نکات کلیدی
- بر اساس قانون فدرال، Title VII و ADA تنها در صورتی شامل یک کارفرما میشوند که او برای هر روز کاری در 20 هفتۀ تقویمی یا بیشتر از سال تقویمی جاری یا سال تقویمی قبلی، 15 کارمند یا بیشتر داشته باشد.[1][2]
- قانون حقوق بشر ایالت نیویورک شامل همۀ کارفرمایان داخل ایالت میشود؛ تعریف آن هیچ حداقل تعداد کارمند ندارد.[3]
- قانون حقوق بشر شهر نیویورک عموماً بر کارفرمایی تطبیق نمی‌شود که از دوازده ماه پیش از آغاز رفتار تا پایان آن، در تمام اوقات کمتر از چهار نفر در استخدام خود داشته است.[4]
- در شهر نیویورک، پیمانکاران مستقل و پدر یا مادر، همسر، شریک زندگی یا طفل کارفرما که نزد او استخدام شده‌اند، در شمار چهار نفر حساب میشوند، و ادعای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت را میتوان علیه کارفرمایی با هر اندازه اقامه کرد.[5][6][7]
- حداقل پیشین چهار کارمند در قانون ایالت توسط قانون L. 2019, ch. 160 حذف شد که در روز 180 پس از امضای آن قانون در 12 اگست 2019 نافذ شد.[8]
اینکه کارفرمای شما مشمول قانون است یا نه، به این بستگی دارد که دربارۀ کدام قانون می‌پرسید. قوانین فدرال عنوان هفتم قانون حقوق مدنی سال 1964 (Title VII) و قانون امریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) تنها بر کارفرمایان دارای 15 کارمند یا بیشتر تطبیق میشوند، قانون حقوق بشر ایالت نیویورک (NYSHRL) شامل همۀ کارفرمایان داخل ایالت میشود، و قانون حقوق بشر شهر نیویورک (NYCHRL) عموماً بر کارفرمایان دارای چهار نفر یا بیشتر تطبیق میشود.[1][2][3][4] بنابراین یک کسبوکار کوچک در نیویورک ممکن است خارج از شمول Title VII و ADA باشد و باز هم مشمول قانون ایالت باشد.[1][3]
برای اینکه بدانید این قوانین چگونه با هم یکجا عمل میکنند، سه لایۀ قانون محل کار را ببینید. برای اینکه بدانید کدام کارگران تحت پوشش‌اند (پیمانکاران، کارآموزان، کارگران خانگی)، چه کسانی مورد حمایت‌اند را ببینید.
حد تعداد کارمندان بر اساس هر قانون چیست؟
| قانون | لایه | کارفرمایان مشمول |
|---|---|---|
| عنوان هفتم قانون حقوق مدنی سال 1964 (Title VII) | فدرال | 15 کارمند یا بیشتر برای هر روز کاری در هر یک از 20 هفتۀ تقویمی یا بیشتر در سال تقویمی جاری یا قبلی[1] |
| قانون امریکایی‌های دارای معلولیت، عنوان مربوط به استخدام | فدرال | 15 کارمند یا بیشتر، که به همان شیوه سنجیده میشود[2] |
| قانون منع تبعیض سنی در استخدام (ADEA) | فدرال | 20 کارمند یا بیشتر برای هر روز کاری در هر یک از 20 هفتۀ تقویمی یا بیشتر در سال تقویمی جاری یا قبلی[9] |
| قانون رخصتی فامیلی و صحی (FMLA) | فدرال | 50 کارمند یا بیشتر برای هر روز کاری در طول 20 هفتۀ کاری تقویمی یا بیشتر در سال تقویمی جاری یا قبلی[10] |
| مادۀ 1981 (42 U.S.C. § 1981)، تبعیض نژادی در قراردادها | فدرال | در متن آن هیچ حد تعداد کارمند وجود ندارد[11] |
