نکات کلیدی
- معافیت فدرال جبران خساره از عواید، جبران خساره‌ای را شامل میشود که به سبب جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی دریافت شده است، و متن قانون میگوید که رنج روانی جراحت جسمی یا مریضی جسمی شمرده نمیشود.[1]
- ادارۀ خدمات عواید داخلی (IRS) میگوید آن بخش از مصالحۀ استخدامی که برای دستمزد ازدسترفته است، مانند پرداخت ختم کار، دستمزد معوق و دستمزد آینده، دستمزد مشمول مالیات است که تابع کسر مالیات توسط پرداختکننده است.[2]
- خسارۀ تنبیهی مشمول مالیات است، و تکتانۀ یک مصالحه عموماً به عنوان عواید تکتانه مشمول مالیات است.[3]
- وقتی مبلغ دریافتی عواید باشد، عواید موکل عموماً شامل بخشی است که به عنوان حقالزحمۀ مشروط به نتیجه به وکیل پرداخته میشود، اما قانون فدرال در قضایای تبعیض غیرقانونی برای حقالزحمۀ وکیل و مصارف محکمه یک کسر را اجازه می‌دهد.[4][5]
- کارفرما نمی‌تواند برای مصالحۀ آزار و اذیت جنسی که تابع توافقنامۀ عدم افشا است، کسر تجارتی فدرال بگیرد.[6]
در بیشتر موارد، بلی. بر اساس قانون مالیات فدرال، معافیت جبران خساره در 26 U.S.C. § 104(a)(2) جبران خساره‌ای را شامل میشود که «به سبب جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی» دریافت شده است، و متن قانون میگوید که رنج روانی جراحت جسمی یا مریضی جسمی شمرده نمیشود.[1] بنابراین دستمزد ازدسترفته، پرداخت‌های رنج روانی، خسارۀ تنبیهی (punitive damages) و تکتانه در یک قضیۀ استخدامی عموماً مشمول مالیات‌اند.[7][2][3]
این صفحه معلومات عمومی دربارۀ قواعد مالیاتی فدرال است، نه مشورۀ مالیاتی. این صفحه مالیات بر عواید ایالت نیویورک یا شهر نیویورک را شامل نمیشود. یک متخصص مالیات میتواند این قواعد را بر یک مصالحه یا مبلغ حکم‌شدۀ مشخص تطبیق کند.
آیا فرق دارد که پول از مصالحه بیاید یا از حکم محکمه؟
برای قاعدۀ اساسی، نه. معافیت در 26 U.S.C. § 104(a)(2) بر جبران خسارۀ واجد شرایط تطبیق میشود، «چه از طریق دعوا یا توافق و چه به صورت مبالغ یکجا یا پرداخت‌های دوره‌ای».[1] آنچه اهمیت دارد این است که پرداخت برای چیست. کسر حقالزحمۀ حقوقی که در پایین بحث شده است، طوری نوشته شده که ادعاهایی را بر اساس قانون فدرال، قانون ایالتی یا قانون محلی که برای تطبیق حقوق مدنی یا تنظیم رابطۀ استخدامی وضع شده‌اند، شامل شود.[5]
با هر بخش از مبلغ دریافتی چگونه برخورد میشود؟
| بخش | برخورد مالیاتی فدرال |
|---|---|
| دستمزد ازدسترفته: دستمزد معوق (back pay)، دستمزد آینده (front pay)، پرداخت ختم کار (severance) | دستمزد مشمول مالیات، که تابع مالیاتهای Social Security و Medicare به نرخهای نافذ در سال پرداخت و تابع کسر مالیات استخدامی توسط پرداختکننده است.[2] |
| رنج روانی یا عذاب روحی که از جراحت جسمی یا مریضی جسمی ناشی نشده است | در عواید شامل میشود، و به اندازۀ برخی مصارف طبی مربوط به آن رنج کاهش مییابد.[7] |
| جبران خساره به سبب جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی (به جز خسارۀ تنبیهی) | از عواید ناخالص مستثنا است.[1] |
| خسارۀ تنبیهی | مشمول مالیات، حتی وقتی در مصالحه‌ای برای جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی دریافت شده باشد.[3] |
