نکات کلیدی
- قانون فدرال برای غور در صرف‌نظر از ادعاهای تبعیض سنی حداقل 21 روز، در یک برنامۀ گروهی 45 روز، و برای لغو پس از امضا 7 روز تعیین میکند؛ این مهلت‌ها بر انصراف از ادعاهای سنی فدرال تطبیق میشوند.[1]
- مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336) به شاکی تا بیستویک روز برای غور در شرط محرمیت در مصالحۀ یک ادعای تبعیض، و حداقل هفت روز برای لغو پس از امضا وقت میدهد.[2][3]
- قانون دوم ایالت، CPLR § 5003-b، حل یک ادعا یا سبب دعوا را که مبنای واقعی آن با تبعیض ارتباط دارد شامل میشود و هنوز میگوید که مدعی بیستویک روز وقت خواهد داشت، بدون کلمۀ «تا» (up to)؛ این تفاوت، تفاوتی در عبارتبندی قانون است.[4]
- برای صرف‌نظر از دیگر ادعاهای فدرال، EEOC میگوید که قواعد از رویۀ قضایی می‌آیند، و اینکه آیا کارمند وقت کافی داشته است یا نه، یکی از اوضاع و احوالی است که محاکم می‌سنجند.[5]
- بر اساس قواعد سنی فدرال، مهلت 7 روزۀ لغو را نمی‌توان با توافق کوتاه کرد، و صرف‌نظر از ادعاها تا زمانی که این مهلت سپری نشده باشد نافذ نمیشود.[6][1]
برای همۀ توافق‌نامه‌ها یک مهلت واحد بررسی وجود ندارد. قانون فدرال برای غور در صرف‌نظر از ادعاهای تبعیض سنی (release) حداقل 21 روز (در یک برنامۀ گروهی 45 روز) و برای لغو آن 7 روز تعیین میکند، و این مهلت‌ها بر انصراف از ادعاهای سنی فدرال (waiver) تطبیق میشوند.[1] جدا از آن، مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336) به شاکی تا بیستویک روز برای غور در شرط محرمیت در مصالحۀ (settlement) یک ادعای تبعیض، آزار و اذیت یا تلافیجویی (retaliation)، و حداقل هفت روز برای لغو پس از امضا وقت میدهد.[2][3] قانون دوم ایالت، مادۀ 5003-b قانون و قواعد اصول محاکمات مدنی نیویورک (CPLR § 5003-b)، برای مدعی‌ای که ادعایی مرتبط با تبعیض را حل میکند، بیستویک روز میگوید.[4]
خارج از این حالت‌ها، قوانینی که در این صفحه توضیح داده شده‌اند هیچ تعداد ثابت روز تعیین نمی‌کنند؛ کمیسیون فرصت برابر استخدام ایالات متحده (EEOC) میگوید که برای صرف‌نظر از دیگر ادعاهای فدرال، اکثر محاکم می‌سنجند که آیا کارمند وقت کافی داشته است یا نه.[5]
کدام مهلت بر کدام توافقنامه تطبیق میشود؟
| موقعیت | لایه | مهلت غور | مهلت لغو پس از امضا |
|---|---|---|---|
| صرف‌نظر از ادعاهای سنی فدرال توسط یک کارمند که حداقل 40 سال عمر دارد | فدرال | حداقل 21 روز[1] | حداقل 7 روز[1] |
| صرف‌نظر از ادعاهای سنی فدرال در یک طرح تشویقی ترک کار یا برنامۀ دیگر برطرفی از کار که به یک گروه یا دسته پیشنهاد میشود | فدرال | حداقل 45 روز[1] | حداقل 7 روز[1] |
| مصالحۀ یک شکایت‌نامۀ تبعیض (charge) سنی که قبلاً نزد EEOC ثبت شده است، یا مصالحۀ یک دعوای سنی | فدرال | «یک مدت زمان معقول»[7] | شرط لغو 7 روزه جزو شرایطی نیست که قانون به این حالت منتقل میکند[7] |