| قانون دستمزد برابر (Equal Pay Act) | فدرال | به گفتۀ EEOC، تقریباً همۀ کارفرمایان[12] |
| قانون حقوق بشر ایالت نیویورک | ایالت | همۀ کارفرمایان داخل ایالت[3] |
| قانون کار ایالت نیویورک، Labor Law § 740 (تلافی‌جویی علیه افشاگر تخلف) | ایالت | هر شخص یا نهادی که یک یا چند کارمند را استخدام میکند[13] |
| قانون حقوق بشر شهر نیویورک، بیشتر احکام قانونی مربوط به استخدام | شهر | کارفرمایانی که چنین نبوده که در تمام اوقات دورۀ بازنگری به گذشته (look-back period) کمتر از چهار نفر در استخدام خود داشته باشند[4] |
| قانون حقوق بشر شهر نیویورک، ادعاهای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت | شهر | هر کارفرما، از جمله کارفرمایان دارای کمتر از چهار نفر[7] |
| قانون حقوق بشر شهر نیویورک، کارفرمایان کارگران خانگی | شهر | شخصی که یک یا چند کارگر خانگی را استخدام میکند، صرفنظر از تعداد دیگر کارمندان[14] |
قانون فدرال چگونه تا 15 می‌شمارد؟
بر اساس Title VII، محاکم از روشی به نام روش لیست معاش (payroll method) استفاده میکنند: آن‌ها بررسی میکنند که آیا کارفرما در هر روز کاری از 20 هفته یا بیشتر، با 15 نفر یا بیشتر رابطۀ استخدامی داشته است یا نه.[15] یک کارگر برای هر روز کاری میان روز آغاز کار و روز ترک کار خود حساب میشود، صرفنظر از اینکه در آن روز واقعاً کار کرده یا پرداخت دریافت کرده باشد یا نه.[15] کمیسیون فرصت برابر استخدام ایالات متحده (EEOC) میگوید برخی کارگران نیمهوقت را میتوان حساب کرد، و اشخاصی که نزد کارفرما استخدام نشدهاند، مانند پیمانکاران مستقل (independent contractors)، تحت پوشش قوانینی که این کمیسیون اجرا میکند قرار ندارند.[16]
شرط 15 کارمند یکی از عناصر ادعای مدعی بر اساس Title VII است، نه محدودیتی بر صلاحیت قضایی موضوعی محکمه؛ بنابراین کارفرمایی که آن را به‌موقع مطرح نکند، ممکن است این اعتراض را از دست بدهد.[17]
تعریف «کارفرما» در Title VII برخی نهادها را نیز، صرفنظر از اندازۀ آن‌ها، بیرون می‌گذارد: ایالات متحده و شرکت‌هایی که کاملاً در مالکیت آن هستند، قبایل بومی امریکا (Indian tribes)، و کلپ‌های عضویتی خصوصی واقعی (bona fide) که از مالیات معاف‌اند.[18] کارمندان دولت فدرال روند جداگانۀ خود را دارند که در رهنمای مخصوص کارگران فدرال شرح داده شده است.[19] قانون Title VII در مورد استخدام اشخاص پیرو یک دین خاص برای انجام فعالیت‌های یک سازمان دینی، بر آن سازمان تطبیق نمی‌شود.[20]
اندازۀ کارفرما سقف فدرال جبران خساره را نیز تعیین میکند. سقف مجموعی خسارۀ جبرانی (compensatory damages) و خسارۀ تنبیهی (punitive damages) بر اساس Title VII از $50,000 برای کارفرمایان دارای 15 تا 100 کارمند تا $300,000 برای کارفرمایان دارای بیشتر از 500 کارمند است.[21] سقف‌های فدرال جبران خساره را ببینید.
