نکات کلیدی
- قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک به شخصی که از سوی طرفی آسیب دیده که «یک جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت را مرتکب شود، هدایت کند، ممکن سازد، در ارتکاب آن اشتراک کند یا برای ارتکاب آن تبانی کند»، یک ادعای مدنی علیه آن طرف می‌دهد.[1]
- قانون شهر جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت را چنین تعریف میکند: جرم خشونت‌آمیزی که به دلیل جنسیت یا بر اساس جنسیت، و حداقل تا اندازه‌ای به دلیل خصومت مبتنی بر جنسیت قربانی، ارتکاب شده باشد.[2]
- برای ثابت کردن ادعا بر اساس قانون شهر، به هیچ شکایت جزایی، پیگرد یا محکومیت قبلی نیاز نیست.[3]
- مهلت عادی بر اساس قانون شهر هفت سال پس از وقوع جرم ادعاشدۀ خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت است.[4]
- قانون محلی شمارۀ 50 سال 2026 ادعایی را برای رفتار پیش از 9 جنوری 2022 افزود که باید حداکثر تا 18 ماه پس از نافذ شدن آن قانون محلی آغاز شود؛ شورای شهر آن را در 29 جنوری 2026 با وجود عدم تأیید شاروال دوباره تصویب کرد، و این قانون میگوید که فوراً نافذ میشود.[5]
اگر در خطر فوری قرار دارید، به 911 زنگ بزنید.[6] شمارۀ تماس کمکی خشونت خانوادگی و جنسی ایالت نیویورک 800-942-6906 است (پیام متنی: 844-997-2121)؛ دفتر پیشگیری از خشونت خانوادگی ایالت (Office for the Prevention of Domestic Violence) میگوید که گفتگوها محرمانه و مصئون هستند و به‌طور 24/7 به اکثر زبان‌ها در دسترس هستند.[7] شمارۀ تماس کمکی ملی Rape, Abuse & Incest National Network عبارت از 800-656-HOPE (800-656-4673) است.[8]
شهر نیویورک یک قانون محلی دارد که به شخصی که از یک «جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت» آسیب دیده اجازه می‌دهد علیه طرفی که آن را «مرتکب شود، هدایت کند، ممکن سازد، در آن اشتراک کند یا برای آن تبانی کند» دعوای مدنی اقامه کند.[1] مهلت عادی هفت سال است، و یک ادعای جداگانه و دارای مهلت محدود برای رفتار پیش از 9 جنوری 2022 توسط یک قانون محلی ایجاد شد که شورای شهر آن را در 29 جنوری 2026 دوباره تصویب کرد.[4][5]
این رهنما نام رایج قانون حمایت در برابر خشونت به انگیزۀ جنسیت (Gender-Motivated Violence Act)، یا GMVA، را به کار می‌برد. این یک قانون شهر در عنوان 10 مجموعۀ قوانین اداری شهر نیویورک (Administrative Code) است، جدا از قانون حقوق بشر شهر نیویورک (NYCHRL) در عنوان 8 که آزار و اذیت در محل کار را تنظیم میکند، و متن سبب دعوای آن از محل کار نامی نمی‌برد.[9][1]
این قانون چیست، و در کجا آمده است؟
عنوان کوتاه رسمی این قانون «قانون حمایت از قربانیان خشونت به انگیزۀ جنسیت» (Victims of Gender-Motivated Violence Protection Law) است؛ بازنویسی سال 2018 مجموعۀ قوانین اداری کلمۀ آخر را از «Act» به «Law» تغییر داد، و به همین دلیل هر دو نام به کار می‌روند.[9] این قانون توسط یک قانون محلی سال 2000 بهعنوان فصل 9 عنوان 8 مجموعۀ قوانین اداری افزوده شد و در سال 2018 بهعنوان فصل 11 عنوان 10، که از § 10-1101 آغاز میشود، دوباره نامگذاری شد.[9]
دلیل اعلام‌شدۀ شورای شهر برای این قانون در یافته‌های آن آمده است. کانگرس در سال 1994 از طریق قانون منع خشونت علیه زنان (VAWA) به قربانیان خشونت به انگیزۀ جنسیت یک ادعا در محکمۀ فدرال داد؛ در فیصله‌ای به تاریخ 15 می 2000، ستره محکمۀ ایالات متحده (U.S. Supreme Court) فیصله کرد که قانون اساسی هیچ مبنایی برای آن ادعای فدرال فراهم نمی‌کرد.[10] شورا «با توجه به خلائی که» آن فیصله «بر جا گذاشت»، چنین یافت که قربانیان باید بر اساس مجموعۀ قوانین اداری حق خصوصی اقامۀ دعوا داشته باشند.[10]
دام استناد. منابع قدیمی‌تر از این قانون بهعنوان N.Y.C. Admin. Code § 8-901 و مادههای پس از آن یاد میکنند. این شماره‌ها اکنون به یک قانون دیگر تعلق دارند: قانون محلی شمارۀ 86 سال 2026 (Local Law 86 of 2026) نام فصل 9 عنوان 8 را به «شمارۀ تماس کمکی ضد تبعیض» تغییر داد و مادههای جدید 8-901 و 8-902 را افزود، که از 1 جولای 2026 نافذ هستند.[11] قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت در فصل 11 عنوان 10 قرار دارد.[9]
چه چیزی باید نشان داده شود؟
این ادعا بر دو تعریف در قانون شهر، طوری که در سال 2018 بازنویسی شد، استوار است.