| تکتانۀ یک مصالحه | عموماً به عنوان عواید تکتانه مشمول مالیات است.[3] |
| سهمی که به عنوان حقالزحمۀ مشروط به نتیجه به وکیل پرداخته میشود | وقتی مبلغ دریافتی عواید باشد، عموماً بخشی از عواید موکل است؛ در قضایای تبعیض غیرقانونی یک کسر قابل استفاده است.[4][5] |
چرا مصالحۀ یک قضیۀ تبعیض یا آزار و اذیت از مالیات معاف نیست؟
یک باور رایج این است که پولی که برای یک ضرر حقوقی پرداخته میشود، عواید نیست. قانون مالیات مرز تنگ‌تری می‌کشد. مادۀ 104(a)(2) جبران خساره‌ای را، به جز خسارۀ تنبیهی، که به سبب جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی دریافت شده است، مستثنا میکند.[1] همان ماده سپس میگوید که، برای این هدف، «رنج روانی نباید جراحت جسمی یا مریضی جسمی شمرده شود».[1]
پرداخت‌ها برای پرداخت ازدسترفته، و پرداخت‌ها برای ضرر روحی که از جراحت جسمی یا مریضی جسمی ناشی نشده است، در طرف مشمول مالیات این مرز قرار می‌گیرند.[7][2]
بر پرداخت‌های رنج روانی چگونه مالیات وضع میشود؟
رهنمود عمومی IRS، یعنی Publication 4345، میگوید که اگر عواید دریافت‌شده برای رنج روانی یا عذاب روحی از جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی ناشی نشده باشد، دریافت‌کننده باید آن را در عواید خود شامل سازد.[7]
یک تعدیل قانونی برای مصارف طبی وجود دارد. قاعده‌ای که رنج روانی را غیرجسمی می‌شمارد، بر مبلغی از جبران خساره که از مبلغ پرداخت‌شده برای مراقبت طبی مربوط به رنج روانی بیشتر نباشد، تطبیق نمیشود.[1] IRS نتیجه را این‌طور شرح می‌دهد: مبلغی که در عواید شامل میشود، به اندازۀ مبالغی که برای مصارف طبی مربوط به رنج روانی پرداخته شده و قبلاً کسر نشده‌اند، و به اندازۀ مصارف طبی قبلاً کسرشده برای آن که فایدۀ مالیاتی نداشته‌اند، کاهش مییابد.[7]
از نظر عملی، این امر نگه داشتن رسیدها و صورت‌حساب‌های تداوی روانی، دوا و تداوی‌های دیگر را با ارزش می‌سازد. رهنمای جبران خسارۀ رنج روانی توضیح می‌دهد که این نوع ضرر در خود قضیه چگونه ثابت میشود.
بر دستمزد ازدسترفته چگونه مالیات وضع میشود؟
IRS آن را دستمزد می‌شمارد. Publication 4345 میگوید که در مصالحۀ یک دعوای مربوط به استخدام، «برای مثال، برای تبعیض غیرقانونی یا برطرفی غیرارادی از کار»، بخشی از عواید که برای دستمزد ازدسترفته است (پرداخت ختم کار، دستمزد معوق، دستمزد آینده)، دستمزد مشمول مالیات است.[2] آن بخش تابع سقف دستمزد مشمول Social Security و نرخهای مالیات Social Security و Medicare نافذ در سال پرداخت است، و عواید تابع کسر مالیات استخدامی توسط پرداخت‌کننده‌اند.[2]
اینکه پرداختکننده برای هر بخش از مصالحه کدام فورم‌های گزارش معلوماتی را صادر میکند، در اینجا شامل نیست. اینکه پرداخت ازدسترفته چگونه اندازه‌گیری میشود، در دستمزد معوق، دستمزد آینده و اعادۀ وظیفه توضیح داده شده است.
خسارۀ تنبیهی و تکتانه چطور؟
هر دو مشمول مالیات‌اند. IRS میگوید که خسارۀ تنبیهی مشمول مالیات است و به عنوان عواید دیگر گزارش میشود، حتی اگر در مصالحه‌ای برای جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی دریافت شده باشد.[3] تکتانۀ یک مصالحه عموماً به عنوان عواید تکتانه مشمول مالیات است.[3] معیارهای حکم به خسارۀ تنبیهی در رهنمای خسارۀ تنبیهی در قضایای استخدامی نیویورک آمده است.