قانون حقوق بشر ایالت نیویورک شامل کدام کارفرمایان میشود؟
همۀ آن‌ها. NYSHRL میگوید اصطلاح «کارفرما» شامل «همۀ کارفرمایان داخل ایالت» میشود، و این تعریف هیچ حداقل تعداد کارمند ندارد.[3]
قاعدۀ قدیمی چهار کارمند
بسیاری از مقاله‌های قدیمی‌تر هنوز می‌گویند که قانون ایالت تنها بر کارفرمایان دارای چهار کارمند یا بیشتر تطبیق میشود. این قاعده پیش از تعدیل سال 2019 بود: این تعریف کارفرمایان دارای کمتر از چهار کارمند را مستثنا می‌کرد، به استثنای ادعاهای آزار و اذیت جنسی (sexual harassment) که از قبل شامل همۀ کارفرمایان می‌شد.[8] قانون L. 2019, ch. 160 این استثنا را حذف کرد؛ آن بخش قانون در روز 180 پس از امضای آن در 12 اگست 2019 نافذ شد، که با این شمارش اوایل فبروری 2020 میشود، و بر ادعاهایی تطبیق میشود که در آن تاریخ یا پس از آن به وجود آمده‌اند.[8] رفتاری که پیش از تاریخ انفاذ رخ داده، تابع قانون قبلی است.[22]
کارفرمایان دولتی
بر اساس NYSHRL، ایالت نیویورک کارفرمای هر کارمند یا مقام قوۀ اجرائیه، قوۀ مقننه یا قوۀ قضائیۀ ایالت است، و یک شهر، کاونتی، شهرک، قریه یا واحد سیاسی فرعی دیگر کارفرمای مقامات و کارمندان خود است.[23] یک جبران قانونی متفاوت است: خسارۀ تنبیهی بر اساس قانون ایالت به کارفرمایان خصوصی محدود است، و این اصطلاح ایالت، واحدهای فرعی محلی و اداره‌های ایالتی یا محلی را شامل نمی‌شود.[24][25] قواعد اضافی اطلاع‌دهی و زمان‌بندی ممکن است بر کارفرمایان دولتی تطبیق شود؛ ادعاها علیه کارفرمایان دولتی را ببینید.
کسب‌وکارهای فامیلی، خانوارها و سازمان‌های دینی
تعریف «کارمند» در قانون ایالت، اشخاصی را که نزد والدین، همسر یا طفل خود استخدام شده‌اند، مستثنا میکند.[26] کارگران خانگی کارمندانی با تمام حمایت‌های استخدامی NYSHRL هستند؛ قانون L. 2021, ch. 830 که در 31 دسمبر 2021 نافذ شد، استثنای پیشین خدمات خانگی را حذف کرد.[27]
NYSHRL یک مؤسسۀ دینی یا فرقه‌ای، یا یک سازمان خیریه یا تعلیمی را که توسط یک سازمان دینی اداره یا کنترول میشود، از محدود کردن استخدام به اشخاص هم‌دین یا ترجیح دادن آنان منع نمی‌کند.[28] استثناها و معافیت‌ها از قانون ایالت به‌طور محدود تفسیر میشوند.[29]
جایی که اندازه هنوز در قانون ایالت اهمیت دارد
اندازه بر یک قاعدۀ پرداخت اثر می‌گذارد. هرگاه ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک (New York State Division of Human Rights) بر کارفرمایی با کمتر از پنجاه کارمند جریمۀ مدنی وضع کند، این جریمه می‌تواند به اقساط معقول در طول حداکثر سه سال پرداخت شود.[30] مکلفیت‌هایی که بر هر کارفرما در نیویورک تطبیق میشوند، در رهنمای مدیران و کارفرمایان کوچک و در آزار و اذیت و تبعیض در کسب‌وکارهای کوچک گردآوری شده‌اند.
