نکات کلیدی
- میانجیگری EEOC برای هر دو طرف داوطلبانه و رایگان است؛ اگر هر یک از طرفین آن را نپذیرد یا به توافقی نرسند، شکایتنامۀ تبعیض به مرحلۀ تحقیقات می‌رود.[1]
- ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک میتواند در هر زمانی پس از ثبت شکایت بکوشد آن را از طریق جلسه، سازش و ترغیب حل کند، و اجازه ندارد آنچه را در جریان این کوشش‌ها رخ داده است افشا کند.[2]
- در کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک، یک قضیه تنها در صورتی میتواند به دفتر میانجیگری و حل منازعه ارجاع شود که شاکی، طرف شکایت و همۀ طرفین لازم دیگر موافقت کنند، و این ارجاع در صلاحدید بخش تطبیق قانون است.[3]
- EEOC میگوید که مهلت‌های آن برای ثبت شکایتنامۀ تبعیض عموماً تمدید نمی‌شوند، در حالی که شخص می‌کوشد منازعه را از طریق میانجیگری یا مرجع دیگری حل کند.[4]
- بر اساس مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336)، مصالحۀ یک ادعای تبعیض، آزار و اذیت یا تلافی‌جویی تنها در صورتی میتواند واقعیت‌های زیربنایی را محرمانه نگه دارد که این ترجیح شاکی باشد.[5]
میانجیگری (mediation) جلسه‌ای است که در آن یک شخص بیطرف به دو طرف یک منازعه کمک میکند بکوشند به توافق خود برسند. کمیسیون فرصت برابر استخدام ایالات متحده (EEOC) آن را یک روند غیررسمی و محرمانه توصیف میکند که در آن میانجی تصمیم نمیگیرد حق با کیست یا کی اشتباه کرده است و فیصلهای صادر نمیکند.[6] هر یک از سه اداره‌ای که به شکایت‌های تبعیض در محل کار در نیویورک رسیدگی میکنند، شکل خاص خود را دارد: میانجیگری در EEOC، سازش (conciliation) در ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک (New York State Division of Human Rights)، و میانجیگری یا سازش در کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک (NYC Commission on Human Rights).[1][2][7]
این رهنما این سه را در کنار هم قرار می‌دهد، سپس توضیح می‌دهد که یک مصالحۀ (settlement) به‌دست‌آمده از طریق میانجیگری بر اساس قانون ایالت نیویورک و قانون فدرال چه چیزهایی را میتواند در بر داشته باشد. این رهنما برنامه‌های میانجیگری را که محاکم اجرا میکنند توضیح نمی‌دهد، زیرا روندهای آن‌ها از قواعد خاص هر محکمه می‌آیند.
این سه اداره چگونه با هم مقایسه می‌شوند؟
| EEOC (فدرال) | ادارۀ حقوق بشر (ایالت نیویورک) | کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک (شهر نیویورک) | |
|---|---|---|---|
| نام آن | میانجیگری؛ بعداً، سازش پس از یافتۀ دلیل معقول[1][8] | جلسه، سازش و ترغیب[2] | میانجیگری یا سازش[7] |
| چه وقت میتواند صورت گیرد | کمی پس از ثبت شکایتنامۀ تبعیض، EEOC میتواند از هر دو طرف دعوت کند[1] | در هر زمانی پس از ثبت شکایت[2] | در هر زمانی پس از ثبت یک شکایت[7] |
| آیا داوطلبانه است؟ | بلی؛ هر یک از طرفین میتواند نپذیرد[1] | ادارۀ ایالتی میگوید که هر دو طرف باید با شرایط مصالحه موافقت کنند[9] | ارجاع به موافقت همۀ طرفین نیاز دارد و در صلاحدید بخش تطبیق قانون است[3] |
| محرمیت | EEOC آن را محرمانه توصیف میکند[6] | ادارۀ ایالتی اجازه ندارد آنچه را در سازش رخ داده است افشا کند[2] | اعضا و کارکنان اجازه ندارند آنچه را رخ داده است بهطور علنی افشا کنند؛ توافقنامۀ سازش علنی است مگر اینکه یک استثنا برآورده شود[7] |