آیا بر بخشی که به وکیل شما می‌رسد، مالیات می‌پردازید؟
این سؤال دو مرحله دارد.
- حق‌الزحمه عموماً عواید موکل شمرده میشود. در قضیۀ Commissioner v. Banks (2005)، ستره محکمۀ ایالات متحده (U.S. Supreme Court) فیصله کرد که، به عنوان یک قاعدۀ عمومی، وقتی مبلغ دریافتی یک طرف دعوا عواید باشد، عواید آن طرف شامل بخشی از مبلغ دریافتی است که به عنوان حقالزحمۀ مشروط به نتیجه (contingency fee) به وکیل پرداخته میشود.[4]
- در قضایای تبعیض و استخدام یک کسر قابل استفاده است. بر اساس 26 U.S.C. § 62(a)(20)، مالیه‌دهنده میتواند در محاسبۀ عواید ناخالص تعدیل‌شده، حقالزحمۀ وکیل و مصارف محکمه را که در رابطه با هر دعوایی شامل ادعای تبعیض غیرقانونی پرداخته شده است، کسر کند.[5]
این کسر یک سقف دارد. این کسر بر هیچ مبلغی که از آنچه به سبب حکم یا مصالحۀ ناشی از ادعا در عواید ناخالص مالیه‌دهنده برای سال مالیاتی قابل شمول است بیشتر باشد، تطبیق نمیشود.[5] از آنجا که سقف بر اساس سال مالیاتی اندازه‌گیری میشود، زمان پرداخت حق‌الزحمه و پرداخت‌های مصالحه نکته‌ای است که باید با یک متخصص مالیات مطرح شود.
تعریف «تبعیض غیرقانونی» در قانون مالیات گسترده است. این تعریف اعمالی را شامل میشود که بر اساس هر قانون فدرال، ایالتی یا محلی که برای تطبیق حقوق مدنی یا تنظیم هر جنبه از رابطۀ استخدامی وضع شده است، غیرقانونی‌اند، از جمله قوانینی که برطرفی کارمند از کار، تبعیض علیه کارمند، یا هر شکل دیگر تلافی‌جویی یا انتقام‌گیری علیه کارمند به خاطر مطالبۀ حقوق را منع می‌کنند.[5]
برای سؤال جداگانۀ اینکه چه وقت می‌توان به طرف مقابل امر کرد حق‌الزحمه را بپردازد، حکم به حقالزحمۀ وکیل در قضایای استخدامی نیویورک را ببینید. برای اینکه وکلا چگونه حق‌الزحمه می‌گیرند، حقالزحمۀ مشروط به نتیجه را ببینید.
آیا کلمات توافقنامۀ مصالحه اهمیت دارد؟
ممکن است اهمیت داشته باشد. IRS یادآوری میکند که پرداخت مصالحه ممکن است از چند بخش تشکیل شده باشد که طرفین آنها را تقسیم کردهاند، و مثال توافق‌نامه‌ای را می‌آورد که تقسیم‌هایی برای دستمزد معوق، رنج روانی و حقالزحمۀ وکیل دارد.[3] IRS عموماً در یک تقسیم، اگر با محتوای ادعاهای مصالحهشده سازگار باشد، دست نمیبرد.[3]
به این قید توجه کنید: بیانیۀ IRS به تقسیم‌هایی محدود است که با محتوای ادعاهای مصالحهشده سازگار باشند.[3] اینکه یک صرف‌نظر از ادعاها (release) و شرط‌های دیگر آن چه معنا دارند، در توافق‌نامه‌های ختم کار و صرف‌نظر از ادعاها توضیح داده شده است.
