداره را وادار می‌کند که درخواست در حال بررسی را فیصله کند. این یکی از قوی‌ترین جنبه‌های دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری است: شمار قابل ملاحظه‌ای از قضایا اندکی پس از ثبت دعوا حل می‌شوند، اغلب پیش از آنکه هیچ جلسۀ استماعیه‌ای در محکمه برگزار شود.
پیگیری قضایی یا حل قضیه
اگر دولت به‌طور داوطلبانه اقدام نکند، ما پیگیری قضایی را ادامه می‌دهیم. این مرحله ممکن است شامل درخواست از محکمه (motion)، ارائۀ لوایح حقوقی و احتمالاً دفاع شفاهی در برابر یک قاضی فدرال باشد. اگر محکمه به این نتیجه برسد که تأخیر غیرمعقول است، قراری صادر می‌کند که اداره را به اقدام در ظرف یک مدت معین مکلف می‌سازد.
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری چقدر وقت می‌گیرد؟
یکی از رایج‌ترین پرسش‌هایی که از ما می‌شود این است که دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری با چه سرعتی نتیجه می‌دهد. هرچند هر قضیه متفاوت است، این یک جدول زمانی عمومی است:
- از ثبت تا پاسخ دولت: 60 تا 90 روز پس از ابلاغ عریضۀ دعوا
- قضایایی که پس از ثبت حل می‌شوند (بدون پیگیری قضایی کامل): در بسیاری از قضایا، اداره درخواست اصلی را در ظرف 30 تا 90 روز پس از ثبت دعوا فیصله می‌کند
- قضایایی که به پیگیری قضایی کامل نیاز دارند: 4 تا 12 ماه از ثبت تا قرار محکمه، بسته به برنامۀ کاری محکمه و پیچیدگی قضیه
نکتۀ کلیدی: لزوماً لازم نیست دعوا را «ببرید». هدف این است که اداره به اقدام مجبور شود، و ادارات اغلب وقتی پای یک قاضی فدرال در میان باشد، اقدام می‌کنند. این دعوا نوعی پاسخگویی ایجاد می‌کند که استعلام‌های کانگرس و شکایت‌ها به محتسب نمی‌توانند با آن برابری کنند.
چه چیزی یک دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری را قوی می‌سازد؟
با آنکه در هیچ دعوایی تضمینی وجود ندارد، برخی عوامل یک ادعای الزام اداره به تصمیم‌گیری (mandamus) را به‌طور قابل ملاحظه قوی‌تر می‌سازند:
مدت تأخیر
هرچه قضیۀ شما مدت بیشتری فراتر از مدت معمول رسیدگی در حال بررسی مانده باشد، ادعای شما قوی‌تر است. تأخیرهای 12+ ماه فراتر از مدت رسیدگی اعلام‌شده عموماً قانع‌کننده هستند.
مهلت‌های قانونی
قضایایی که مهلت‌های صریح تعیین‌شده توسط کانگرس دارند (مانند قاعدۀ 120 روزۀ اخذ تابعیت) قوی‌ترین گزینه‌ها هستند.
ضرر مستند
شواهدی که نشان دهد تأخیر باعث ضرر مالی، جدایی فامیل، ناتوانی در کار کردن یا خطر دیپورت شده است، قضیه را از نظر محکمه فوری‌تر می‌سازد.
استفاده از همۀ راه‌های اداری
داشتن سابقۀ کتبی از تلاش‌ها برای استعلام، مانند درخواست‌های خدمات، شکایت‌ها به محتسب و استعلام‌های کانگرس، به محکمه نشان می‌دهد که پیش از رو آوردن به پیگیری قضایی همۀ راه‌ها را امتحان کرده‌اید.
نبود دلیل مشروع برای تأخیر
اگر دولت نتواند یک دلیل مشخص و معتبر برای توقف (مانند یک تحقیق جاری) بیان کند، دفاع از تأخیر دشوارتر است.
سابقۀ مهاجرتی پاک
متقاضیانی که قضایای ساده و بدون عوامل پیچیده‌کننده (سابقۀ جرمی، تخلفات مهاجرتی قبلی) دارند، معمولاً قانع‌کننده‌ترین ادعاهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را دارند.
چرا دفتر حقوقی جویا را برای دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری خود انتخاب کنید؟
در دفتر حقوقی جویا، دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری یک کار جانبی نیست؛ بلکه بخش اصلی خدمات مهاجرتی ما است. ما نقطۀ تلاقی قانون مهاجرت و پیگیری قضایی مدنی فدرال را درک می‌کنیم، و می‌دانیم چگونه قضایایی آماده کنیم که توجه دولت را جلب کنند.
تجربه در محکمۀ فدرال
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری باید در محکمۀ ابتدائیۀ فدرال ثبت شود، نه در محکمۀ مهاجرت. ما در هر دو مرجع با اطمینان کار می‌کنیم.
رویکرد راهبردی
ما پیش از ثبت، قابل اجرا بودن دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری را در هر قضیه ارزیابی می‌کنیم تا ادعای شما قوی‌ترین مبنای ممکن را داشته باشد.
خدمات کامل مهاجرتی
دسترسی در سراسر کشور
هرچند دفتر ما در کالیفورنیا قرار دارد، دعواهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را می‌توان در هر محکمۀ ابتدائیۀ فدرال ثبت کرد. ما از موکلان در سراسر کشور نمایندگی می‌کنیم.