قانون حقوق بشر شهر نیویورک شامل کدام کارفرمایان میشود؟
در مورد بیشتر احکام قانونی مربوط به استخدام، NYCHRL بر کارفرمایی تطبیق نمی‌شود که در تمام اوقات دوره‌ای که از دوازده ماه پیش از آغاز عمل تبعیض‌آمیز غیرقانونی (unlawful discriminatory practice) شروع شده و تا پایان آن ادامه دارد، کمتر از چهار نفر در استخدام خود داشته است.[4] قاعدۀ چهار نفر بر احکام منع تبعیض شغلی قانون شهر و حکم قانونی آن دربارۀ تسهیلات مربوط به حاملگی تطبیق میشود.[31]
چه کسانی در شمار چهار نفر حساب میشوند؟
- پیمانکاران مستقل. اشخاصی که بهعنوان پیمانکار مستقل در پیشبرد کسبوکار کارفرما کار میکنند، از جملۀ اشخاص در استخدام او شمرده میشوند.[5]
- اعضای فامیل. پدر یا مادر، همسر، شریک زندگی (domestic partner) یا طفل کارفرما، اگر نزد کارفرما استخدام شده باشند، در شمار چهار نفر حساب میشوند.[6] فقرۀ مربوط به تبعیض شغلی در قانون شهر، بر استخدام خود این اعضای فامیل حاکم نیست.[6]
- تمام دورۀ بازنگری به گذشته. این استثنا تنها زمانی تطبیق میشود که کارفرما «در تمام اوقات» دوره‌ای که از دوازده ماه پیش از آغاز رفتار شروع میشود، زیر چهار نفر مانده باشد.[4]
استثناهایی که شامل کارفرمایان کوچک‌تر در شهر میشوند
- آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت. ادعای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت (gender-based harassment) را میتوان علیه هر کارفرمایی، از جمله کارفرمایی با کمتر از چهار نفر در استخدام، اقامه کرد.[7]
- کارگران خانگی. حمایت‌های قانون شهر از کارمندان، بر استخدام یک یا چند کارگر خانگی توسط یک شخص، صرفنظر از اینکه آن شخص چند کارمند دیگر دارد، تطبیق میشود، هرچند فقره‌های مربوط به سابقۀ جرمی و بندهای مربوط به اتاق شیردهی تطبیق نمی‌شوند.[14]
مکلفیت‌های شهر با حدود خاص خود
مکلفیت سالانۀ آموزش ضد آزار و اذیت جنسی در شهر بر کارفرمایان دارای 15 کارمند یا بیشتر تطبیق میشود.[32] مکلفیت نصب پوستر ضد آزار و اذیت جنسی کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک (NYC Commission on Human Rights) بر هر کارفرما در شهر نیویورک تطبیق میشود.[33] تنها برای فقرۀ مربوط به آموزش، «کارفرما» شامل دولت فدرال، ایالت نیویورک، یا شهر نیویورک و دیگر دولت‌های محلی نمی‌شود.[34] الزامات پالیسی و آموزش را ببینید.
قانون شهر یک قاعدۀ مکانی نیز دارد
اندازۀ کارفرما تنها سؤال مربوط به شمول بر اساس NYCHRL نیست. شخصی که در شهر نیویورک زندگی نمی‌کند، باید در عریضۀ دعوا ادعا و ثابت کند که رفتار تبعیض‌آمیز ادعاشده در داخل شهر اثر داشته است، و کافی نیست که تصمیم در یکی از دفاتر شهر نیویورک گرفته شده باشد.[35] اینکه آیا قانون نیویورک بر کارگرانی که از راه دور کار میکنند تطبیق میشود را ببینید.
کدام قوانین در هر اندازۀ کارفرما تطبیق میشوند؟
| تعداد اشخاص در استخدام | Title VII و ADA فدرال | قانون NYSHRL | قانون NYCHRL (برای کار مرتبط با شهر نیویورک) |
|---|---|---|---|
| 1 تا 3 | مشمول نیست[1][2] | مشمول است[3] | عموماً مشمول نیست؛ برای ادعاهای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت و برای کارگران خانگی مشمول است[4][7][14] |
| 4 تا 14 | مشمول نیست[1][2] | مشمول است[3] | مشمول است[4] |
| 15 تا 19 | مشمول است؛ هنوز به حد قانون فدرال سن نمی‌رسد[1][9] | مشمول است[3] | مشمول است[4] |
| 20 یا بیشتر | مشمول است، از جمله قانون فدرال سن[1][9] | مشمول است[3] | مشمول است[4] |
هر قانون به شیوۀ متفاوتی می‌شمارد. شمارش شهر پیمانکاران مستقل و اعضای فامیلِ استخدام‌شدۀ کارفرما را شامل میشود و دوازده ماه به گذشته نگاه میکند؛ شمارش فدرال از روش لیست معاش در طول 20 هفته یا بیشتر استفاده میکند.[4][5][6][15]
مردم معمولاً دربارۀ شمول قانون چه اشتباهی میکنند؟
- «پانزده کارمند عدد نیویورک است.» پانزده حد Title VII و ADA است.[1][2] قانون NYSHRL هیچ حداقلی ندارد.[3]