یک شرط عدم افشا در مصالحۀ آزار و اذیت جنسی بر مالیات چه اثری دارد؟
قاعده در اینجا دربارۀ مالیات کارفرما است. بر اساس 26 U.S.C. § 162(q)، هیچ کسر تجارتی برای هر مصالحه یا پرداختی مربوط به آزار و اذیت جنسی (sexual harassment) یا بدرفتاری جنسی، اگر آن مصالحه یا پرداخت تابع توافقنامۀ عدم افشا (NDA) باشد، یا برای حقالزحمۀ وکیل مربوط به چنین مصالحه یا پرداختی، اجازه داده نمیشود.[6]
IRS به این پرداخته است که آیا آن قاعده شخصی را که پرداخت را دریافت میکند نیز شامل میشود. پاسخ آن این است که مادۀ 162(q) دریافت‌کنندگان چنین مصالحه‌هایی را از کسر حقالزحمۀ وکیل مربوط به مصالحه یا پرداخت، اگر در غیر آن قابل کسر باشد، منع نمیکند.[8]
قانون مالیات تنها محدودیت بر شرط‌های محرمیت نیست. بر اساس مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336)، شاکی تا 21 روز برای غور دربارۀ شرطی که مانع افشای واقعیت‌های اصلی یک ادعای تبعیض میشود، و حداقل هفت روز پس از امضا برای لغو توافق‌نامه وقت دارد.[9] رهنمای توافق‌نامه‌های عدم افشا در قضایای آزار و اذیت جنسی این قواعد را توضیح می‌دهد.
اشتباهات رایج مردم
- «مصالحه‌های قضایای تبعیض از مالیات معاف‌اند.» معافیت، جبران خساره به سبب جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی را شامل میشود، و رنج روانی هیچ‌کدام از این دو شمرده نمیشود.[1]
- «اگر قضیه شامل جراحت جسمی بود، خسارۀ تنبیهی از مالیات معاف است.» IRS میگوید که خسارۀ تنبیهی حتی در آن صورت مشمول مالیات است.[3]
- «من تنها بر آنچه پس از پرداخت حقالزحمۀ وکیل واقعاً دریافت می‌کنم، مالیات می‌پردازم.» بخش حق‌الزحمه عموماً بخشی از عواید موکل است؛ یک کسر برای ادعاهای تبعیض غیرقانونی، تا مبلغی که از حکم یا مصالحه در عواید همان سال شامل شده است، قابل استفاده است.[4][5]
- «توافق‌نامه میتواند پول را هر چیزی بنامد.» روش اعلام‌شدۀ IRS، احترام به تقسیم‌هایی است که با محتوای ادعاهای مصالحهشده سازگار باشند.[3]
سؤال‌هایی برای پرسیدن از یک متخصص مالیات
- هر پرداخت در توافق‌نامه چگونه شرح داده شده است، و آیا آن شرح با موضوع ادعاها مطابقت دارد؟ IRS عموماً در تقسیمی که با محتوای ادعاهای مصالحهشده سازگار باشد، دست نمیبرد.[3]
- هر پرداخت در کدام سال مالیاتی می‌رسد، و حقالزحمۀ حقوقی در کدام سال پرداخته میشود؟
- کدام مصارف تداوی برای رنج روانی پرداخته شده‌اند، و آیا هیچ‌کدام از آنها در سال‌های قبلی کسر شده‌اند؟
- مالیات بر عواید ایالت نیویورک و، برای باشندگان شهر، مالیات بر عواید شهر نیویورک چگونه تطبیق می‌شوند؟ این صفحه آنها را شامل نمیشود.
مالیات یکی از چند چیزی است که بر آنچه شخص از مبلغ دریافتی نگه می‌دارد، اثر دارد. آنچه از یک قضیۀ استخدامی در نیویورک قابل دریافت است و آنچه در ارزش یک ادعا نقش دارد را ببینید.