| شکل نتیجه | یک توافقنامۀ کتبی و امضاشده که مانند هر قرارداد دیگر قابل اجرا است[1] | یک توافقنامۀ سازش که در یک قرار ادارۀ ایالتی گنجانده میشود[2] | یک توافقنامۀ سازش که در یک قرار کمیسیون گنجانده میشود[7] |
میانجیگری EEOC چگونه کار میکند؟
بر اساس روند فدرال، کمی پس از ثبت یک شکایتنامۀ تبعیض (charge)، EEOC میتواند با کارمند و کارفرما به تماس شود تا بپرسد که آیا به میانجیگری علاقه دارند یا نه.[1] این تصمیم برای هر دو طرف داوطلبانه است؛ اگر هر یک آن را نپذیرد، شکایتنامه به یک محقق فرستاده میشود.[1]
- جلسه. اگر هر دو موافقت کنند، یک میانجی آموزشدیده میانجیگری را پیش میبرد. EEOC میگوید که یک جلسه معمولاً 3 تا 4 ساعت طول میکشد و از هیچیک از طرفین برای اشتراک پولی گرفته نمی‌شود.[1]
- چه کسانی اشتراک میکنند. EEOC میگوید که بهتر است همۀ طرفین شکایتنامه اشتراک کنند، و اینکه بهتر است نمایندۀ کارفرما واقعیت‌ها را بداند و صلاحیت مصالحه داشته باشد. یک طرف لازم نیست وکیل بیاورد، اما هر یک میتواند چنین کند.[6]
- نتیجه. یک توافقنامۀ کتبی و امضاشده مانند هر قرارداد دیگر در محکمه قابل اجرا است. اگر توافقی صورت نگیرد، شکایتنامه مانند هر شکایتنامۀ دیگر تحقیق میشود.[1]
EEOC دو رقم اوسط برای قضایای خود می‌دهد: کمتر از 3 ماه برای حل یک شکایتنامه از طریق میانجیگری، و تقریباً 10 ماه برای تحقیق یک شکایتنامه.[1][10]
سازش پس از یافتۀ دلیل معقول
سازش یک مرحلۀ جداگانه و بعدی در روند فدرال است. اگر EEOC دلیل معقول (reasonable cause) بیابد که باور شود شکایتنامه درست است، عنوان هفتم قانون حقوق مدنی سال 1964 (Title VII) به آن دستور می‌دهد بکوشد آن عمل را از طریق روش‌های غیررسمی جلسه، سازش و ترغیب از بین ببرد.[8] بر اساس همین قانون فدرال، هیچ چیزی که در این کوشش‌ها گفته یا انجام شود، بدون رضایت کتبی اشخاص مربوط، نمی‌تواند توسط EEOC علنی شود یا در یک رسیدگی بعدی به عنوان شواهد استفاده شود.[11] اگر سازش ناکام شود و EEOC تصمیم بگیرد که اقامۀ دعوا نکند، یک اطلاعیۀ حق اقامۀ دعوا (Notice of Right to Sue) صادر میکند.[8] رهنمای اطلاعیۀ حق اقامۀ دعوای EEOC توضیح می‌دهد که پس از آن چه میشود، و رهنمای چگونگی ثبت شکایتنامۀ تبعیض نزد EEOC در نیویورک مراحل پیشین را توضیح می‌دهد.
سازش در ادارۀ حقوق بشر ایالت نیویورک چگونه کار میکند؟
بر اساس قانون حقوق بشر ایالت نیویورک (NYSHRL)، ادارۀ ایالتی میتواند در هر زمانی پس از ثبت یک شکایت بکوشد آن عمل را از طریق جلسه، سازش و ترغیب از بین ببرد.[2] ادارۀ ایالتی به مردم میگوید که یک شکایت را می‌توان در هر مرحله‌ای پس از ثبت آن مصالحه کرد، اما هر دو طرف باید با شرایط آن موافقت کنند تا ادارۀ ایالتی بتواند مصالحه را تأیید کند.[9]
- بر اساس NYSHRL، هر توافقنامۀ سازش باید احکامی را در بر داشته باشد که طرف شکایت را ملزم می‌سازد در آینده از اعمال تبعیضآمیز غیرقانونی خودداری کند.[2]
- بر اساس NYSHRL، ادارۀ ایالتی اجازه ندارد آنچه را در جریان کوششهای سازش آن رخ داده است افشا کند.[2]
- بر اساس NYSHRL، اینکه یک طرف توافقنامۀ سازش شرایط آن را نقض کند، یک عمل تبعیضآمیز غیرقانونی (unlawful discriminatory practice) است.[12]
بقیۀ روند ایالت، از جمله تصمیم دربارۀ دلیل محتمل (probable cause) و جلسۀ استماعیۀ علنی، در رهنمای تحقیقات و جلسۀ استماعیۀ ادارۀ حقوق بشر توضیح داده شده است.
