نکات کلیدی
- پالیسی نمونۀ پیشگیری از آزار و اذیت جنسی ایالت نیویورک به کارگران می‌گوید که آزار و اذیتی که شامل لمس فزیکی ناخواسته، محصور ساختن فزیکی به اجبار یا اعمال جنسی به اجبار باشد، ممکن است جرم باشد، و کسانی که می‌خواهند اتهام جزایی را پیگیری کنند بهتر است با پولیس محلی به تماس شوند.[1]
- بر اساس قانون جزای ایالت نیویورک (Penal Law)، لمس اجباری یک جنحۀ درجۀ A و بدرفتاری جنسی درجۀ سوم یک جنحۀ درجۀ B است.[2][3]
- آزار و اذیت درجۀ دوم بر اساس قانون جزا یک تخلف است، نه جنحه، و تعریف آن با آزار و اذیت در محل کار بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک فرق دارد.[4][5]
- دو قانون مدنی ایالت نیویورک و قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک هر کدام میگویند که اتهام جزایی یا محکومیت را الزامی نمیسازند.[6][7][8]
- بر اساس قانون ایالت نیویورک، شکایت کردن نزد کارفرما مهلت ثبت نزد ادارۀ حقوق بشر یا در محکمه را تمدید نمی‌کند.[9]
اگر در خطر فوری قرار دارید، به 911 زنگ بزنید.[10] شمارۀ تماس کمکی خشونت خانوادگی و جنسی ایالت نیویورک 800-942-6906 است (پیام متنی: 844-997-2121)؛ دفتر پیشگیری از خشونت خانوادگی ایالت (Office for the Prevention of Domestic Violence) می‌گوید که گفتگوها محرمانه و مصئون هستند و به‌طور 24/7 به اکثر زبان‌ها در دسترس هستند.[11] شمارۀ تماس کمکی ملی Rape, Abuse & Incest National Network عبارت از 800-656-HOPE (800-656-4673) است.[12]
بلی، ممکن است جرم باشد. پالیسی نمونۀ پیشگیری از آزار و اذیت جنسی ایالت نیویورک به کارگران می‌گوید که آزار و اذیتی که شامل لمس فزیکی ناخواسته، محصور ساختن فزیکی به اجبار یا اعمال جنسی به اجبار باشد، «ممکن است جرم را تشکیل دهد»، و کسانی را که می‌خواهند اتهام جزایی را پیگیری کنند تشویق می‌کند که با ادارۀ پولیس محلی خود به تماس شوند.[1] یک قضیۀ جزایی و یک ادعای مدنی دو مسیر جداگانه هستند: دو قانون مدنی ایالت نیویورک و قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک به صراحت میگویند که اتهام جزایی یا محکومیت را الزامی نمیسازند.[6][7][8]
این صفحه جرایمی از قانون جزای ایالت نیویورک (Penal Law) را فهرست می‌کند که ممکن است با آزار و اذیت جنسی (sexual harassment) در محل کار هم‌پوشانی داشته باشند، توضیح می‌دهد که آن‌ها با تعریف‌های مدنی چه فرقی دارند، و به ادعاهای مدنی اشاره می‌کند که ممکن است در کنار یک قضیۀ جزایی یا بدون آن وجود داشته باشند.
کدام جرایم قانون جزا با آزار و اذیت جنسی در محل کار هم‌پوشانی دارند؟
جدول عناصر و درجۀ هر جرم را طوری می‌دهد که قانون ایالت نیویورک آن‌ها را بیان می‌کند. همۀ آن‌ها قوانین جزایی ایالت نیویورک هستند، و هیچ کدام به‌طور خاص برای محل کار نوشته نشده است.