| شرط محرمیت در مصالحۀ یک ادعای تبعیض، آزار و اذیت یا تلافیجویی | ایالت نیویورک (Gen. Oblig. Law § 5-336) | تا بیستویک روز[2] | حداقل هفت روز[3] |
| شرط محرمیت وقتی یک ادعا یا سبب دعوای مرتبط با تبعیض از طریق حکم توافقی، توافق طرفین در محکمه، فرمان محکمه، توافقنامۀ مصالحه، تعهد به توقف عمل یا به شکل دیگری حل میشود؛ متن قانون به «مدعی» اشاره میکند[4] | ایالت نیویورک (CPLR § 5003-b) | بیستویک روز[4] | حداقل هفت روز[4] |
| صرف‌نظر از ادعاهای Title VII، قانون امریکایی‌های دارای معلولیت (ADA) یا قانون دستمزد برابر (Equal Pay Act)، بدون هیچ‌یک از حالت‌های بالا | فدرال | هیچ مهلتی بیان نشده است؛ وقت کافی یکی از عواملی است که محاکم می‌سنجند[5] | در خلاصۀ EEOC هیچ مهلتی بیان نشده است[5] |
بیش از یک ردیف ممکن است بر یک سند واحد تطبیق شود. توافقنامهای که از ادعاهای سنی فدرال یک کارمند 50 ساله صرف‌نظر میکند و همچنین یک شکایت آزار و اذیت را با یک شرط محرمیت مصالحه میکند، باید هم شرایط فدرال انصراف از ادعاهای سنی و هم قواعد محرمیت ایالت نیویورک را برآورده کند.[1][8]
قواعد فدرال 21 روزه، 45 روزه و 7 روزه برای کارگران 40 ساله و بالاتر
قانون فدرال منع تبعیض سنی در استخدام (ADEA) از افرادی حمایت میکند که حداقل 40 سال عمر دارند.[9] بر اساس قانون حمایت از مزایای کارگران مسن (Older Workers Benefit Protection Act)، که آن قانون را تعدیل کرد، انصراف از ادعاهای سنی فدرال آگاهانه و داوطلبانه نیست مگر اینکه به شخص حداقل 21 روز برای غور در توافقنامه داده شود، یا حداقل 45 روز وقتی انصراف به عنوان بخشی از یک طرح تشویقی ترک کار یا برنامۀ دیگر برطرفی از کار درخواست شود که به یک گروه یا دسته از کارمندان پیشنهاد میشود.[1] توافقنامه همچنین باید به شخص حداقل 7 روز پس از امضا برای لغو وقت بدهد، و تا پایان این مهلت نافذ یا قابل اجرا نمیشود.[1]
این مهلت‌ها دو مورد از یک فهرست طولانی‌تر فدرال هستند. همین قانون یک توافقنامۀ کتبی قابل فهم را الزام میکند که به‌طور مشخص به حقوق بر اساس قانون سن اشاره کند، از حقوقی که پس از امضا به وجود می‌آیند انصراف ندهد، عوضی (consideration) بیشتر از آنچه شخص از قبل مستحق آن است بدهد، و به‌طور کتبی توصیه کند که با یک وکیل مشوره شود.[1] در یک برنامۀ گروهی، کارفرما باید در آغاز 45 روز معلومات کتبی بدهد دربارۀ اینکه چه کسانی شامل برنامه هستند، عناوین وظیفه و سن کسانی که واجد شرایط یا انتخابشده هستند، و سن کسانی در همان دستۀ وظیفه یا واحد که چنین نیستند.[10]
مهلت 21 یا 45 روز از چه زمانی شروع میشود، و آیا تغییرات آن را از نو شروع میکنند؟
بر اساس مقررۀ فدرال، مهلت 21 روزه یا 45 روزه از تاریخ پیشنهاد نهایی کارفرما حساب میشود.[6] تغییرات اساسی در پیشنهاد نهایی مهلت را از نو شروع میکنند؛ تغییراتی که اساسی نیستند چنین نمی‌کنند؛ و طرفین می‌توانند توافق کنند که تغییرات، اساسی باشند یا نه، مهلت را از نو شروع نکنند.[6]