- جرم خشونتآمیز. این به معنای یک عمل یا یک سلسله اعمالی است که بر اساس تعریف قانون ایالتی یا فدرال، یک جنحه یا جنایت علیه شخص را تشکیل دهد، یا یک جنحه یا جنایت علیه دارایی را در صورتی که آن رفتار خطر جدی جراحت فزیکی برای دیگری داشته باشد. این عمل جرم خشونتآمیز شمرده میشود «صرف‌نظر از اینکه آن اعمال واقعاً به اتهام جزایی، پیگرد یا محکومیت انجامیده باشند یا نه».[2]
- به انگیزۀ جنسیت. جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت جرمی است که «به دلیل جنسیت یا بر اساس جنسیت، و حداقل تا اندازه‌ای به دلیل خصومت مبتنی بر جنسیت قربانی، ارتکاب شده باشد».[2]
قانون شهر همچنین بیان میکند که چه چیزی را در بر نمی‌گیرد. این قانون برای اعمال تصادفی خشونت که به جنسیت ربطی ندارند، یا برای اعمالی که نمی‌توان با رجحان شواهد (preponderance of the evidence) نشان داد که جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت هستند، ادعایی فراهم نمی‌کند.[3]
آیا به یک قضیۀ جزایی نیاز است؟
نه. قانون شهر میگوید که هیچ چیزی در آن، برای ثابت کردن عناصر ادعا، شکایت جزایی، پیگرد یا محکومیت قبلی را الزامی نمیسازد.[3] اگر برای جرمی که از همان معامله، واقعه یا رویداد ناشی شده محکومیتی وجود داشته باشد، آن محکومیت در دعوای مدنی ثبوت قطعی واقعیتهای اساسی آن جرم است.[12] حتی در آن صورت، قانون شهر میگوید که انگیزۀ جنسیتی جرم باید با رجحان شواهد ثابت شود.[12]
اینکه یک رفتار مشخص جنحه یا جنایت «علیه شخص» شمرده میشود یا نه، به قوانین جزایی بستگی دارد. رهنمای وقتی سوء رفتار جنسی در محل کار جرم نیز است چندین جرم قانون جزای ایالت نیویورک (Penal Law) و درجه‌های آن‌ها را فهرست میکند.
علیه چه کسی می‌توان اقامۀ دعوا کرد؟
بر اساس N.Y.C. Admin. Code § 10-1104، ادعا علیه «طرفی که یک جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت را مرتکب شود، هدایت کند، ممکن سازد، در ارتکاب آن اشتراک کند یا برای ارتکاب آن تبانی کند» مطرح میشود.[1] این الفاظ از قانون محلی شمارۀ 21 سال 2022 (Local Law 21 of 2022) آمده است. پیش از آن، قانون شهر ادعایی را علیه «فردی که» چنین جرمی را «مرتکب شود» فراهم می‌کرد؛ تعدیل سال 2022 کلمۀ «فرد» (individual) را با «طرف» (party) جایگزین کرد و الفاظ «هدایت کند، ممکن سازد، در آن اشتراک کند یا برای آن تبانی کند» را افزود.[1]
این تغییر مهم است زیرا متن قانون دیگر به فردی که عمل را مرتکب شده محدود نیست.[1] اینکه محاکم «ممکن سازد» و الفاظ افزوده‌شدۀ دیگر را بر کارفرمایان، نهادها و سازمان‌های دیگر چگونه تطبیق میکنند، و اینکه آیا این الفاظ بر رفتار پیش از تعدیل سال 2022 تطبیق می‌شوند یا نه، سؤال‌هایی هستند که این رهنما به آن‌ها پاسخ نمی‌دهد.