میانجیگری در کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک چگونه کار میکند؟
بر اساس قانون حقوق بشر شهر نیویورک (NYCHRL)، که کمیسیون شهر آن را تطبیق میکند، کمیسیون میتواند در هر زمانی پس از ثبت یک شکایت بکوشد آن را از طریق میانجیگری یا سازش حل کند.[7] در داخل کمیسیون، بخش تطبیق قانون (Law Enforcement Bureau) تحقیق و پیگرد میکند، در حالی که دفتر میانجیگری و حل منازعه (Office of Mediation and Conflict Resolution) خدمات میانجیگری فراهم میکند و مستقل از دفاتر دیگر کار میکند.[13]
بر اساس قواعد کمیسیون، بخش تطبیق قانون میتواند میانجیگری را پیشنهاد کند، یا شاکی، طرف شکایت یا یک طرف لازم میتواند آن را درخواست کند.[3] اگر شاکی، طرف شکایت و همۀ طرفین لازم دیگر موافقت کنند، بخش تطبیق قانون میتواند، به صلاحدید خود، قضیه را به دفتر میانجیگری و حل منازعه ارجاع کند.[3]
در مورد محرمیت، قانون شهر میان گفتگوها و نتیجه فرق می‌گذارد. اعضا و کارکنان کمیسیون اجازه ندارند آنچه را در میانجیگری و سازش رخ داده است بهطور علنی افشا کنند.[7] اما توافقنامۀ سازش در یک قرار کمیسیون گنجانده میشود، و بر اساس NYCHRL هر توافقنامۀ سازش علنی ساخته میشود، مگر اینکه شاکی و طرف شکایت به شکل دیگری توافق کنند و کمیسیون تشخیص دهد که افشا لازم نیست.[7] رهنمای روند شکایت در کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک مراحل دیگر را توضیح می‌دهد.
آیا میانجیگری مهلت‌های من را متوقف میکند؟
EEOC میگوید که مهلت‌های ثبت شکایتنامۀ تبعیض عموماً تمدید نمی‌شوند، در حالی که شخص پیش از ثبت شکایتنامه می‌کوشد منازعه را از طریق مرجع دیگری مانند روند شکایت داخلی، شکایت اتحادیه‌ای (grievance)، حکمیت (arbitration) یا میانجیگری حل کند.[4] مهلت‌های ثبت برای هر قانون در رهنمای مهلت‌های ادعاهای کاری در نیویورک آمده‌اند.
انتخاب یک اداره نیز پیامدهای خاص خود را دارد. بر اساس NYSHRL و NYCHRL، شخصی که نزد ادارۀ ایالتی یا کمیسیون شهر شکایت ثبت کرده است، عموماً نمی‌تواند پس از آن بر اساس همان ادعای مبتنی بر قانون ایالت یا قانون شهر در محکمه اقامۀ دعوا کند؛ هر یک از این دو قانون استثناهای خود را برای برخی از موارد رد شکایت توسط اداره فهرست میکند.[14][15][16] به انتخاب مرجع (election of remedies) در نیویورک و مقایسۀ EEOC، ادارۀ ایالتی، کمیسیون شهر و محکمه مراجعه کنید.
یک مصالحۀ به‌دست‌آمده از طریق میانجیگری چه چیزهایی را میتواند در بر داشته باشد؟
مصالحه‌ای که در میانجیگری به دست میآید، باز هم تابع قواعدی است که بر هر مصالحۀ یک ادعای کاری تطبیق می‌شوند.
- محرمیت واقعیت‌ها. بر اساس مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336)، مصالحۀ ادعایی که با تبعیض، آزار و اذیت یا تلافی‌جویی (retaliation) ارتباط دارد، اجازه ندارد شرطی را در بر داشته باشد که مانع افشای واقعیت‌ها و اوضاع و احوال زیربنایی شود، مگر اینکه محرمیت ترجیح شاکی باشد.[5] بر اساس § 5-336، شاکی تا بیست‌ویک روز برای غور در این شرط و حداقل هفت روز پس از امضا برای لغو وقت دارد.[17][18]
- قانون دوم ایالت. مادۀ 5003-b قانون و قواعد اصول محاکمات مدنی نیویورک (CPLR § 5003-b) قاعدۀ ترجیح مدعی را بر «هر ادعا یا سبب دعوا» تطبیق میکند که مبنای واقعی آن با تبعیض ارتباط دارد و «از طریق حکم توافقی، توافق طرفین در محکمه، فرمان محکمه، توافقنامۀ مصالحه، تعهد به توقف عمل یا به شکل دیگری» حل شده است.[19] این قانون میگوید که مدعی «بیست‌ویک روز وقت خواهد داشت» تا در این شرط غور کند، بدون کلمۀ «تا» (up to)، و پس از آن حداقل هفت روز برای لغو.[19] این تفاوتی در عبارت‌بندی دو قانون است؛ اینکه یک محکمه این دو را چگونه با هم می‌خواند، سؤالی برای یک وکیل است.