آیا میتوانم زودتر امضا کنم؟
بر اساس مقررۀ فدرال، کارمند میتواند پیش از پایان 21 یا 45 روز امضا کند، که مهلت 7 روزۀ لغو را آغاز میکند.[6] این مقرره این کار را اجازه میدهد به شرطی که تصمیم آگاهانه و داوطلبانه باشد و کارفرما از طریق کلاهبرداری، اظهار نادرست، تهدید به پس گرفتن یا تغییر دادن پیشنهاد پیش از پایان مهلت، یا شرایط متفاوت برای کارمندانی که زود امضا میکنند، کارمند را به آن وادار نکرده باشد.[6] مهلت 7 روزۀ لغو متفاوت است: بر اساس همین مقررۀ فدرال، طرفین نمی‌توانند آن را با توافق یا به هر شکل دیگری کوتاه کنند.[6]
اگر صرف‌نظر از ادعاهای سنی با قانون مطابقت نداشته باشد چه؟
ستره محکمۀ ایالات متحده (U.S. Supreme Court) در قضیۀ Oubre v. Entergy Operations, Inc. فیصله کرد که صرف‌نظر از ادعاهایی که با الزامات فدرال مطابقت نداشت، نمی‌توانست مانع ادعای سنی فدرال کارمند شود.[11] در منازعه‌ای بر سر اینکه آیا شرایط فدرال برآورده شده‌اند یا نه، تکلیف ثبوت اینکه انصراف آگاهانه و داوطلبانه بوده است، بر عهدۀ طرفی است که ادعا میکند انصراف معتبر است.[10]
اگر یک شکایت‌نامۀ تبعیض سنی یا دعوای سنی از قبل در جریان باشد چه؟
قانون فدرال با این حالت جداگانه برخورد میکند. انصرافی که یک شکایت‌نامۀ تبعیض سنی ثبت‌شده نزد EEOC، یا یک دعوا در محکمه را مصالحه میکند، باید دیگر شرایط اساسی را برآورده کند و به فرد یک مدت زمان معقول برای غور در توافقنامۀ مصالحه بدهد.[7]
قاعدۀ ایالت نیویورک برای شرط‌های محرمیت: تا 21 روز، سپس 7 روز
مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336) بر هر مصالحه، توافقنامه یا حل‌وفصل دیگر ادعایی تطبیق میشود که مبنای واقعی آن با تبعیض، آزار و اذیت یا تلافیجویی ارتباط دارد.[8] بر اساس این ماده، کارفرما اجازه ندارد شرطی را شامل سازد که مانع افشای واقعیت‌ها و اوضاع و احوال زیربنایی شود، مگر اینکه محرمیت ترجیح شاکی باشد.[8]
وقتی چنین شرطی پیشنهاد میشود، § 5-336 الزام میکند که این شرط به‌طور کتبی به زبان سادۀ انگلیسی و، در صورت لزوم، به زبان اصلی شاکی به همۀ طرفین داده شود، و شاکی «تا بیستویک روز برای غور» در آن «وقت خواهد داشت».[2] اگر محرمیت ترجیح شاکی باشد، این ترجیح در توافقنامهای ثبت میشود که همۀ طرفین آن را امضا کرده‌اند.[2] شاکی میتواند حداقل برای هفت روز پس از امضا آن را لغو کند، و بر اساس § 5-336 توافقنامه تا پایان مهلت لغو نافذ یا قابل اجرا نیست.[3]
مهلت ایالت به شرط محرمیت مربوط است. این مهلت به عنوان مهلت بررسی برای هر صرف‌نظر از ادعاها نوشته نشده است.[2]
آنچه در سال 2023 تغییر کرد و آنچه تغییر نکرد
مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی (General Obligations Law § 5-336) پیش از این به شاکی «بیستویک روز» وقت می‌داد. یک تعدیل در سال 2023، که در 17 نومبر 2023 امضا شد و بر توافق‌نامه‌هایی تطبیق میشود که در آن تاریخ یا پس از آن بسته شده‌اند، این کلمات را به «تا بیستویک روز» تغییر داد و عبارت «پس از بیستویک روز» را از جملۀ مربوط به ثبت ترجیح شاکی حذف کرد.[12][2] جملۀ مربوط به مهلت هفت روزۀ لغو تغییر نکرد.[3]
لایحۀ قانونی سال 2023 تنها قانون تعهدات عمومی را تعدیل کرد.[12] CPLR § 5003-b هنوز میگوید که مدعی «بیستویک روز برای غور» در این شرط «وقت خواهد داشت» و اینکه ترجیح «پس از بیستویک روز» ثبت میشود.[4] این دو قانون ساحۀ شمول خود را نیز به شکل متفاوت بیان میکنند:
- General Obligations Law § 5-336 بر هر مصالحه، توافقنامه یا حل‌وفصل دیگر ادعایی تطبیق میشود که مبنای واقعی آن با «تبعیض، آزار و اذیت یا تلافیجویی» ارتباط دارد، و به «شاکی» اشاره میکند.[8]
- CPLR § 5003-b بر «هر ادعا یا سبب دعوا» تطبیق میشود که مبنای واقعی آن با تبعیض ارتباط دارد و «از طریق حکم توافقی، توافق طرفین در محکمه، فرمان محکمه، توافقنامۀ مصالحه، تعهد به توقف عمل یا به شکل دیگری» حل شده است، و به «مدعی» اشاره میکند.[4]
این تفاوتی در عبارتبندی دو قانون است: یکی میگوید «تا بیستویک روز» و دیگری «بیستویک روز».[2][4] این صفحه شامل این نمیشود که محاکم این دو را چگونه با هم هماهنگ می‌سازند.
به تاریخ 16 سپتمبر 2026، صفحۀ پرسش‌های متداول خود ایالت با عنوان «Combating Workplace Sexual Harassment» هنوز می‌گفت که از مهلت 21 روزه نمی‌توان انصراف داد یا آن را کوتاه کرد و متن قدیمی‌تر § 5-336 را نقل می‌کرد.[13] این اظهار با عبارتبندی کنونی § 5-336 مطابقت ندارد.[2][13]
چه وقت قانون هیچ مهلتی تعیین نمی‌کند؟
صرف‌نظر از ادعاهای Title VII، ADA یا قانون دستمزد برابر توسط کارگری که کمتر از 40 سال عمر دارد، در توافقنامهای که هیچ شرط محرمیت مشمول قواعد ایالت را در بر ندارد، خارج از هر دو دستۀ مهلت‌های بالا قرار می‌گیرد. برای این ادعاهای فدرال، EEOC میگوید که قواعد از رویۀ قضایی می‌آیند، و اینکه اکثر محاکم به همۀ اوضاع و احوال نگاه میکنند، از جمله اینکه آیا کارمند پیش از امضا وقت کافی برای خواندن توافقنامه و فکر کردن دربارۀ مزایا و معایب آن داشته است یا نه.[5] خلاصۀ EEOC به انصراف بر اساس قوانین فدرالی مربوط است که نام می‌برد.[5]
آیا مهلت بررسی، مهلت ثبت ادعا را متوقف میکند؟
مهلت بررسی و مهلت ثبت دو مهلت جداگانه هستند. EEOC میگوید که مهلت‌های آن برای ثبت شکایت‌نامۀ تبعیض عموماً تمدید نمی‌شوند، در حالی که شخص می‌کوشد منازعه را از طریق مرجع دیگری مانند روند شکایت داخلی، شکایت اتحادیه‌ای (grievance)، حکمیت (arbitration) یا میانجی‌گری (mediation) حل کند.[14] مهلت‌های ثبت بر اساس هر قانون در رهنمای مهلت‌های ادعاهای کاری در نیویورک فهرست شده‌اند.