- «قانون شهر هرگز زیر چهار نفر تطبیق نمی‌شود.» ادعاهای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت شامل هر کارفرما میشوند، و کارفرمایان کارگران خانگی صرفنظر از اندازه مشمول‌اند.[7][14]
- «در شهر تنها کارمندانی که در روز حادثه در لیست معاش هستند حساب میشوند.» معیار شهر بررسی میکند که آیا کارفرما «در تمام اوقات» دورۀ بازنگری کمتر از چهار نفر داشته است یا نه، و پیمانکاران مستقل و اعضای فامیلِ استخدام‌شده را نیز حساب میکند.[4][5][6]
- «کوچک‌تر از حد Title VII یعنی هیچ ادعای فدرالی وجود ندارد.» متن 42 U.S.C. § 1981، قانون فدرال دربارۀ تبعیض نژادی در قراردادها، هیچ حد تعداد کارمند ندارد.[11]
چگونه می‌توانید بدانید کارفرمای شما چند نفر دارد؟
تعداد کارکنان اغلب از درون روشن نیست، به‌ویژه جایی که یک کسبوکار از چند نهاد حقوقی، آژانس‌های کاریابی یا پیمانکاران استفاده میکند. یادداشت‌هایی دربارۀ اینکه چه کسانی در آنجا کار میکنند، در چه نقشی و از چه زمانی، همراه با ورقه‌های معاش، نامه‌های پیشنهاد کار و چارت‌های تشکیلاتی که نهاد کارفرما را نام می‌برند، از نوع معلوماتی‌اند که به پاسخ این سؤال کمک میکنند. تعداد کارکنان در یک روز به تنهایی موضوع را حل نمی‌کند: شمارش فدرال به روابط استخدامی در طول 20 هفته یا بیشتر بستگی دارد، و شمارش شهر دوازده ماه پیش از آغاز رفتار را بررسی میکند.[15][4] چک‌لست سؤالات مقدماتی در یک رهنمای جداگانه آمده است.
پرسش‌های رایج
کارفرمای من تنها سه کارمند دارد. آیا کدام قانون منع تبعیض بر آن تطبیق میشود؟
بلی. قانون حقوق بشر ایالت نیویورک شامل همۀ کارفرمایان داخل ایالت میشود و هیچ حداقل تعداد کارمند ندارد.[3] قانون فدرال Title VII بر کارفرمایان دارای کمتر از 15 کارمند تطبیق نمی‌شود.[1] در شهر نیویورک، قانون شهر عموماً از چهار نفر آغاز میشود، اما ادعای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت را میتوان علیه هر کارفرمایی، از جمله کارفرمایی با کمتر از چهار نفر، اقامه کرد.[4][7]
آیا پیمانکاران مستقل در حد تعداد کارمندان حساب میشوند؟
این به لایۀ قانون بستگی دارد. EEOC میگوید اشخاصی که نزد کارفرما استخدام نشدهاند، مانند پیمانکاران مستقل، تحت پوشش قوانین فدرالی که این کمیسیون اجرا میکند قرار ندارند.[16] بر اساس قانون حقوق بشر شهر نیویورک، اشخاصی که بهعنوان پیمانکار مستقل در پیشبرد کسبوکار کارفرما کار میکنند، از جملۀ اشخاص در استخدام او شمرده میشوند.[5] قانون حقوق بشر ایالت نیویورک هیچ شرط تعداد کارمند ندارد.[3]
آیا کارمندان نیمهوقت در شمار 15 نفر بر اساس Title VII حساب میشوند؟
میتوانند حساب شوند. بر اساس قانون فدرال، یک کارگر برای هر روز کاری میان روز آغاز کار و روز ترک کار خود حساب میشود، صرفنظر از اینکه در آن روز واقعاً کار کرده یا پرداخت دریافت کرده باشد یا نه.[15] EEOC میگوید برخی کارگران نیمهوقت را میتوان برای نشان دادن اینکه یک کارفرما مشمول قوانینی است که این کمیسیون اجرا میکند، حساب کرد.[16]
آیا قانون ایالت نیویورک همیشه شامل کارفرمایان کوچک بوده است؟
نخیر. پیش از تعدیل سال 2019، قانون حقوق بشر ایالت کارفرمایان دارای کمتر از چهار کارمند را مستثنا می‌کرد، به استثنای ادعاهای آزار و اذیت جنسی که از قبل شامل همۀ کارفرمایان می‌شد.[8] قانون L. 2019, ch. 160 این استثنا را حذف کرد که در روز 180 پس از 12 اگست 2019 نافذ شد و بر ادعاهایی تطبیق میشود که در آن تاریخ یا پس از آن به وجود آمده‌اند.[8]
آیا یک ادارۀ دولتی بر اساس قانون ایالت نیویورک «کارفرما» شمرده میشود؟
بلی. بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک، ایالت کارفرمای کارمندان و مقامات قوۀ اجرائیه، قوۀ مقننه و قوۀ قضائیۀ ایالت است، و یک شهر، کاونتی، شهرک، قریه یا واحد سیاسی فرعی دیگر کارفرمای مقامات و کارمندان خود است.[23] خسارۀ تنبیهی بر اساس قانون ایالت به کارفرمایان خصوصی محدود است؛ این اصطلاح ایالت و دولت‌های محلی را شامل نمی‌شود.[25]