| جرم | آنچه قانون شرح می‌دهد | درجه |
|---|---|---|
| لمس اجباری (Penal Law § 130.52) | لمس قصدی و به زور اندام‌های جنسی یا دیگر اندام‌های خصوصی شخص دیگر، بدون هیچ هدف مشروع، برای تحقیر یا بدرفتاری با او یا برای ارضای میل جنسی مرتکب. این شامل فشردن، چنگ زدن یا نیشگون گرفتن است.[2] | جنحۀ درجۀ A[2] |
| بدرفتاری جنسی درجۀ سوم (Penal Law § 130.55) | قرار دادن شخص دیگر در معرض تماس جنسی بدون رضایت آن شخص.[3] | جنحۀ درجۀ B[3] |
| سوء رفتار جنسی (Penal Law § 130.20) | داشتن تماس جنسی مهبلی، دهانی یا مقعدی با شخص دیگر بدون رضایت آن شخص.[13] | جنحۀ درجۀ A[13] |
| آزار و اذیت درجۀ دوم (Penal Law § 240.26) | به قصد آزار دادن، ناراحت ساختن یا ترساندن: زدن، تیله کردن، لگد زدن یا تماس فزیکی دیگر (یا کوشش یا تهدید به آن)؛ تعقیب یک شخص در مکان عمومی؛ یا یک سلسله رفتار یا اعمال مکرر که شخص را بترساند یا به‌طور جدی ناراحت سازد و هیچ هدف مشروعی نداشته باشد.[4] | تخلف[4] |
| آزار و اذیت درجۀ اول (Penal Law § 240.25) | آزار و اذیت قصدی و مکرر یک شخص از طریق تعقیب او در مکان عمومی یا اطراف آن، یا از طریق یک سلسله رفتار یا اعمال مکرر، که آن شخص را به‌طور معقول از جراحت فزیکی بترساند.[14] | جنحۀ درجۀ B[14] |
| نظارت غیرقانونی درجۀ دوم (Penal Law § 250.45) | استفاده یا نصب قصدی یک دستگاه تصویربرداری، بدون هیچ هدف مشروع، برای دیدن، پخش یا ثبت پنهانی یک شخص در اتاق خواب، اتاق تبدیل لباس، اتاق پرو، تشناب، توالت، حمام، دست‌شویی یا شاور، بدون آگاهی یا رضایت آن شخص.[15] فقره‌های دیگر ثبت تصویر شخصی را که لباس می‌پوشد یا لباس می‌کشد در جایی که آن شخص به‌طور معقول انتظار حریم خصوصی دارد، هرگاه برای اهدافی که قانون فهرست می‌کند انجام شود، و ثبت تصویر از زیر لباس شخص را در بر می‌گیرند.[15] | جنایت درجۀ E[15] |
| نشر یا انتشار غیرقانونی تصویر خصوصی (Penal Law § 245.15) | نشر یا انتشار قصدی یک تصویر خصوصی قابل شناسایی از یک شخص، از جمله تصویری که با دیجیتال‌سازی ساخته یا تغییر داده شده، به قصد آسیب رساندن به رفاه عاطفی، مالی یا فزیکی آن شخص، هرگاه مرتکب می‌دانست یا به‌طور معقول باید می‌دانست که آن شخص رضایت ندارد.[16] | جنحۀ درجۀ A[16] |
این فهرست کامل نیست. پالیسی نمونۀ ایالت همچنین تجاوز جنسی، حملۀ جنسی (sexual battery) و دست‌درازی جنسی (molestation)، و کوشش برای ارتکاب آن‌ها را، رفتاری نام می‌برد که «ممکن است رفتار جزایی خارج از ساحۀ این پالیسی شمرده شود».[17] این صفحه عناصر آن جرایم جدی‌تر را شرح نمی‌دهد.