پرسش‌های متداول (FAQ)
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری در یک قضیۀ مهاجرتی چه کاری انجام می‌دهد؟
دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری قرار محکمۀ فدرال است که USCIS، وزارت امور خارجه یا ادارۀ دولتی دیگری را مجبور می‌سازد دربارۀ درخواست مهاجرتی در حال بررسی شما اقدام کند. این قرار به اداره نمی‌گوید چه تصمیمی بگیرد؛ بلکه تنها آن را مجبور می‌سازد که تصمیمی بگیرد. این ابزار قوی‌ای است وقتی قضیۀ شما ماه‌ها یا سال‌ها بدون توضیح به تأخیر افتاده باشد.
پیش از اینکه بتوانم دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری ثبت کنم، چقدر باید منتظر بمانم؟
هیچ مدت انتظار ثابتی وجود ندارد که بر همۀ انواع قضایا تطبیق شود. محکمه‌ها بر اساس اوضاع مشخص، از جمله مدت رسیدگی اعلام‌شده، هر مهلت قانونی و ضرری که متحمل می‌شوید، ارزیابی می‌کنند که آیا تأخیر «غیرمعقول» است یا خیر. برای قضایای اخذ تابعیت، INA § 336(b) زمینۀ روشنی تعیین می‌کند: 120 روز پس از مصاحبۀ تابعیت شما بدون هیچ تصمیمی. برای انواع دیگر قضایا، تأخیرهای 12 ماه یا بیشتر فراتر از مدت معمول رسیدگی معمولاً از ادعای الزام اداره به تصمیم‌گیری پشتیبانی می‌کند.
آیا ثبت دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری به قضیۀ مهاجرتی من ضرر می‌رساند؟
نخیر. ثبت دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری برداشت منفی علیه درخواست شما ایجاد نمی‌کند. این دعوا یک دعوای مدنی در محکمۀ فدرال است و از ماهیت قضیۀ مهاجرتی شما جدا است. USCIS از نظر قانونی منع شده است که علیه متقاضیانی که از حق خود برای درخواست جبران قانونی از محکمه استفاده می‌کنند، اقدام تلافی‌جویانه کند. بر اساس تجربۀ ما، بسیاری از قضایا اندکی پس از ثبت دعوا تأیید می‌شوند.
هزینۀ دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری چقدر است؟
هزینۀ یک قضیۀ الزام اداره به تصمیم‌گیری شامل حق‌الزحمۀ وکیل و فیس ثبت در محکمۀ فدرال (در حال حاضر $405) است. حق‌الزحمۀ وکیل بسته به پیچیدگی قضیه تفاوت دارد. در جریان مشورۀ شما، ما بر اساس جزئیات وضعیت شما تخمین روشنی از حق‌الزحمه ارائه می‌کنیم. بسیاری از موکلان با در نظر داشت ماه‌ها یا سال‌ها دستمزد و فرصت ازدست‌رفته و بی‌اطمینانی، این هزینه را موجه می‌دانند.
اگر بیرون از ایالات متحده باشم، آیا می‌توانم دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری ثبت کنم؟
بلی. دعواهای الزام اداره به تصمیم‌گیری را می‌توان برای قضایایی ثبت کرد که نزد قنسلگری‌های ایالات متحده در خارج در حال بررسی هستند، از جمله درخواست‌هایی که پس از مصاحبۀ کنسولی در «رسیدگی اداری» متوقف مانده‌اند. این قضایا علیه وزارت امور خارجه و مقامات کنسولی مربوط ثبت می‌شوند. لازم نیست برای اینکه دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری به نمایندگی از شما ثبت شود، به‌طور فزیکی در ایالات متحده حاضر باشید.
میزان موفقیت دعواهای الزام اداره به تصمیم‌گیری چقدر است؟
هرچند نتایج متفاوت است، دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری سابقۀ قوی‌ای در به دست آوردن نتیجه دارد. فیصدی قابل ملاحظه‌ای از قضایا پس از ثبت دعوا حل می‌شوند؛ اغلب اداره در ظرف چند هفته یا چند ماه پس از ابلاغ، درخواست در حال بررسی را فیصله می‌کند. محکمه‌ها آمادگی روزافزونی برای پاسخگو ساختن ادارات در برابر تأخیرهای غیرمعقول نشان داده‌اند، به‌خصوص وقتی متقاضیان بتوانند ضرر ناشی از بی‌عملی را مستند سازند.
آیا پیش از ثبت دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری باید از طریق کانگرس استعلام کنم؟
این یک الزام قانونی قطعی نیست، اما به شدت توصیه می‌شود. نشان دادن اینکه کوشش کرده‌اید تأخیر را از راه‌های اداری حل کنید، از جمله درخواست‌های خدمات، شکایت‌ها به محتسب و استعلام‌های کانگرس، قضیۀ شما را قوی‌تر می‌سازد، زیرا به محکمه نشان می‌دهد که اداره فرصت کافی برای اقدام داوطلبانه داشت و این کار را نکرد.
قدم بعدی را بردارید
اگر ماه‌ها یا سال‌ها منتظر مانده‌اید تا USCIS دربارۀ قضیۀ مهاجرتی شما اقدام کند، لازم نیست در سکوت به انتظار ادامه دهید. دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری می‌تواند بی‌عملی دولت را بشکند و تصمیم‌گیری دربارۀ درخواستی را که آیندۀ شما را شکل می‌دهد، الزامی سازد.
همین امروز با دفتر حقوقی جویا وقت مشوره بگیرید. ما جدول زمانی قضیۀ شما را بررسی می‌کنیم، ارزیابی می‌کنیم که آیا دعوای الزام اداره به تصمیم‌گیری استراتژی درست است یا خیر، و یک پلان روشن برای پیش بردن قضیۀ شما ترسیم می‌کنیم. شما به اندازۀ کافی منتظر مانده‌اید.