آیا خانواری که پرستار طفل یا خدمتکار خانه استخدام میکند، کارفرما شمرده میشود؟
بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک، کارگران خانگی از زمانی که قانون L. 2021, ch. 830 در 31 دسمبر 2021 نافذ شد، کارمندانی با تمام حمایت‌های استخدامی این قانون بوده‌اند.[27] بر اساس قانون حقوق بشر شهر نیویورک، شخصی که یک یا چند کارگر خانگی را استخدام میکند، صرفنظر از اینکه چند کارمند دیگر دارد، مشمول حمایت‌های مربوط به کارمندان است، با استثناهایی که در قانون فهرست شده‌اند.[14]
منابع
- 42 U.S.C. § 2000e(b) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 42 U.S.C. § 12111(5)(A) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Exec. Law § 292(5) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 ("Employer"). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 ("Employer"), cl. (i). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 ("Employer"), cl. (ii); § 8-107(1)(f). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 ("Employer"); Local Law 98 of 2018. — New York City Commission on Human Rights
- L. 2019, ch. 160, §§ 1, 16(a), (d); L. 2019, ch. 161, §§ 1, 4 — New York State Senate, Laws of New York
- 29 U.S.C. § 630(b) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 29 U.S.C. § 2611(2)(A)–(B), (4)(A)(i) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 42 U.S.C. § 1981; Johnson v. Railway Express Agency, Inc., 421 U.S. 454, 460 (1975) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- EEOC, "Coverage of Business/Private Employers" — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- N.Y. Lab. Law § 740(1)(b) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-107(23); Local Law 88 of 2021. — New York City Commission on Human Rights
- Walters v. Metropolitan Educational Enterprises, Inc., 519 U.S. 202, 211–12 (1997) — Library of Congress, United States Reports
- EEOC, "How Do You Count the Number of Employees an Employer Has?" — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- Arbaugh v. Y & H Corp., 546 U.S. 500, 516 (2006) — Library of Congress, United States Reports
- 42 U.S.C. § 2000e(b)(1)–(2) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 29 C.F.R. § 1614.105(a)(1)–(2) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 42 U.S.C. § 2000e-1(a) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 42 U.S.C. § 1981a(b)(3)(A)–(D) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- L. 2019, ch. 160, § 16(d), as amended by L. 2019, ch. 161, § 4 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 292(5)(a)–(b) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 292(38) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law §§ 292(38), 297(4)(c)(iv), 297(9) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 292(6) — New York State Senate, Laws of New York
- L. 2021, ch. 830, §§ 1–3; N.Y. Exec. Law § 292(6) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 296(11) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 300 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 297(4)(e) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 (definition of "Employer") — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-107(30)(b); Local Law 96 of 2018. — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-107(29)(a); Local Law 95 of 2018. — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-107(30)(d). — New York City Commission on Human Rights
- Hoffman v. Parade Publs., 15 N.Y.3d 285, 289-291 (2010). — static.case.law