«بدون رضایت» برای جرایم لمس چه معنا دارد؟
در مورد بدرفتاری جنسی و لمس اجباری، قانون جزای نیویورک نبود رضایت را به زور یا ناتوانی محدود نمی‌کند. بر اساس Penal Law § 130.05(2)(c)، نبود رضایت همچنین از «هر وضعیتی» به وجود می‌آید که در آن قربانی «به‌طور صریح یا ضمنی رفتار مرتکب را نپذیرد».[18]
«تماس جنسی» در قانون جزا چنین تعریف شده است: هر نوع لمس اندام‌های جنسی یا دیگر اندام‌های خصوصی یک شخص به منظور ارضای میل جنسی هر یک از دو طرف، چه به‌طور مستقیم و چه از روی لباس.[3]
آیا «آزار و اذیت» در قانون جزا همان آزار و اذیت در محل کار است؟
نه، و همین کلمۀ مشترک باعث سردرگمی می‌شود. آزار و اذیت درجۀ دوم در قانون جزا به قصد آزار دادن، ناراحت ساختن یا ترساندن، همراه با تماس فزیکی، تعقیب، یا یک سلسله رفتار ترساننده که هیچ هدف مشروعی نداشته باشد، نیاز دارد.[4] قانون ایالت آن را یک تخلف طبقه‌بندی می‌کند، نه جنحه.[4]
آزار و اذیت در محل کار بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک (NYSHRL) به شکل دیگری تعریف شده است. این آزار و اذیت هرگاه یک شخص را به دلیل عضویت در یک ویژگی مورد حمایت قانون (protected characteristic) در معرض شرایط، وضعیت یا امتیازات نازل‌تر استخدام قرار دهد، یک عمل تبعیض‌آمیز غیرقانونی (unlawful discriminatory practice) است.[5] پالیسی نمونۀ ایالت می‌افزاید که آزار و اذیت جنسی به تماس جنسی، لمس یا اظهارات دارای اشارۀ جنسی محدود نیست.[19] از آنجا که این دو تعریف با هم فرق دارند، یک رفتار واحد ممکن است با یکی مطابقت داشته باشد و با دیگری نه.[4][5]
رهنمای آنچه در نیویورک آزار و اذیت جنسی شمرده می‌شود تعریف‌های مدنی را بر اساس قانون فدرال، قانون ایالت و قانون شهر نیویورک شرح می‌دهد.
ثبت پنهانی و تصاویر خصوصی
دو جرم ایالت نیویورک به ثبت تصویر و تصاویر مربوط می‌شوند. نظارت غیرقانونی درجۀ دوم دیدن یا ثبت پنهانی با یک دستگاه تصویربرداری را در وضعیت‌هایی که قانون فهرست می‌کند، از جمله ثبت تصویر از زیر لباس یک شخص، در بر می‌گیرد و یک جنایت درجۀ E است.[15] نشر یا انتشار غیرقانونی تصویر خصوصی یک جنحۀ درجۀ A است و به صراحت تصویری را که «با دیجیتال‌سازی ساخته یا تغییر داده شده» شامل می‌شود.[16]
یک جبران قانونی مدنی ایالتی نیز وجود دارد. بر اساس Civil Rights Law § 52-b، شخصی که در یک تصویر خصوصی دیده می‌شود که در زمانی گرفته شده که آن شخص به‌طور معقول انتظار داشت خصوصی باقی بماند، علیه فردی که به منظور آزار دادن، ناراحت ساختن یا ترساندن آن شخص، آن را بدون رضایت نشر یا منتشر کرده یا به این کار تهدید کرده، ادعای مدنی دارد.[20] مرجع تشخیص واقعیت‌ها می‌تواند به صلاحدید خود به قرار منع (injunction)، خسارۀ تنبیهی (punitive damages)، خسارۀ جبرانی (compensatory damages) و مصارف معقول محکمه و حق‌الزحمۀ وکیل حکم کند.[20] آن دعوای مدنی باید تا دیرترین یکی از این دو تاریخ آغاز شود: سه سال پس از نشر، یا یک سال پس از اینکه آن شخص آن را کشف کرد یا به‌طور معقول باید کشف می‌کرد.[7]
پالیسی نمونۀ ایالت محیط‌های از راه دور را نیز بخشی از محل کار می‌داند: می‌گوید آزار و اذیت ممکن است در پلتفورم‌های جلسات مجازی، در اپلیکیشن‌های پیام‌رسانی و میان تلیفون‌های موبایل شخصی پس از ساعات کار رخ دهد.[21] رهنمای کار از راه دور و آزار و اذیت آنلاین را ببینید.
آیا گزارش دادن به پولیس همان ثبت شکایت در محل کار است؟
نه. این دو به جاهای مختلف می‌روند و کارهای مختلف انجام می‌دهند.