محکمه به چه چیزی میتواند حکم کند؟
قانون شهر چهار نوع جبران قانونی را فهرست میکند که می‌توان هر یک یا همۀ آن‌ها را «در هر محکمۀ دارای صلاحیت قضایی» درخواست کرد:[1]
- خسارۀ جبرانی (compensatory damages) و خسارۀ تنبیهی (punitive damages).[1]
- قرار منع (injunction) و حکم اعلامی، یعنی قرارهای محکمه و اعلام رسمی حقوق طرفین.[1]
- حقالزحمۀ وکیل و مصارف محکمه.[1]
- هر جبران قانونی دیگری که محکمه مناسب بداند.[1]
متن قانون آنچه را در دسترس است فهرست میکند؛ نمیگوید که یک قضیۀ مشخص به چه نتیجهای خواهد رسید.
مهلت‌ها چه هستند؟
| ادعا بر اساس قانون شهر | کدام رفتار | مهلت آغاز قضیه |
|---|---|---|
| ادعای عادی (N.Y.C. Admin. Code § 10-1104) | یک جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت | هفت سال پس از وقوع آن؛ نه سال پس از پایان ناتوانی از اقامۀ دعوا که از جراحت یا معلولیت ناشی از آن، یا از صغر سن، به وجود آمده باشد.[4] |
| نخستین دورۀ بازگشایی (قانون محلی شمارۀ 21 سال 2022) | ادعاهایی که قبلاً مشمول مرور زمان شده بودند | از 1 مارچ 2023 تا 1 مارچ 2025. بسته‌شده.[13] |
| دورۀ دوم (N.Y.C. Admin. Code § 10-1104.1، قانون محلی شمارۀ 50 سال 2026) | رفتاری که پیش از 9 جنوری 2022 رخ داده باشد | حداکثر تا 18 ماه پس از نافذ شدن قانون محلی؛ شورا آن را در 29 جنوری 2026 دوباره تصویب کرد، و این قانون میگوید که فوراً نافذ میشود.[5] |
مدت عادی هفت‌ساله
دعوای مدنی بر اساس § 10-1104 «باید در ظرف هفت سال پس از وقوع جرم ادعاشدۀ خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت آغاز شود».[4] قانون محلی شمارۀ 21 سال 2022 تمدید مهلت برای شخصی را که نمی‌تواند اقامۀ دعوا کند، طوری که در جدول نشان داده شده، از هفت سال به نه سال افزایش داد.[4]
نخستین دورۀ بازگشایی، که اکنون بسته شده است
قانون محلی شمارۀ 21 سال 2022 همچنین ادعاهایی را بر اساس قانون شهر که قبلاً دیر شده بودند دوباره زنده ساخت، و اجازه داد که این ادعاها «نه زودتر از شش ماه پس از، و نه دیرتر از دو سال و شش ماه پس از 1 سپتمبر 2022» آغاز شوند.[13] آن دوره از 1 مارچ 2023 تا 1 مارچ 2025 ادامه داشت و بسته شده است.[13]
دورۀ دوم، بر اساس قانون محلی شمارۀ 50 سال 2026
قانون محلی شمارۀ 50 سال 2026 (Local Law 50 of 2026) § 10-1104.1 را به قانون شهر افزود. این ماده به هر شخصی که از سوی طرفی آسیب دیده که یک جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت را مرتکب شود، هدایت کند، ممکن سازد، در آن اشتراک کند یا برای آن تبانی کند، ادعایی می‌دهد، به شرطی که آن جرم یا در 19 دسمبر 2000 یا پیش از آن، یا پس از آن تاریخ و پیش از 9 جنوری 2022 رخ داده باشد.[5] جبران قانونی در دسترس همان چهار نوعی است که در بالا فهرست شد.[5]
این قانون محلی در 25 نومبر 2025 توسط شورای شهر تصویب شد، در 24 دسمبر 2025 توسط شاروال تأیید نشد، و در 29 جنوری 2026 توسط شورا دوباره تصویب شد، و «فوراً نافذ میشود».[5] ادعاها بر اساس این مادۀ جدید «باید حداکثر تا 18 ماه پس از نافذ شدن قانون محلی که این ماده را افزوده است، آغاز شوند».[5]