اشتباهات رایج مردم
- «کارفرما به من سه روز وقت داد، پس توافقنامه غیرقانونی است.» اینکه آیا یک مهلت معین تطبیق میشود یا نه، به این بستگی دارد که از چه چیزی صرف‌نظر میشود و توافقنامه چه چیزی را در بر دارد. حداقل‌های فدرال بر انصراف از ادعاهای سنی فدرال تطبیق میشوند.[1]
- «21 روز و 7 روز را می‌توان با هم یکجا کرد.» بر اساس قواعد سنی فدرال و بر اساس مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336)، مهلت لغو پس از امضای توافقنامه می‌آید.[1][3]
- «من باید تمام 21 روز را بگیرم.» مقررۀ فدرال امضای زودتر را اجازه میدهد اگر این انتخاب آگاهانه و داوطلبانه باشد، و General Obligations Law § 5-336 به شاکی تا بیستویک روز وقت میدهد؛ CPLR § 5003-b کلمۀ «تا» را در بر ندارد.[6][2][4]
نکات عملی
- تاریخی را که نسخۀ نهایی توافقنامه را دریافت کردید و تاریخی را که امضا می‌کنید یادداشت کنید.
- بندی را پیدا کنید که مهلت غور و مهلت لغو را توضیح میدهد و اینکه لغو چگونه باید تحویل داده شود.
- اگر یک پیش‌نویس تجدیدشده می‌رسد، هر دو نسخه را نگه دارید تا تغییرات مقایسه شوند.
برای اینکه صرف‌نظر از ادعاها چه چیزهایی را میتواند و نمی‌تواند شامل شود، به توافق‌نامه‌های ختم کار و صرف‌نظر از ادعاها در نیویورک مراجعه کنید. برای قواعد کامل محرمیت، به توافق‌نامه‌های عدم افشا در مصالحه‌های آزار و اذیت و تبعیض در نیویورک مراجعه کنید. برای برنامه‌های گروهی، به تبعیض پس از کاهش کارکنان یا تجدید تشکیلات مراجعه کنید. توافق‌نامه‌هایی که از طریق یک اداره به دست می‌آیند در میانجی‌گری در قضایای کاری توضیح داده شده‌اند، و برخورد مالیاتی با یک پرداخت در اینکه آیا مصالحه‌های کاری مشمول مالیات هستند.