- گزارش پولیس به مراجع تنفیذ قانون می‌رود. پالیسی نمونۀ ایالت کسانی را که می‌خواهند اتهام جزایی را پیگیری کنند تشویق می‌کند که با ادارۀ پولیس محلی خود به تماس شوند.[1]
- شکایت نزد کارفرما روند خود کارفرما را به راه می‌اندازد. بر اساس پالیسی نمونۀ ایالت، شکایت را می‌توان علاوه بر فورم شکایت، به‌طور شفاهی یا از طریق ایمیل نیز ثبت کرد، و باید با اولویت برابر با آن برخورد شود.[22] پالیسی نمونه تحقیقاتی را الزامی می‌داند که فوری و کامل باشد و تا حد امکان محرمانه نگه داشته شود.[23]
- ادعای مدنی نزد یک اداره یا محکمه ثبت می‌شود. بر اساس NYSHRL، شکایت آزار و اذیت جنسی را می‌توان در ظرف سه سال نزد ادارۀ حقوق بشر (Division of Human Rights) ثبت کرد، و دعوا در محکمه را می‌توان در ظرف سه سال اقامه کرد.[24]
انجام یکی از این‌ها جای دیگران را نمی‌گیرد. پالیسی نمونۀ ایالت هشدار می‌دهد که شکایت داخلی نزد کارفرما مهلت ثبت نزد ادارۀ حقوق بشر یا در محکمه را تمدید نمی‌کند.[9] رهنمای چگونگی گزارش آزار و اذیت در محل کار شکایت داخلی را شرح می‌دهد؛ رهنمای مهلت‌های ادعاهای استخدامی در نیویورک مهلت‌های ثبت را شرح می‌دهد.
آیا یک ادعای مدنی به یک قضیۀ جزایی وابسته است؟
بر اساس قوانینی که در این صفحه شرح داده شدهاند، نه.
- قانون مدنی بیستسالۀ ایالت نیویورک برای جرایم جنسی جدی فهرستشده می‌گوید که هیچ چیزی در آن الزامی نمی‌سازد «که اتهام جزایی اقامه شود یا محکومیت جزایی به دست آید» پیش از یک ادعای مدنی یا حکم.[6]
- ادعای مدنی ایالت برای تصاویر خصوصی بدون رضایت می‌گوید که به شکایت جزایی، پیگرد یا محکومیت قبلی نیاز ندارد.[7]
- قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک می‌گوید که برای ثابت کردن عناصر ادعا، به هیچ شکایت جزایی، پیگرد یا محکومیت قبلی نیاز نیست.[8]
با این حال، یک قضیۀ جزایی ممکن است بر یک قضیۀ مدنی اثر بگذارد. بر اساس CPLR § 215(8)، اگر یک دعوای جزایی علیه همان مدعی‌علیه دربارۀ همان رویداد آغاز شده باشد، مدعی حداقل یک سال پس از پایان دعوای جزایی وقت دارد تا یک دعوای مدنی را که تابع مهلت یک‌سالۀ آن ماده است آغاز کند، و در مواردی که دعوای جزایی دربارۀ بعضی جرایم درجۀ اول باشد، حداقل پنج سال.[25] بر اساس قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک، محکومیتی که از همان رویداد ناشی شده باشد، در دعوای مدنی ثبوت قطعی واقعیت‌های اساسی آن جرم است.[26]
کدام ادعاهای مدنی ممکن است در کنار یک قضیۀ جزایی وجود داشته باشند؟
چندین ادعا، و هر کدام مهلت خاص خود را دارد. بر اساس قانون ایالت نیویورک، دعوای مدنی برای حمله یا لت‌وکوب (assault or battery) مهلت یک‌ساله دارد، در حالی که ادعاهای مدنی برای رفتاری که بعضی جرایم جنسی جدی فهرستشده را تشکیل دهد، می‌توانند در ظرف بیست سال اقامه شوند.[27][6] قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک مهلت هفت‌ساله دارد.[28] ادعای آزار و اذیت جنسی علیه کارفرما بر اساس NYSHRL مهلت سه‌ساله دارد، و ادعای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت (gender-based harassment) را می‌توان در ظرف سه سال پس از رفتار آزاردهنده نزد کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک (NYC Commission on Human Rights) ثبت کرد.[24][29]
رهنماهای مهلت‌های مدنی برای تعرض جنسی و قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک این ادعاها را بیشتر شرح می‌دهند.