شخصی که در 1 مارچ 2023 یا پس از آن، و در 1 مارچ 2025 یا پیش از آن، ادعایی را اقامه کرده که شرایط این مادۀ جدید را برآورده می‌سازد، میتواند آن را تعدیل کند یا دوباره ثبت کند تا ادعایی بر اساس آن ماده را بیفزاید.[14]
آنچه قانون محلی دربارۀ تاریخ‌ها میگوید و نمیگوید. قانون محلی شمارۀ 50 سال 2026 طول دوره را، یعنی 18 ماه از زمان نافذ شدن آن، بیان میکند و تاریخ پایان تقویمی را چاپ نمی‌کند.[5] این قانون محلی هیچ تاریخ آغازی دیرتر از نافذ شدن فوری خود ندارد.[5] هر کسی که به این دوره اتکا میکند بهتر است آخرین روز را مدت‌ها پیش‌تر تأیید کند. این رهنما اعتراض‌های قضایی علیه هیچ‌یک از دوره‌های بازگشایی را شرح نمی‌دهد.
این قانون با یک ادعای آزار و اذیت در محل کار چه ارتباطی دارد؟
این‌ها ادعاهای متفاوتی هستند که ممکن است از رویدادهای واحد ناشی شوند. قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت در فصل 11 عنوان 10 مجموعۀ قوانین اداری قرار دارد؛ دعوا در محکمه بر اساس NYCHRL بر اساس عنوان 8 اقامه میشود.[9][15]
| سؤال | قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت (شهر نیویورک) | ادعای آزار و اذیت بر اساس NYCHRL (شهر نیویورک) |
|---|---|---|
| چه چیزی باید نشان داده شود | یک جرم خشونتآمیز که به دلیل جنسیت، و حداقل تا اندازه‌ای به دلیل خصومت مبتنی بر جنسیت قربانی، ارتکاب شده باشد.[2] | اینکه به دلیل یک ویژگی مورد حمایت قانون (protected characteristic) مانند جنسیت، با آن شخص بدتر از دیگر کارمندان رفتار شده است.[16] |
| مهلت اقامۀ دعوا در محکمه | هفت سال پس از وقوع جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت.[4] | سه سال پس از وقوع عمل تبعیض‌آمیز غیرقانونی ادعاشده.[15] |
| جبران قانونی که در قانون فهرست شده | خسارۀ جبرانی و خسارۀ تنبیهی، قرار منع و حکم اعلامی، حقالزحمۀ وکیل و مصارف محکمه.[1] | جبران خساره، از جمله خسارۀ تنبیهی، قرار منع و دیگر جبران‌های قانونی مناسب.[17] |
بر اساس قانون ایالت نیویورک یک ادعای جداگانۀ دیگر نیز وجود دارد: شکایت آزار و اذیت جنسی بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک را می‌توان در ظرف سه سال نزد ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک (New York State Division of Human Rights) یا در محکمه ثبت کرد.[18] رهنماهای قانون حقوق بشر شهر نیویورک، آنچه آزار و اذیت جنسی شمرده میشود و اینکه کارفرما چه وقت در برابر رفتار سرپرست یا همکار مسئول است ادعاهای مربوط به محل کار را شرح می‌دهند.
برای مهلت‌های ایالت که ممکن است بر همان رویدادها تطبیق شوند، از جمله دورۀ بسته‌شدۀ قانون آسیب‌دیدگان بزرگسال (Adult Survivors Act)، مهلت‌های مدنی برای تعرض جنسی در نیویورک را ببینید. برای تصویر کلی جبران قانونی در قضایای محل کار، جبران خساره در قضایای استخدامی در نیویورک را ببینید، و برای کمک در یافتن وکیل، کمک حقوقی رایگان و کم‌هزینه برای کارگران نیویورک را ببینید.