پرسش‌های رایج
آیا برای بررسی هر توافقنامۀ ختم کار 21 روز وقت دارم؟
هیچ قاعدۀ واحدی چنین چیزی نمیگوید. حداقل 21 روزۀ فدرال شرطی برای انصراف معتبر از ادعاهای تبعیض سنی فدرال است، ادعاهایی که از اشخاص حداقل 40 ساله حمایت میکنند. جدا از آن، مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336) به شاکی تا بیستویک روز برای غور در شرط محرمیت در مصالحۀ یک ادعای تبعیض، آزار و اذیت یا تلافیجویی وقت میدهد، و CPLR § 5003-b به مدعی بیستویک روز برای غور در چنین شرطی وقت میدهد، وقتی ادعایی که با تبعیض ارتباط دارد حل میشود.[1][9][2][4]
آیا میتوانم پیش از پایان 21 روز امضا کنم؟
بر اساس مقررۀ فدرال دربارۀ انصراف از ادعاهای سنی، کارمند میتواند پیش از پایان 21 یا 45 روز امضا کند، که مهلت 7 روزۀ لغو را آغاز میکند، به شرطی که این تصمیم آگاهانه و داوطلبانه باشد و از طریق کلاهبرداری، اظهار نادرست، تهدید به پس گرفتن یا تغییر دادن پیشنهاد، یا شرایط متفاوت برای کسانی که زود امضا میکنند، به آن وادار نشده باشد. مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336) اکنون میگوید که شاکی تا بیستویک روز وقت دارد، در حالی که CPLR § 5003-b هنوز بیستویک روز را بدون کلمۀ «تا» بیان میکند؛ این صفحه شامل این نمیشود که محاکم این تفاوت در عبارتبندی را چگونه میخوانند.[6][2][4]
اگر کارفرما پیشنهاد را تغییر دهد، آیا مهلت از نو شروع میشود؟
برای انصراف از ادعاهای سنی فدرال، مهلت 21 یا 45 روز از تاریخ پیشنهاد نهایی کارفرما حساب میشود. تغییرات اساسی در پیشنهاد نهایی مهلت را از نو شروع میکنند و تغییراتی که اساسی نیستند چنین نمی‌کنند، هرچند طرفین می‌توانند توافق کنند که تغییرات مهلت را از نو شروع نکنند.[6]
در هفت روز پس از امضا چه اتفاق میافتد؟
بر اساس قانون فدرال دربارۀ انصراف از ادعاهای سنی، شخص میتواند حداقل برای 7 روز پس از امضا توافقنامه را لغو کند و توافقنامه تا پایان این مهلت نافذ یا قابل اجرا نمیشود. مادۀ 5-336 قانون تعهدات عمومی ایالت نیویورک (General Obligations Law § 5-336) و CPLR § 5003-b هر کدام قاعدۀ مشابهی برای توافقنامهای دارند که شرط محرمیت مشمول آنها را در بر دارد: حداقل هفت روز برای لغو، و هیچ اثری تا پایان این مهلت.[1][3][4]
آیا مهلت 45 روزه فقط برای کاهش کارکنان است؟
قانون فدرال حداقل 45 روز را زمانی تطبیق میکند که انصراف از ادعاهای سنی در ارتباط با یک طرح تشویقی ترک کار یا برنامۀ دیگر برطرفی از کار درخواست شود که به یک گروه یا دسته از کارمندان پیشنهاد میشود. در این حالت کارفرما همچنین باید معلومات کتبی بدهد دربارۀ اینکه چه کسانی شامل میشوند، عناوین وظیفه و سن کسانی که واجد شرایط یا انتخابشده هستند، و سن کسانی در همان دستۀ وظیفه یا واحد که چنین نیستند.[1][10]
منابع
- 29 U.S.C. § 626(f)(1)(A)-(G) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(b), as amended by L. 2023, ch. 658 — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(b) — New York State Senate, Laws of New York
- N.Y. C.P.L.R. § 5003-b — New York State Senate, Laws of New York
- EEOC, "Q&A – Understanding Waivers of Discrimination Claims in Employee Severance Agreements", Part II, Q&A 2-3 (issued July 15, 2009; Appendix B revised April 2010) — U.S. Equal Employment Opportunity Commission
- 29 C.F.R. § 1625.22(e)(4)-(6) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 29 U.S.C. § 626(f)(2) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- N.Y. Gen. Oblig. Law § 5-336(1)(a) — New York State Senate, Laws of New York
- 29 U.S.C. § 631(a) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- 29 U.S.C. § 626(f)(1)(H), (f)(3) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- Oubre v. Entergy Operations, Inc., 522 U.S. 422 (1998) (syllabus) — Legal Information Institute, Cornell Law School
- L. 2023, ch. 658 (S. 4516), §§ 1-2 — New York State Senate, Laws of New York
- EEOC, "Time Limits For Filing A Charge" — U.S. Equal Employment Opportunity Commission