پرسش‌های رایج
آیا پول رنج روانی در مصالحۀ یک قضیۀ تبعیض مشمول مالیات است؟
بر اساس قانون فدرال، عموماً بلی. قانون مالیات میگوید که رنج روانی جراحت جسمی یا مریضی جسمی شمرده نمیشود، بنابراین بیرون از معافیت جبران خسارۀ جراحت جسمی قرار میگیرد.[1] IRS میگوید عوایدی که برای رنج روانی یا عذاب روحی دریافت میشود و از جراحت جسمی شخصی یا مریضی جسمی ناشی نشده است، باید در عواید شامل شود، و به اندازۀ برخی مصارف طبی مربوط به آن رنج کاهش مییابد.[7]
آیا از مصالحۀ من مالیات کسر خواهد شد؟
به گفتۀ رهنمود IRS، از بخش دستمزد ازدسترفته. IRS میگوید بخشی از مصالحۀ استخدامی که برای دستمزد ازدسترفته است (پرداخت ختم کار، دستمزد معوق، دستمزد آینده)، دستمزد مشمول مالیات است که تابع مالیاتهای Social Security و Medicare به نرخهای نافذ در سال پرداخت، و تابع کسر مالیات استخدامی توسط پرداختکننده است.[2]
آیا بر بخشی از مصالحه که به وکیلم می‌رسد، مالیات می‌پردازم؟
ستره محکمۀ ایالات متحده در قضیۀ Commissioner v. Banks فیصله کرد که، به عنوان یک قاعدۀ عمومی، وقتی مبلغ دریافتی عواید باشد، عواید موکل شامل بخشی است که به عنوان حقالزحمۀ مشروط به نتیجه به وکیل پرداخته میشود.[4] برای ادعاهای تبعیض غیرقانونی، قانون مالیات برای حقالزحمۀ وکیل و مصارف محکمه یک کسر را اجازه می‌دهد که در محاسبۀ عواید ناخالص تعدیل‌شده گرفته میشود، تا مبلغی که از حکم یا مصالحه در عواید همان سال شامل شده است.[5]
آیا توافقنامۀ مصالحه میتواند بگوید هر پرداخت برای چیست؟
بلی. IRS یادآوری میکند که پرداخت مصالحه ممکن است از چند بخش تشکیل شده باشد که طرفین آنها را تقسیم کردهاند، برای مثال دستمزد معوق، رنج روانی و حقالزحمۀ وکیل، و اینکه عموماً در تقسیمی که با محتوای ادعاهای مصالحهشده سازگار باشد، دست نمیبرد.[3]
آیا یک شرط محرمیت برخورد مالیاتی را تغییر می‌دهد؟
ممکن است برخورد مالیاتی کارفرما را تغییر دهد. قانون فدرال هیچ کسر تجارتی را برای مصالحه یا پرداختی مربوط به آزار و اذیت جنسی یا بدرفتاری جنسی، اگر تابع توافقنامۀ عدم افشا باشد، یا برای حقالزحمۀ وکیل مربوط به چنین مصالحه یا پرداختی، اجازه نمی‌دهد.[6] IRS گفته است که این قاعده مانع آن نمیشود که شخص دریافت‌کنندۀ مصالحه، حقالزحمۀ وکیل خود را، اگر در غیر آن قابل کسر باشد، کسر کند.[8]
آیا بر پرداخت ختم کار به همان شیوۀ مصالحه برای دستمزد ازدسترفته مالیات وضع میشود؟
IRS آنها را یکجا دستهبندی میکند. رهنمود آن پرداخت ختم کار، دستمزد معوق و دستمزد آینده را به عنوان دستمزد ازدسترفته فهرست میکند که دستمزد مشمول مالیات است و تابع مالیاتهای Social Security و Medicare و کسر مالیات استخدامی توسط پرداختکننده است.[2] جداگانه، ادارۀ کار ایالت نیویورک میگوید که قانون کار در جایی که هیچ پالیسی یا توافق کتبی یا شفاهی وجود نداشته است، پرداخت ختم کار را الزام نمیکند.[10]
منابع
- 26 U.S.C. § 104(a)(2) and flush language of § 104(a) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- IRS Publication 4345 (Rev. 9-2023), p. 2 — Internal Revenue Service
- IRS Publication 4345 (Rev. 9-2023), pp. 1-2 — Internal Revenue Service
- Commissioner v. Banks, 543 U.S. 426 (2005) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 26 U.S.C. § 62(a)(20), (e)(18) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 26 U.S.C. § 162(q) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- IRS Publication 4345 (Rev. 9-2023), "Settlements — Taxability", p. 1 — Internal Revenue Service
- IRS, *Section 162(q) FAQ* (page last reviewed or updated 14 Sep 2026) — Internal Revenue Service
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(a)-(b), (3) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y.S. Department of Labor, "WARN For Jobseekers: Frequently Asked Questions" (page read Oct. 5, 2026) — New York State Department of Labor