- شرط‌هایی که صرف‌نظر از ادعاها را بی‌اثر می‌سازند. بر اساس § 5-336(3)، که بر توافق‌نامه‌هایی تطبیق میشود که در 17 نومبر 2023 یا پس از آن بسته شده‌اند،[20] صرف‌نظر از چنین ادعایی (release) غیرقابل اجرا است اگر توافق‌نامه شاکی را ملزم سازد که برای نقض یک شرط عدم افشا یا شرط عدم بدگویی، خسارۀ مقطوع (liquidated damages) بپردازد یا پرداخت را از دست بدهد، یا اظهار کند که هیچ تبعیض، آزار و اذیت یا تلافی‌جویی رخ نداده است.[21]
- همکاری با ادارات. EEOC میگوید که بر اساس قوانین فدرالی که تطبیق میکند، هیچ توافق‌نامه‌ای نمی‌تواند حق شخص را برای ثبت شکایتنامۀ تبعیض نزد EEOC یا برای شهادت دادن، کمک کردن یا اشتراک در تحقیقات EEOC محدود کند.[22] بر اساس § 5-336، شرط محرمیت تا حدی باطل است که اشتراک در تحقیقات یک اداره یا افشای واقعیت‌هایی را که برای بیمۀ بیکاری یا دیگر مزایای عامه لازم است محدود کند.[23]
- ادعاهای سنی. بر اساس قانون فدرال، انصراف از حق (waiver) که یک شکایتنامۀ تبعیض سنی یا دعوای سنی را مصالحه میکند، باید به فرد یک مدت زمان معقول برای غور در توافقنامۀ مصالحه بدهد.[24]
رهنماهای توافق‌نامه‌های عدم افشا در مصالحه‌های نیویورک، چند وقت برای غور در یک توافق‌نامه دارید و برخورد مالیاتی با مصالحه‌ها بیشتر توضیح می‌دهند.
چه کسی تصمیم میگیرد که مصالحه شود یا نه؟
طرفین تصمیم می‌گیرند. در EEOC، میانجی به طرفین کمک میکند راهحل خود را پیدا کنند و هیچ فیصلهای صادر نمیکند.[6] برای شخصی که وکیل دارد، قواعد محاکم نیویورک وکلا را ملزم می‌سازد که بیانیۀ حقوق موکل (Statement of Client's Rights) را نصب کنند، و این بیانیه میگوید که موکل حق دارد وکیل اهداف مشروع موکل را محترم بشمارد، از جمله اینکه موضوع مصالحه شود یا نه.[25]
اشتباهات رایج مردم
- «اگر میانجیگری ناکام شود، قضیه تمام است.» در EEOC، شکایت‌نامه‌ای که در میانجیگری حل نشود، مانند هر شکایتنامۀ دیگر تحقیق میشود.[1]
- «مصالحه در کمیسیون شهر همیشه خصوصی است.» بر اساس NYCHRL، توافقنامۀ سازش علنی ساخته میشود، مگر اینکه طرفین به شکل دیگری توافق کنند و کمیسیون تشخیص دهد که افشا لازم نیست.[7]
- «کارفرما میتواند سکوت را بهای توافق قرار دهد.» بر اساس مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336)، شرطی که واقعیت‌های زیربنایی را محرمانه نگه می‌دارد تنها زمانی مجاز است که محرمیت ترجیح شاکی باشد.[5]
آمادگی عملی
- یک جدول زمانی کوتاه و کتبی از رویدادها و اسنادی را که از آن پشتیبانی میکنند با خود بیاورید.
- از پیش دربارۀ شرایط غیرپولی که برای شما مهم هستند فکر کنید، مانند معرفی‌نامۀ کاری، تغییر در اینکه به چه کسی گزارش می‌دهید، آموزش، یا اصلاح اسناد.