پرسش‌های رایج
آیا برای اقامۀ دعوا بر اساس قانون خشونت به انگیزۀ جنسیت شهر نیویورک به محکومیت جزایی نیاز دارم؟
نه. قانون شهر میگوید که هیچ چیزی در آن، برای ثابت کردن عناصر ادعا، شکایت جزایی، پیگرد یا محکومیت قبلی را الزامی نمیسازد.[3] اگر محکومیتی ناشی از همان رویداد وجود داشته باشد، آن محکومیت ثبوت قطعی واقعیتهای اساسی آن جرم است، اما انگیزۀ جنسیتی همچنان باید با رجحان شواهد ثابت شود.[12]
آیا می‌توان علیه کسی غیر از حمله‌کننده اقامۀ دعوا کرد؟
متن قانون شهر به شخصی که عمل را مرتکب شده محدود نیست. از زمان قانون محلی شمارۀ 21 سال 2022، ادعا علیه «طرفی که جرم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت را مرتکب شود، هدایت کند، ممکن سازد، در آن اشتراک کند یا برای آن تبانی کند» مطرح میشود؛ پیش از آن تعدیل، متن قانون می‌گفت «فردی که مرتکب شود».[1] اینکه محاکم این الفاظ را بر کارفرمایان و نهادها چگونه تطبیق میکنند، در این رهنما شرح داده نشده است.
برای مطرح کردن ادعا چقدر وقت دارم؟
بر اساس قانون شهر، هفت سال پس از وقوع جرم ادعاشدۀ خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت. اگر آن شخص به دلیل جراحت یا معلولیت ناشی از آن اعمال، یا به دلیل صغر سن، نمیتوانست اقامۀ دعوا کند، این مدت تا نه سال پس از پایان آن ناتوانی تمدید میشود.[4]
آیا برای رویدادهای قدیمی‌تر یک دورۀ بازگشایی وجود دارد؟
تا اکتوبر 2026، بلی. قانون محلی شمارۀ 50 سال 2026 ادعایی را برای جرایم خشونتآمیز به انگیزۀ جنسیت که پیش از 9 جنوری 2022 رخ داده‌اند ایجاد کرد. ادعاها باید حداکثر تا 18 ماه پس از نافذ شدن قانون محلی آغاز شوند، و این قانون، که شورای شهر آن را در 29 جنوری 2026 دوباره تصویب کرد، میگوید که فوراً نافذ میشود.[5] نخستین دورۀ بازگشایی، از 1 مارچ 2023 تا 1 مارچ 2025، بسته شده است.[13]
محکمه به چه چیزی میتواند حکم کند؟
بر اساس N.Y.C. Admin. Code § 10-1104، جبران قانونی که یک شخص میتواند درخواست کند عبارت است از خسارۀ جبرانی و خسارۀ تنبیهی، قرار منع و حکم اعلامی، حقالزحمۀ وکیل و مصارف محکمه، و هر جبران قانونی دیگری که محکمه مناسب بداند.[1] قانون شهر آنچه را در دسترس است فهرست میکند؛ نمیگوید که یک قضیۀ مشخص به چه نتیجهای خواهد رسید.
چرا بعضی منابع از این قانون بهعنوان مادۀ 8-901 یاد میکنند؟
زیرا قبلاً در آنجا قرار داشت. این قانون در سال 2000 بهعنوان فصل 9 عنوان 8 مجموعۀ قوانین اداری افزوده شد و در سال 2018 بهعنوان فصل 11 عنوان 10 دوباره نامگذاری شد.[9] از 1 جولای 2026، مادههای 8-901 و 8-902 به یک قانون دیگر شهر تعلق دارند که یک شمارۀ تماس کمکی ضد تبعیض ایجاد میکند.[11]
منابع
- U.S. Dep't of Justice, Office on Violence Against Women, *Sexual Assault* ("How To Get Help") — U.S. Department of Justice
- NYS Office for the Prevention of Domestic Violence, *Survivors & Victims* — State of New York
- U.S. Dep't of Justice, Office on Violence Against Women, *Sexual Assault* — U.S. Department of Justice
- Local Law 86 of 2026 (Int. 388-A), adding N.Y.C. Admin. Code §§ 8-901, 8-902 — City of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 10-1105(a) (Local Law 21 of 2022) — City of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 10-1104.1(c) (Local Law 50 of 2026) — City of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-502(d). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-502(a). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y. Exec. Law § 297(5); NYS Model Sexual Harassment Prevention Policy (2023 version), p. 10 — New York State Senate, Laws of New York