آیا یک توافق‌نامه با کارفرمای من می‌تواند مرا از رفتن نزد پولیس باز دارد؟
قانون ایالت نیویورک کاری را که چنین توافق‌نامه‌هایی می‌توانند انجام دهند محدود می‌سازد. حکمی در قراردادی میان یک کارفرما و یک کارمند، کارمند احتمالی یا پیمانکار مستقل (independent contractor) که در 1 جنوری 2020 یا پس از آن بسته شده و از افشای معلومات واقعی دربارۀ یک ادعای تبعیض در آینده جلوگیری می‌کند، باطل و غیرقابل اجرا است، مگر اینکه به آن شخص بگوید که صحبت با مراجع تنفیذ قانون، کمیسیون فرصت برابر استخدام ایالات متحده (EEOC)، ادارۀ حقوق بشر، لوی سارنوال ایالت نیویورک (Attorney General)، یک کمیسیون محلی حقوق بشر یا وکیل آن شخص را منع نمی‌کند.[30]
در مورد مصالحه‌ها (settlement)، یک شرط محرمیت بر اساس قانون ایالت تا آن حدی باطل است که شاکی را از آغاز کردن، شهادت دادن در، کمک کردن به یا اشتراک در تحقیقات یک ادارۀ محلی، ایالتی یا فدرال باز دارد.[31] رهنمای توافق‌نامه‌های عدم افشا در قضایای آزار و اذیت جنسی جزئیات را دارد.
گام‌های عملی پس از یک رویداد
این‌ها پیشنهادهای عملی هستند، نه قواعد حقوقی.
- مصئونیت خود را در اولویت قرار دهید. شمارۀ تماس کمکی ایالت نیویورک که در بالای این صفحه آمده، محرمانه است و به‌طور 24/7 در دسترس است.[11]
- اگر مراقبت طبی می‌خواهید، فوراً به دنبال آن بروید؛ یک شفاخانه یا کلینیک می‌تواند توضیح دهد که چه خدماتی ارائه می‌کند.
- تا وقتی که رویداد تازه است آنچه را رخ داد بنویسید: تاریخ، مکان، آنچه گفته و انجام شد، و چه کسانی در نزدیکی بودند.
- پیام‌ها، ایمیل‌ها، عکس‌ها یا سوابق تماس‌هایی را که از قبل دارید، به شکل اصلی آن‌ها نگه دارید.
- به‌طور جداگانه تصمیم بگیرید که آیا به پولیس، کارفرمای خود، یک اداره، یا بیش از یکی از آن‌ها خبر دهید. هر کدام یک مرحلۀ جداگانه است.
مهلت‌های جزایی، عناصر جرایم جنسی سطح جنایت و آنچه در داخل یک پیگرد جزایی رخ می‌دهد، خارج از ساحۀ این رهنما هستند. برای کمک در یافتن وکیل یا یک خدمت حقوقی رایگان، کمک حقوقی رایگان و کم‌هزینه برای کارگران نیویورک را ببینید.
پرسش‌های رایج
یک همکار در محل کار مرا چنگ زد. آیا این در نیویورک جرم است؟
ممکن است جرم باشد. بر اساس Penal Law § 130.52 نیویورک، شخصی مرتکب لمس اجباری می‌شود که به‌طور قصدی و بدون هیچ هدف مشروع، اندام‌های جنسی یا دیگر اندام‌های خصوصی شخص دیگری را به زور لمس کند تا او را تحقیر کند یا با او بدرفتاری کند، یا برای ارضای جنسی. متن قانون می‌گوید که لمس اجباری شامل فشردن، چنگ زدن یا نیشگون گرفتن است، و یک جنحۀ درجۀ A است.[2]
آیا پیش از اینکه بتوانم یک ادعای مدنی مطرح کنم، باید به پولیس گزارش دهم؟
قوانین مدنی که در این صفحه شرح داده شدهاند آن را الزامی نمیسازند. قانون مدنی بیستسالۀ نیویورک برای جرایم جنسی فهرستشده، ادعای مدنی ایالت برای تصاویر خصوصی بدون رضایت و قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک هر کدام میگویند که به هیچ اتهام جزایی، شکایت یا محکومیتی نیاز نیست.[6][7][8] گزارش به پولیس و ادعای مدنی دو مرحلۀ جداگانه هستند.