پرسش‌های رایج
آیا باید با میانجیگری در EEOC موافقت کنم؟
نه. EEOC میگوید که تصمیم به میانجیگری کاملاً داوطلبانه است، و اگر هر یک از طرفین میانجیگری را نپذیرد، شکایتنامۀ تبعیض به یک محقق فرستاده میشود. اگر هر دو طرف موافقت کنند، یک میانجی آموزشدیده جلسه را پیش میبرد. اگر به توافقی نرسند، شکایتنامه مانند هر شکایتنامۀ دیگر تحقیق میشود.[1]
میانجیگری EEOC چقدر وقت میگیرد و چقدر هزینه دارد؟
EEOC میگوید که یک جلسۀ میانجیگری معمولاً 3 تا 4 ساعت طول میکشد، هرچند این زمان به قضیه بستگی دارد، و اینکه برای هیچیک از طرفین پولی ندارد. این اداره همچنین میگوید که حل یک شکایتنامه از طریق میانجیگری بهطور اوسط کمتر از 3 ماه وقت میگیرد، در مقایسه با 10 ماه یا بیشتر برای تحقیق یک شکایتنامه.[1]
آیا آنچه در میانجیگری میگویم محرمانه است؟
قواعد بر حسب مرجع فرق میکنند. EEOC میانجیگری خود را غیررسمی و محرمانه توصیف میکند. بر اساس قانون ایالت نیویورک، ادارۀ حقوق بشر اجازه ندارد آنچه را در کوششهای سازش رخ داده است افشا کند. بر اساس قانون حقوق بشر شهر نیویورک، اعضا و کارکنان کمیسیون اجازه ندارند آنچه را در میانجیگری و سازش رخ داده است بهطور علنی افشا کنند، اما خود توافقنامۀ سازش علنی ساخته میشود، مگر اینکه طرفین به شکل دیگری توافق کنند و کمیسیون تشخیص دهد که افشا لازم نیست.[6][2][7]
آیا توافقی که در میانجیگری به دست میآید الزامآور است؟
EEOC میگوید که توافقنامۀ کتبی و امضاشدهای که در جریان میانجیگری آن به دست میآید، درست مانند هر قرارداد دیگر در محکمه قابل اجرا است. بر اساس قانون ایالت نیویورک، نقض شرایط توافقنامۀ سازش ادارۀ حقوق بشر به خودی خود یک عمل تبعیضآمیز غیرقانونی است. در کمیسیون حقوق بشر شهر نیویورک، توافقنامۀ سازش در یک قرار کمیسیون گنجانده میشود.[1][12][7]
آیا میانجی تصمیم میگیرد که حق با کیست؟
نه در EEOC. این اداره میگوید که میانجی آن یک شخص بیطرف است که تصمیم نمیگیرد حق با کیست یا کی اشتباه کرده است و فیصلهای صادر نمیکند، بلکه به طرفین کمک میکند راهحل خود را پیدا کنند. یک طرف لازم نیست وکیل را با خود به میانجیگری EEOC بیاورد، اما هر یک از طرفین میتواند چنین کند.[6]
منابع
- EEOC, "Mediation" — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- N.Y. Exec. Law § 297(3)(a)–(b) — New York State Senate, Laws of New York
- 47 RCNY § 1-71 — City of New York
- EEOC, "Time Limits For Filing A Charge" — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(a) — New York State Senate, Laws of New York
- EEOC, "Mediation" (page read Oct. 5, 2026) — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- N.Y.C. Admin. Code § 8-115(a), (c), (d). — New York City Commission on Human Rights
- 42 U.S.C. § 2000e-5(b); 29 C.F.R. §§ 1601.24(a), 1601.28(b)(1) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y.S. Division of Human Rights, "What To Expect", Step 5 — New York State Division of Human Rights
- EEOC, "What You Can Expect After You File a Charge" (read 5 Oct 2026) — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- 42 U.S.C. § 2000e-5(b); 29 C.F.R. § 1601.22 — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Exec. Law § 296(8) — New York State Senate, Laws of New York
- 47 RCNY § 1-02. — City of New York
- N.Y. Exec. Law § 297(9); N.Y.C. Admin. Code § 8-502(a)-(b) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.C. Admin. Code § 8-502(a). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y.C. Admin. Code § 8-502(b). — New York City Commission on Human Rights
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(b), as amended by L. 2023, ch. 658 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(b) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. C.P.L.R. § 5003-b — New York State Senate, Laws of New York
- L. 2023, ch. 658 (S. 4516), §§ 1-2 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(3), added by L. 2023, ch. 658 — New York State Senate, Laws of New York
- 29 U.S.C. § 626(f)(4); EEOC, "Q&A – Understanding Waivers of Discrimination Claims in Employee Severance Agreements" (issued July 15, 2009; Appendix B revised April 2010) — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(c) — New York State Senate, Laws of New York
- 29 U.S.C. § 626(f)(2) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 22 NYCRR § 1210.1 — Legal Information Institute, Cornell Law School