آیا آزار و اذیت درجۀ دوم همان آزار و اذیت جنسی در محل کار است؟
نه. آزار و اذیت درجۀ دوم جرمی بر اساس قانون جزا است که به قصد آزار دادن، ناراحت ساختن یا ترساندن، به اضافۀ تماس فزیکی، تعقیب یک شخص در مکان عمومی، یا یک سلسله رفتار که شخص را بترساند یا به‌طور جدی ناراحت سازد و هیچ هدف مشروعی نداشته باشد، نیاز دارد؛ این یک تخلف است.[4] آزار و اذیت در محل کار بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک به شرایط، وضعیت یا امتیازات نازل‌تر استخدام به دلیل یک ویژگی مورد حمایت قانون بستگی دارد.[5]
کسی در محل کار به‌طور پنهانی در تشناب یا اتاق تبدیل لباس از من فلم گرفت. کدام قانون تطبیق می‌شود؟
بر اساس Penal Law § 250.45 نیویورک، استفاده یا نصب قصدی یک دستگاه تصویربرداری برای دیدن، پخش یا ثبت پنهانی یک شخص در مکانی مانند اتاق تبدیل لباس، تشناب، حمام یا شاور، بدون هیچ هدف مشروع و بدون آگاهی یا رضایت آن شخص، نظارت غیرقانونی درجۀ دوم است که یک جنایت درجۀ E است.[15]
آیا توافق‌نامۀ محرمیت کارفرمای من می‌تواند مرا از صحبت با پولیس باز دارد؟
بر اساس قانون ایالت نیویورک، حکمی در یک قرارداد که در 1 جنوری 2020 یا پس از آن بسته شده و از افشای معلومات واقعی دربارۀ یک ادعای تبعیض در آینده جلوگیری می‌کند، باطل و غیرقابل اجرا است، مگر اینکه به آن شخص بگوید که صحبت با مراجع تنفیذ قانون، EEOC، ادارۀ حقوق بشر، لوی سارنوال، یک کمیسیون محلی حقوق بشر یا وکیل آن شخص را منع نمی‌کند.[30]
منابع
- N.Y. Penal Law § 130.52 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Penal Law § 130.55; § 130.00(3) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Penal Law § 240.26; § 240.25 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Exec. Law § 296(1)(h) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. C.P.L.R. § 213-c — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Civ. Rights Law § 52-b(1), (2), (6), (7) — New York State Senate, Laws of New York
- NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), p. 10 — State of New York
- U.S. Dep't of Justice, Office on Violence Against Women, *Sexual Assault* ("How To Get Help") — U.S. Department of Justice
- NYS Office for the Prevention of Domestic Violence, *Survivors & Victims* — State of New York
- U.S. Dep't of Justice, Office on Violence Against Women, *Sexual Assault* — U.S. Department of Justice
- N.Y. Penal Law § 130.20 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Penal Law § 240.25 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Penal Law § 250.45(1)–(4) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Penal Law § 245.15(1) — New York State Senate, Laws of New York
- NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), p. 4 — State of New York
- N.Y. Penal Law § 130.05(2)(c) — New York State Senate, Laws of New York
- NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), p. 3 — State of New York
- N.Y. Civ. Rights Law § 52-b(1), (2) — New York State Senate, Laws of New York
- NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), pp. 5–6 — State of New York
- NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), pp. 3, 7 — State of New York
- N.Y. Exec. Law § 297(5); NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), p. 10 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. C.P.L.R. § 215(8)(a), (b) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. C.P.L.R. § 215(3) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-102 ("Employer"); § 8-109(e) — New York City Commission on Human Rights
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(2) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(c) — New York State Senate, Laws of New York